Γιώργος Κιμούλης: Γιατί δεν έγινα ποτέ εύπορος και ο λόγος που απέχω 10 χρόνια από την τηλεόραση

Ο Γιώργος Κιμούλης σε μια σπάνια και βαθιά ανθρώπινη εξομολόγηση αποκαλύπτει την προσωπική του φιλοσοφία για το χρήμα και την ευτυχία. Ο κορυφαίος ηθοποιός εξηγεί τους λόγους που η δεκαετής αποχή του από την ελληνική τηλεόραση παραμένει συνειδητή επιλογή, ενώ ανατρέχει στις ρίζες της καριέρας του και την εποχή που το μπάσκετ κυριαρχούσε στη ζωή του.

Αυτή η τοποθέτηση του Γιώργου Κιμούλη έρχεται σε μια χρονική συγκυρία όπου η εγχώρια μυθοπλασία γνωρίζει μια νέα άνθηση, όμως οι συνθήκες παραγωγής παραμένουν στο επίκεντρο της κριτικής από έμπειρους δημιουργούς. Η στάση του αντανακλά μια ευρύτερη υπαρξιακή αναζήτηση που χαρακτηρίζει την πορεία του, συνδέοντας την καλλιτεχνική ακεραιότητα με τις καθημερινές βιοποριστικές προκλήσεις.

Η σχέση με το χρήμα και η οικονομική πραγματικότητα

Στη συνέντευξή του στο ένθετο «Enjoy» της εφημερίδας Κυριακάτικη Δημοκρατία, ο ηθοποιός παραδέχεται με ειλικρίνεια πως η σχέση του με το χρήμα είναι διαχρονικά κακή. Για τον ίδιο, τα χρήματα αποτελούν απλώς ένα εργαλείο επιβίωσης και όχι έναν αυτοσκοπό που θα καθόριζε τις επιλογές του.

Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, η θέση που έχει υπηρετήσει στην τέχνη δεν τον βοήθησε να γίνει εύπορος, μια παραδοχή που θυμίζει το δίλημμα μεταξύ ποιότητας και βιοπορισμού που απασχολεί πολλούς καλλιτέχνες. Παρά τις δυσκολίες, δηλώνει πως είναι πλέον αργά για να αλλάξει τη βασική του κοσμοθεωρία.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων στελεχών του πολιτιστικού ρεπορτάζ, η δημόσια παραδοχή ενός καλλιτέχνη τέτοιου βεληνεκούς για την έλλειψη οικονομικής ευμάρειας αναδεικνύει το χάσμα μεταξύ φήμης και πραγματικών απολαβών στον χώρο του θεάματος. Η ειλικρίνεια αυτή αποδομεί το στερεότυπο του «πλούσιου πρωταγωνιστή».

Η φιλοσοφία για τη ζωή και το κυνήγι της ευτυχίας

Ο Γιώργος Κιμούλης αναλύει επίσης την έννοια της γαλήνης, χαρακτηρίζοντας το κυνήγι της ευτυχίας ως μια μάταιη διαδικασία. Πιστεύει ότι ο άνθρωπος δεν ήρθε στον κόσμο για να είναι αποκλειστικά ευτυχισμένος ή δυστυχισμένος, αλλά για να βιώσει τη ζωή σε όλες τις εκφάνσεις της.

Η ζωή, κατά τον ίδιο, αποτελείται από ταραχώδεις και γαλήνιες στιγμές, και το σημαντικότερο είναι η συνύπαρξη με τους άλλους. Αυτή η προσέγγιση θυμίζει την ανάγκη για συνεχή ανανέωση και σύνδεση που επισημαίνουν και άλλοι έμπειροι ηθοποιοί της γενιάς του.

Από τα γήπεδα του μπάσκετ στη θεατρική σκηνή

Μια ενδιαφέρουσα πτυχή της ζωής του είναι η νεανική του ενασχόληση με τον αθλητισμό. Πριν τον κερδίσει η υποκριτική, ο Γιώργος Κιμούλης έπαιζε μπάσκετ, μια κοινή αφετηρία που μοιράζεται με συναδέλφους του όπως ο Μάξιμος Μουμούρης.

Η στροφή προς το θέατρο έγινε μέσα από ασυνείδητα σημάδια, όπως η ανάγνωση έργων του Ξενόπουλου και μια καθοριστική επίσκεψη στο Εθνικό Θέατρο με τον πατέρα του. Η εικόνα της σκηνής από τον εξώστη φαίνεται πως χάραξε την πορεία του πριν καν το συνειδητοποιήσει ο ίδιος.

Το τηλεοπτικό «όχι» και οι όροι της επιστροφής

Αναφορικά με τη δεκαετή απουσία του από την ελληνική τηλεόραση, ο ηθοποιός είναι σαφής: δεν τον ικανοποιεί ο τρόπος παραγωγής των σύγχρονων σίριαλ. Η διαδικασία και οι ρυθμοί εργασίας αποτελούν το κύριο εμπόδιο για την επιστροφή του στη μικρή οθόνη.

Παρόμοιοι προβληματισμοί για την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων έναντι των εξαντλητικών γυρισμάτων έχουν διατυπωθεί και από άλλους πρωταγωνιστές. Ωστόσο, ο Γιώργος Κιμούλης δηλώνει πως αγαπά την τηλεόραση και θα επέστρεφε αν διαπίστωνε πως οι συνθήκες εργασίας έχουν βελτιωθεί.

Οι προοπτικές για το μέλλον

Η στάση του Γιώργου Κιμούλη υπογραμμίζει την ανάγκη για ποιοτική αναβάθμιση του τηλεοπτικού προϊόντος, πέρα από την ποσοτική αύξηση των παραγωγών. Η επιμονή του σε συγκεκριμένα πρότυπα εργασίας αποτελεί μια μορφή καλλιτεχνικής αντίστασης στην ταχύτητα της εποχής.

Το αν θα δούμε σύντομα τον έμπειρο ηθοποιό σε κάποιο νέο project εξαρτάται από τη διάθεση των εταιρειών παραγωγής να επενδύσουν σε διαδικασίες που σέβονται τον δημιουργικό χρόνο των καλλιτεχνών. Μέχρι τότε, η παρουσία του παραμένει επικεντρωμένη στο θέατρο, εκεί όπου οι όροι είναι πιο συμβατοί με την αισθητική του.