Γιώργος Σεϊταρίδης: Η αναζήτηση της εσωτερικής ισορροπίας – Το κενό παρά τη δόξα

Ο Γιώργος Σεϊταρίδης, σε μια από τις πιο ώριμες στιγμές της καριέρας του, προχωρά σε μια βαθιά εξομολόγηση για τις περιόδους που η αναγνωρισιμότητα και τα χρήματα δεν αρκούσαν για να γεμίσουν την ψυχή του. Μιλώντας στην εφημερίδα On Time, ο πρωταγωνιστής της παράστασης «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» περιγράφει το πνευματικό του ταξίδι από τη ναυπηγική στο Εθνικό Θέατρο, αποκαλύπτοντας το «κενό» που τον οδήγησε σε μια ριζική αλλαγή ζωής.

Η επιστροφή του Γιώργου Σεϊταρίδη στα καλλιτεχνικά δρώμενα της Αθήνας σηματοδοτεί μια νέα εποχή για τον ηθοποιό, μετά την πολυετή παραμονή του στον Κισσό Πηλίου. Αυτή η αποχή από τα φώτα της δημοσιότητας δεν ήταν μια τυχαία επιλογή, αλλά το αποτέλεσμα μιας εσωτερικής ανάγκης για επαναπροσδιορισμό των προτεραιοτήτων του.

Η απρόσμενη στροφή από τη ναυπηγική στην υποκριτική

Ο γνωστός πρωταγωνιστής αποκάλυψε πως αρχικά βρέθηκε στην Αγγλία για σπουδές ως μηχανολόγος – ναυπηγός, μια διαδρομή που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Το θέατρο εισέβαλε στη ζωή του εντελώς απρόσμενα, κερδίζοντας αμέσως την καρδιά του και οδηγώντας τον στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Είναι εντυπωσιακό το γεγονός πως ο ίδιος παρακολούθησε την πρώτη του παράσταση αφού είχε ήδη ξεκινήσει τις σπουδές του στην υποκριτική. Αυτή η ενστικτώδης κίνηση αποδεικνύει, όπως λέει ο ίδιος, πως η εσωτερική φωνή είναι συχνά πιο ισχυρή από τον εγωισμό και τα κοινωνικά πρότυπα.

Σύμφωνα με την προσέγγισή του, η έννοια της υπαρξιακής αναζήτησης — η διαδικασία κατά την οποία το άτομο αναζητά βαθύτερο νόημα πέρα από τα υλικά αγαθά — ήταν ο καταλύτης για τις μεγάλες του αποφάσεις. Η ζωή, όπως επισημαίνει, έχει συνεχείς διακυμάνσεις και η ισορροπία έρχεται μόνο όταν ακολουθούμε τον πραγματικό μας προορισμό.

Η κρίση των 30 και το αίσθημα του κενού

Παρά το γεγονός ότι στα 30 του χρόνια διέθετε οικονομική άνεση και μεγάλη αναγνωρισιμότητα, ο Γιώργος Σεϊταρίδης ένιωθε πως κάτι ουσιαστικό του έλειπε. Αυτό το «κάτι» δεν μπορούσε να περιγραφεί εύκολα με λέξεις, αλλά δημιουργούσε μια έντονη δυσαρμονία στην καθημερινότητά του.

Αυτή η εσωτερική ανησυχία τον ώθησε να ψάξει απαντήσεις μακριά από το lifestyle της εποχής, καταβάλλοντας μεγάλο αγώνα και κόπο. Καλλιτεχνικοί κύκλοι που παρακολουθούν την πορεία του σημειώνουν πως η πνευματική του ωριμότητα αντανακλάται πλέον και στις ερμηνείες του στο σανίδι.

Η αναζήτηση αυτή τον οδήγησε σε μια πνευματική αφύπνιση, με τον ίδιο να τονίζει πως ο Θεός βρίσκει περίεργους τρόπους για να καθοδηγήσει τον άνθρωπο. Η πίστη και η ταπεινότητα φαίνεται πως αποτέλεσαν τα θεμέλια πάνω στα οποία έχτισε τη νέα του ισορροπία.

Η επόμενη μέρα στο θεατρικό σανίδι

Σήμερα, ο ηθοποιός δηλώνει πλήρης και ισορροπημένος, έχοντας αφήσει πίσω του τις ανασφάλειες του παρελθόντος. Η συμμετοχή του στην παράσταση «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» στο θέατρο Εν Αθήναις αποτελεί το επιστέγασμα αυτής της νέας διαδρομής.

Η περίπτωση του Γιώργου Σεϊταρίδη λειτουργεί ως παράδειγμα θάρρους για όσους νιώθουν εγκλωβισμένοι σε μια επιφανειακή επιτυχία. Η απόφασή του να ακούσει την καρδιά του και να ρισκάρει τη σιγουριά για την ψυχική του γαλήνη παραμένει το πιο σημαντικό του επίτευγμα.