- Ο Γιώργος Κωνσταντίνου περιγράφει τον τζόγο ως μια καταστροφική εξάρτηση με βαρύ ψυχικό κόστος.
- Η δημόσια εξομολόγηση στοχεύει στην αποτροπή των νέων από τις τυχερές δραστηριότητες.
- Ο ηθοποιός αναφέρεται στην εσωτερική του αντοχή ως έναν βιολογικό μηχανισμό επιβίωσης.
- Εκφράζει σκεπτικισμό για την παγκόσμια ειρήνη, προκρίνοντας την ατομική αλληλεγγύη για το 2026.
Ο εμβληματικός ηθοποιός Γιώργος Κωνσταντίνου προχωρά σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση για τον εθισμό στον τζόγο, περιγράφοντας την εξάρτηση ως την «χειρότερη κατάσταση» που βίωσε ποτέ. Μιλώντας ανοιχτά για τις οικονομικές και ψυχικές απώλειες, ο καλλιτέχνης κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τους νέους, ενώ μοιράζεται τις ανησυχίες του για την παγκόσμια ειρήνη και την ανάγκη για ανθρώπινη αλληλεγγύη τη νέα χρονιά.
| Θέμα / Πρόσωπο | Λεπτομέρειες Εξομολόγησης |
|---|---|
| Κεντρικό Πρόσωπο | Γιώργος Κωνσταντίνου |
| Βασικό Θέμα | Εθισμός στον τζόγο και ψυχική υγεία |
| Θεατρική Σύμπραξη | Λεωνίδας Κακούρης, Σοφία Μανωλάκου, Δημήτρης Σταρόβας |
| Πηγή Συνέντευξης | On Time Σαββατοκύριακο (Σίσσυ Μενεγάτου) |
| Μήνυμα για το 2026 | Ανάγκη για αλληλεγγύη και ανθρώπινη αγάπη |
| Ιστορικό Υπόβαθρο | Εμπειρίες από την περίοδο της Κατοχής |
Η δημόσια παραδοχή ενός τόσο καταξιωμένου καλλιτέχνη για μια προσωπική του αδυναμία δεν αποτελεί απλώς μια είδηση lifestyle, αλλά μια πράξη κοινωνικής ευθύνης που στοχεύει στην ευαισθητοποίηση. Σε μια εποχή όπου η τεχνολογική εξέλιξη συχνά οδηγεί σε έναν αλγοριθμικό εθισμό, η φωνή του Κωνσταντίνου λειτουργεί ως υπενθύμιση των διαχρονικών κινδύνων που ελλοχεύουν πίσω από τις τυχερές δραστηριότητες. Η απόφασή του να μιλήσει τώρα, εν μέσω της θεατρικής του σύμπραξης με τον Λεωνίδα Κακούρη και τον Δημήτρη Σταρόβα, υπογραμμίζει την ανάγκη για ειλικρίνεια και αυθεντικότητα στην δημόσια σφαίρα.
Ήθελα να το πω ανοιχτά, για να γίνει ένα καμπανάκι για τους νέους και να μην ξεκινήσουν κάτι τέτοιο. Η εξάρτηση είναι ό,τι χειρότερο.
Γιώργος Κωνσταντίνου, Ηθοποιός
Το ψυχικό κόστος της εξάρτησης και η οικονομική αιμορραγία
Ο Γιώργος Κωνσταντίνου δεν δίστασε να περιγράψει με μελανά χρώματα την εμπειρία του, τονίζοντας ότι ο εθισμός στον τζόγο τον «πόνεσε πάρα πολύ». Η εξάρτηση αυτή, όπως εξήγησε, οδηγεί αναπόφευκτα σε βαθιά κατάθλιψη, καθώς ο παίκτης βλέπει την περιουσία του να εξανεμίζεται και τον ψυχικό του κόσμο να καταρρακώνεται. Η παραδοχή του ότι ένιωθε εξαρτημένος αποτελεί ένα ισχυρό μάθημα για το πώς ακόμα και οι πιο επιτυχημένοι άνθρωποι μπορούν να παγιδευτούν σε αυτοκαταστροφικούς κύκλους.
Σύμφωνα με αναλύσεις που αφορούν τη συμπεριφορική ψυχολογία, η απώλεια ελέγχου στον τζόγο συνδέεται συχνά με την αναζήτηση μιας πρόσκαιρης διαφυγής από την πραγματικότητα. Όπως συνέβη και σε άλλες περιπτώσεις, όπως ο εθισμός στον τζόγο που οδήγησε σε ακραίες κοινωνικές συμπεριφορές, η ανάγκη για άμεση ικανοποίηση τυφλώνει τον ορθολογισμό, καθιστώντας την απεξάρτηση μια επίπονη διαδικασία.
Προτεινόμενο Η Γη της Ελιάς: Ο Κωνσταντίνος διαλύει τον γάμο του για άλλη γυναίκα
Ο μηχανισμός της επιβίωσης και η θεωρία του DNA
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά του ηθοποιού στο «DNA» του, το οποίο λειτούργησε ως ένας μηχανισμός αναισθητοποίησης που τον βοήθησε να ξεπεράσει τις κρίσεις. Η έννοια του DNA — *ο βιολογικός κώδικας που καθορίζει την κληρονομικότητα και τις προδιαθέσεις του οργανισμού* — χρησιμοποιείται εδώ μεταφορικά για να περιγράψει την εσωτερική αντοχή και την ικανότητα ανασύνταξης μετά την ήττα. Ωστόσο, ο ίδιος παραδέχεται ότι αυτή ακριβώς η ικανότητα ίσως ήταν και ο λόγος που συνέχιζε να παίζει για τόσο μεγάλο διάστημα.
Εν αναμονή των νέων του επαγγελματικών βημάτων, ο Κωνσταντίνου, όπως και η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη σε αντίστοιχες εξομολογήσεις, εστιάζει στην πνευματική θωράκιση. Κοινωνικοί ερευνητές επισημαίνουν ότι η δημόσια κατάθεση τέτοιων εμπειριών από πρόσωπα υψηλού κύρους μειώνει το κοινωνικό στίγμα και ενθαρρύνει τους πάσχοντες να αναζητήσουν βοήθεια πριν η κατάσταση γίνει μη αναστρέψιμη.
Η ουτοπία της παγκόσμιας ειρήνης και το 2026
Κοιτάζοντας προς το μέλλον, ο Γιώργος Κωνσταντίνου εμφανίζεται σκεπτικιστής σχετικά με την παγκόσμια κατάσταση. Έχοντας βιώσει τη φρίκη του πολέμου κατά τη διάρκεια της Κατοχής, θεωρεί την απόλυτη ειρήνη μια ουτοπία, χρησιμοποιώντας την παρομοίωση με τα μυρμήγκια σε ένα βάζο για να περιγράψει την ανθρώπινη φύση και τις συγκρούσεις. Παρά την απαισιοδοξία του για τη μεγάλη εικόνα, εναποθέτει τις ελπίδες του στην ατομική αγάπη και την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων.
Η αναπόληση της «εποχής της αθωότητας» μετά τον πόλεμο λειτουργεί ως μια υπενθύμιση ότι ο κοινός πόνος μπορεί να ενώσει την ανθρωπότητα. Για το 2026, η ευχή του είναι απλή αλλά ουσιαστική: περισσότερη ενσυναίσθηση και στήριξη στον διπλανό μας, καθώς αυτό είναι το μόνο αντίδοτο στην παγκόσμια αναταραχή και την αποξένωση που επιβάλλει ο σύγχρονος τρόπος ζωής.
Πώς να αναγνωρίσετε τα σημάδια του εθισμού στον τζόγο
- Αυξανόμενη ανάγκη για στοιχηματισμό με μεγαλύτερα ποσά για την επίτευξη της ίδιας συγκίνησης.
- Ανεπιτυχείς προσπάθειες ελέγχου, διακοπής ή μείωσης της ενασχόλησης με τον τζόγο.
- Συνεχής ενασχόληση του μυαλού με τον τζόγο (π.χ. σχεδιασμός της επόμενης κίνησης).
- Χρήση του τζόγου ως μέσο διαφυγής από προβλήματα ή συναισθήματα αβοηθησίας και ενοχής.
- Διακινδύνευση ή απώλεια σημαντικών σχέσεων, εργασίας ή ευκαιριών λόγω του τζόγου.
