- Ο Γιάννης Ξανθούλης μίλησε για το συναισθηματικό βάρος της περιπέτειας υγείας της Μαρινέλλας.
- Αποκάλυψε το παρασκήνιο της συγγραφής της βιογραφίας της μεγάλης ερμηνεύτριας.
- Το νέο του βιβλίο εστιάζει στη ζωή δύο αδερφών που αναζητούν την τύχη τους στην Αθήνα.
- Παραμένει πιστός στη γραφή με μολύβι, συνδυάζοντας τη λογοτεχνία με τη ζωγραφική.
- Το «Πεθαμένο λικέρ» παραμένει το ορόσημο που καθόρισε την επαγγελματική του πορεία.
Ο καταξιωμένος συγγραφέας Γιάννης Ξανθούλης προχώρησε σε μια βαθιά εξομολόγηση στην εκπομπή Buongiorno, αναφερόμενος στη στενή του σχέση με τη Μαρινέλλα. Με αφοπλιστική ειλικρίνεια, περιέγραψε τη στιγμή που συνειδητοποίησε ότι η περιπέτεια της υγείας της σήμανε το τέλος μιας ολόκληρης εποχής, ενώ αποκάλυψε άγνωστες πτυχές από τη συνεργασία τους για τη βιογραφία της.
| Θέμα | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Νέο Βιβλίο | Δύο αδερφές από επαρχία στην Αθήνα |
| Μεγάλη Επιτυχία | Πεθαμένο λικέρ |
| Σχέση με Μαρινέλλα | Συγγραφέας της βιογραφίας της |
| Μέθοδος Γραφής | Αποκλειστικά με μολύβι και σχέδια |
| Τηλεοπτική Εμφάνιση | Εκπομπή Buongiorno (MEGA) |
Η λογοτεχνική διαδρομή του Γιάννη Ξανθούλη υπήρξε πάντα συνυφασμένη με την έντονη παρατήρηση της ανθρώπινης ψυχής, μια ικανότητα που τον οδήγησε στη συγγραφή της επίσημης βιογραφίας της μεγάλης ερμηνεύτριας. Η σχέση τους, που ξεκίνησε από ένα τηλεοπτικό σίριαλ, εξελίχθηκε σε μια βαθιά εκτίμηση, με την κόρη της Μαρινέλλας να παίζει καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ως βιογράφου.
Όταν είδα αυτό που έπαθε η Μαρινέλλα, κατάλαβα ότι αυτό ήταν το τέλος. Δεν αντέχω να σκέφτομαι πως υποφέρει.
Γιάννης Ξανθούλης, Συγγραφέας
Η σχέση με τη Μαρινέλλα και η στιγμή του «τέλους»
Ο συγγραφέας αναφέρθηκε με συγκίνηση στην κατάσταση της υγείας της Μαρινέλλας, τονίζοντας πως η εικόνα της κατάρρευσης του δημιούργησε την αίσθηση ενός οριστικού κλεισίματος. «Όταν είδα αυτό που έπαθε, κατάλαβα ότι αυτό ήταν το τέλος», δήλωσε χαρακτηριστικά, εκφράζοντας την αδυναμία του να διαχειριστεί τη σκέψη ότι η κορυφαία καλλιτέχνις υποφέρει.
Παράλληλα, θυμήθηκε τις συμβουλές που του είχε δώσει η ίδια, εστιάζοντας στη συνεργασία του μυαλού, της καρδιάς και του ενστίκτου. Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος δεν ήταν λάτρης του μουσικού είδους που υπηρετούσε η Μαρινέλλα, η αμοιβαία αποδοχή τους παρέμεινε ανεξίτηλη στο χρόνο, με την ερμηνεύτρια να εγκρίνει πλήρως το κείμενο της βιογραφίας της.
Το νέο βιβλίο και η κληρονομιά του «Πεθαμένου λικέρ»
Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε και το νέο του συγγραφικό εγχείρημα, το οποίο ακολουθεί την πορεία δύο αδερφών από την επαρχία προς την Αθήνα της υπόσχεσης. Ο Ξανθούλης παραδέχτηκε ότι δεν πίστευε ποτέ πως η συγγραφή θα αποτελούσε την κύρια πηγή βιοπορισμού του, μέχρι την τεράστια επιτυχία του εμβληματικού έργου του.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων παρατηρητών των κοινωνικών τάσεων, η επιτυχία του βιβλίου «Πεθαμένο λικέρ» αποτέλεσε φαινόμενο για την εποχή του. Ο κόσμος περίμενε σε τεράστιες ουρές μέσα στη ζέστη για να αποκτήσει ένα βιβλίο με έναν τόσο «μακάβριο» τίτλο, γεγονός που εκτόξευσε τη φήμη του συγγραφέα στο ευρύ κοινό.
Η ιεροτελεστία της γραφής και το μολύβι
Ο Γιάννης Ξανθούλης αποκάλυψε ότι παραμένει πιστός στην παραδοσιακή μέθοδο γραφής, χρησιμοποιώντας αποκλειστικά μολύβι. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς του επιτρέπει να ζωγραφίζει παράλληλα στις σημειώσεις του, μετατρέποντας τη διαδικασία της δημιουργίας σε μια πολυαισθητηριακή εμπειρία.
Η επόμενη μέρα για τον συγγραφέα περιλαμβάνει τη συνεχή αναζήτηση νέων αφηγήσεων, ενώ η σκέψη του παραμένει κοντά στη Μαρινέλλα. Η ειλικρίνεια με την οποία αντιμετωπίζει τη φθορά και την απώλεια αναδεικνύει το ψυχοσυναισθηματικό υπόστρωμα ενός δημιουργού που δεν φοβάται να κοιτάξει την πραγματικότητα κατάματα.