Γιώργος Σεϊταρίδης: Η αποκάλυψη για την «απέχθεια» προς τους ιερείς και η πνευματική στροφή στο Άγιο Όρος

Ο Γιώργος Σεϊταρίδης, σε μια από τις σπάνιες δημόσιες τοποθετήσεις του, μίλησε για τη θεατρική του επιστροφή και τη βαθιά εσωτερική μεταστροφή που βίωσε. Ο δημοφιλής ηθοποιός αποκάλυψε στην εφημερίδα On Time πως, παρά τη σύνδεση που ένιωθε με τον Χριστό από παιδί, για χρόνια αισθανόταν έντονη απέχθεια για το ιερατείο, πριν η επίσκεψή του στο Άγιο Όρος αλλάξει ριζικά την κοσμοθεωρία του.

Η πορεία του Γιώργου Σεϊταρίδη στον καλλιτεχνικό χώρο χαρακτηρίστηκε από μεγάλες επιτυχίες, όπως ο εμβληματικός ρόλος του στη σειρά Singles, αλλά και από μια συνειδητή αποχή από τα φώτα της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια. Αυτή η «σιωπή» φαίνεται πως ήταν το απαραίτητο έδαφος για μια εσωτερική αναζήτηση, η οποία τον οδήγησε μακριά από τα αστικά κέντρα και πιο κοντά στην πνευματικότητα.

Η εσωτερική σύγκρουση και η «απέχθεια» του παρελθόντος

Στη συνέντευξή του στη Σίσσυ Μενεγάτου, ο ηθοποιός προχώρησε σε μια παραδοχή που προκαλεί αίσθηση, περιγράφοντας το χάσμα που υπήρχε ανάμεσα στην πίστη του στον Χριστό και τη σχέση του με τη θεσμική Εκκλησία. Όπως εξήγησε, αν και η αγάπη για τον Θεό ήταν έμφυτη από την παιδική του ηλικία, η εικόνα των κληρικών του προκαλούσε αρνητικά συναισθήματα.

«Με τα χρόνια δεν ήμουν άνθρωπος που πήγαινε στην εκκλησία και δεν είχα επαφή με παπάδες. Ίσα ίσα, μπορώ να πω ότι είχα και μια απέχθεια», δήλωσε χαρακτηριστικά. Η στάση αυτή, παρόμοια με εκείνη που έχει εκφράσει στο παρελθόν ο Ηλίας Βαλάσης, αναδεικνύει την πολυπλοκότητα της πνευματικής ταυτότητας πολλών σύγχρονων καλλιτεχνών.

Το Άγιο Όρος ως καταλύτης αλλαγής

Η καθοριστική στιγμή για τον Γιώργο Σεϊταρίδη ήρθε κατά την επίσκεψή του στο Άγιο Όρος, έναν τόπο που λειτούργησε ως πνευματικός φάρος. Εκεί, η συνάντηση με έναν συγκεκριμένο άνθρωπο του έδωσε την απαραίτητη κατεύθυνση για να επαναπροσδιορίσει τη στάση του απέναντι στα μυστήρια της Ορθοδοξίας.

Ακολουθώντας μια συγκεκριμένη «άσκηση», που περιλαμβάνει τη νηστεία, την εξομολόγηση και τη Θεία Μετάληψη, ο ηθοποιός ένιωσε μια πρωτόγνωρη ωφέλεια. Αυτή η μεταστροφή θυμίζει την περίπτωση του Νίκου Οικονομόπουλου, ο οποίος επίσης έχει μιλήσει ανοιχτά για τη δύναμη που αντλεί από τη θρησκευτική ζωή.

Η Εκκλησία ως «γυμναστήριο της ψυχής»

Ο Σεϊταρίδης χρησιμοποιεί μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα μεταφορά για να περιγράψει τον ρόλο της Εκκλησίας στη ζωή του, αποκαλώντας την «γυμναστήριο της ψυχής». Για τον ίδιο, η συμμετοχή στα μυστήρια δεν είναι μια τυπική υποχρέωση, αλλά μια συστηματική εξάσκηση του πνεύματος που αποφέρει ορατά οφέλη στην καθημερινότητα.

Επικαλούμενος τα λόγια του Αγίου Παϊσίου, ο ηθοποιός υπογράμμισε ότι το Άγιο Όρος δεν είναι ένας μακρινός προορισμός, αλλά βρίσκεται στην ενορία της γειτονιάς κάθε πιστού. Αυτή η προσέγγιση συμπίπτει με τις εμπειρίες που έχει μοιραστεί ο Προκόπης Αγαθοκλέους, ο οποίος ήρθε σε επαφή με τη διδασκαλία του Αγίου μέσα από την τέχνη του.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων παρατηρητών των κοινωνικών τάσεων, η τάση των δημόσιων προσώπων να μιλούν ανοιχτά για την πνευματική τους αφύπνιση λειτουργεί συχνά ως καταλύτης για ένα ευρύτερο κοινό που αναζητά νόημα πέρα από την υλική πραγματικότητα. Η ειλικρίνεια με την οποία ο Σεϊταρίδης περιγράφει τη μετάβασή του από την απέχθεια στην αποδοχή, προσδίδει μια ιδιαίτερη αυθεντικότητα στον λόγο του.

Η επόμενη μέρα και η επιστροφή στο σανίδι

Παρά την πνευματική του στροφή, ο Γιώργος Σεϊταρίδης δεν εγκαταλείπει την τέχνη του. Η θεατρική του επιστροφή αποτελεί το επόμενο μεγάλο βήμα, συνδυάζοντας την εσωτερική του γαλήνη με την ανάγκη για καλλιτεχνική έκφραση. Η στάση του δείχνει έναν άνθρωπο που έχει βρει τις ισορροπίες του, μακριά από φανατισμούς και με εστίαση στην προσωπική βελτίωση.