Γιώργος Καπουτζίδης: Το αίσθημα της εσωτερικής πληρότητας – Η γραφή και η ζωή στην Αίγινα

Ο Γιώργος Καπουτζίδης, σε μια βαθιά εξομολογητική συνέντευξη στο περιοδικό Λοιπόν, περιγράφει το σπάνιο αίσθημα της εσωτερικής πληρότητας που βιώνει σήμερα. Διανύοντας μια διαδρομή δύο δεκαετιών στην κορυφή της ελληνικής μυθοπλασίας, ο δημιουργός αποκαλύπτει πώς η ψυχική ηρεμία και η ωριμότητα αποτέλεσαν τους καταλύτες για να νιώθει πλέον βαθιά χορτάτος.

Η πορεία του Γιώργου Καπουτζίδη δεν υπήρξε ποτέ μια τυχαία διαδοχή επιτυχιών, αλλά μια συνειδητή εξέλιξη από τον ηθοποιό στον επιδραστικό σεναριογράφο που επαναπροσδιόρισε την ελληνική κωμωδία. Σε αντίθεση με περιπτώσεις που οδηγούνται στην επαγγελματική εξουθένωση λόγω των εξαντλητικών ρυθμών, ο ίδιος φαίνεται να έχει βρει τη χρυσή τομή ανάμεσα στη δημιουργία και την προσωπική γαλήνη. Αυτή η ισορροπία δεν ήρθε τυχαία, αλλά ως αποτέλεσμα μιας εσωτερικής διεργασίας που του επιτρέπει να απολαμβάνει τους καρπούς των κόπων του χωρίς το άγχος της συνεχούς απόδειξης.

Η Συνέντευξη

-Τα όνειρα που είχατε ξεκινώντας σε αυτό το επάγγελμα έχουν πραγματοποιηθεί; Νιώθετε «χορτάτος» από τη διαδρομή σας;

Νομίζω πως ναι, τα όνειρα που έκανα ξεκινώντας αυτό το επάγγελμα πραγματοποιήθηκαν και αυτό είναι πολύ όμορφο. Νιώθω βαθιά χορτάτος μέσα μου. Για να το αισθανθεί κανείς αυτό, χρειάζεται ψυχική ηρεμία, ωριμότητα και καθαρότητα ώστε να καταλάβει ότι με αυτά που έχει είναι πραγματικά χαρούμενος. Αυτή τη στιγμή εύχομαι απλώς να συνεχιστεί η ζωή μου με αυτόν τον τρόπο: να είμαι καλά και να γράφω ιστορίες που μιλούν μέσα μου.

-Θα τα αφήνατε όλα για να ζήσετε μόνιμα στην Αίγινα, μακριά από το γράψιμο και τη δουλειά;

Η γραφή είναι στη φύση μου. Ακόμη κι αν άλλαζαν όλα, σίγουρα κάτι θα έγραφα και θα ασχολούμουν με κάτι που αφορά τη δουλειά μου. Όπως μεταδίδει το ρεπορτάζ του Ανδρέα Θεοδώρου, ο δημιουργός δεν βλέπει την τέχνη του ως μια συμβατική εργασία, αλλά ως μια οργανική ανάγκη που τον ακολουθεί ακόμη και στις στιγμές της απόλυτης ηρεμίας στο νησί.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που διατυπώνουν παρατηρητές των κοινωνικών τάσεων, η στάση του Καπουτζίδη αντανακλά μια ευρύτερη στροφή προς την αυθεντικότητα. Σε μια εποχή που η αναγνωρισιμότητα συχνά προκαλεί δυσκολίες και κριντζ απαιτήσεις από το κοινό, η επιλογή του να εστιάζει στην εσωτερική ικανοποίηση αποτελεί μια μορφή καλλιτεχνικής αντίστασης. Η ικανότητα να δηλώνει κανείς «χορτάτος» προϋποθέτει την αποδοχή του εαυτού και την απελευθέρωση από το κυνήγι της αέναης προβολής, κάτι που η Άννα Μάσχα έχει επίσης θίξει σε παρόμοιο πλαίσιο αναφορικά με τη διαχείριση της δόξας.

Τα κλειδιά της προσωπικής ολοκλήρωσης

Η ψυχική ηρεμία που επικαλείται ο δημιουργός δεν είναι μια παθητική κατάσταση, αλλά μια ενεργή επιλογή. Η σύνδεση της ευτυχίας με την καθαρότητα της σκέψης υποδηλώνει ότι η επιτυχία δεν μετριέται πλέον με νούμερα τηλεθέασης, αλλά με την ποιότητα των ιστοριών που επιλέγει να αφηγηθεί. Η Αίγινα, από τόπος διαφυγής, μετατρέπεται σε στρατηγείο δημιουργίας, αποδεικνύοντας ότι το περιβάλλον παίζει καθοριστικό ρόλο στην πνευματική διαύγεια.

Η επόμενη μέρα και η δημιουργική συνέχεια

Παρά την αίσθηση της πληρότητας, ο Γιώργος Καπουτζίδης δεν φαίνεται διατεθειμένος να αποσυρθεί. Η ανάγκη για γραφή παραμένει ο κινητήριος μοχλός του, διασφαλίζοντας ότι το κοινό θα συνεχίσει να έρχεται σε επαφή με το ιδιαίτερο χιούμορ και την κοινωνική ευαισθησία του. Η επόμενη μέρα τον βρίσκει πιο ώριμο από ποτέ, έτοιμο να μετατρέψει την εσωτερική του γαλήνη σε νέες αφηγήσεις που θα συγκινήσουν και θα προβληματίσουν.