Γιάννα Σταυράκη: Η εξομολόγηση για τον θυμό προς τον Θεό και η προφητική συνάντηση με τον Άγιο Παΐσιο

Η έμπειρη ηθοποιός Γιάννα Σταυράκη, με αφορμή τη συμμετοχή της στην παράσταση «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» στο θέατρο Εν Αθήναις, παραχώρησε μια βαθιά ανθρώπινη συνέντευξη στην εφημερίδα On Time. Η ίδια αποκάλυψε την πνευματική της κρίση μετά την απώλεια του συζύγου της, περιγράφοντας πώς η προφητική συνάντηση με τον Άγιο Παΐσιο λειτούργησε ως καταλύτης για την υπέρβαση του φόβου της μοναξιάς.

Η διαχείριση της απώλειας ενός συντρόφου αποτελεί μία από τις πιο σύνθετες ψυχοσυναισθηματικές προκλήσεις, συχνά οδηγώντας το άτομο σε μια υπαρξιακή αναζήτηση ή ακόμα και σε ρήξη με το θείο. Στην περίπτωση της Γιάννας Σταυράκη, η απώλεια αυτή λειτούργησε ως πεδίο δοκιμασίας της πίστης της, φέρνοντας στην επιφάνεια το φαινόμενο της πνευματικής οργής, το οποίο ωστόσο δεν οδήγησε σε οριστική απομάκρυνση από τη θρησκευτική της ταυτότητα.

Ο θυμός ως στάδιο του πένθους και η πνευματική καθοδήγηση

Η ηθοποιός παραδέχτηκε με αφοπλιστική ειλικρίνεια ότι η μοναδική φορά που αισθάνθηκε θυμό προς τον Θεό ήταν την περίοδο που έφυγε από τη ζωή ο άνδρας της. Σύμφωνα με το μοντέλο Κιούμπλερ-Ρος — η θεωρία που περιγράφει τα πέντε στάδια της συναισθηματικής ανταπόκρισης στην απώλεια — ο θυμός αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της επεξεργασίας του τραύματος. Η ίδια, αναζητώντας απαντήσεις, στράφηκε στον πνευματικό της, ο οποίος την ενθάρρυνε να αποδεχτεί αυτό το συναίσθημα, τονίζοντας πως «ο Κύριος δεν παρεξηγεί τα παιδιά του».

Αυτή η προσέγγιση θυμίζει άλλες περιπτώσεις δημοσίων προσώπων που βίωσαν το «σκοτάδι» της απώλειας, όπως η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου, η οποία έχει μιλήσει για τη δύσκολη διαδρομή μετά τον θάνατο της μητέρας της. Η Γιάννα Σταυράκη, ωστόσο, βρήκε το στήριγμα που χρειαζόταν σε μια μεταφυσική εμπειρία που είχε βιώσει δύο χρόνια νωρίτερα.

Η συνάντηση με τον Άγιο Παΐσιο στη Σουρωτή

Μία από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της συνέντευξης ήταν η αναφορά της στη συνάντηση με τον Άγιο Παΐσιο στη Σουρωτή. Ο γέροντας, πριν ακόμα επέλθει το μοιραίο γεγονός, την είχε προειδοποιήσει με έναν τρόπο προφητικό. «Μη φοβηθείς στη ζωή σου αν ποτέ μείνεις μόνη σου. Δεν θα είσαι μόνη σου», της είχε πει χαρακτηριστικά, χαϊδεύοντάς της το κεφάλι. Αυτή η πνευματική παρακαταθήκη έγινε το «δίχτυ ασφαλείας» της όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με το άδειο σπίτι.

Εν αναμονή των διευκρινίσεων για τη μελλοντική της πορεία, ειδικοί ψυχικής υγείας επισημαίνουν ότι τέτοιου είδους πνευματικά στηρίγματα λειτουργούν ως ισχυροί μηχανισμοί άμυνας απέναντι στην κατάθλιψη. Η ικανότητα του ατόμου να νοηματοδοτεί τον πόνο του μέσα από την πίστη ή μια ανώτερη δύναμη συχνά επιταχύνει την επούλωση του ψυχικού τραύματος, κάτι που παρατηρείται συχνά σε ανθρώπους της τέχνης που έχουν βιώσει παρόμοια γεγονότα, όπως η Λένα Μαντά στην προσωπική της διαδρομή.

Η επόμενη μέρα και η αφοσίωση στην τέχνη

Σήμερα, η Γιάννα Σταυράκη δηλώνει πως δεν επιθυμεί να ξαναφτιάξει τη ζωή της σε προσωπικό επίπεδο. Η ενέργεια και η αγάπη που έτρεφε για τον σύζυγό της έχουν πλέον διοχετευθεί εξ ολοκλήρου στη δουλειά της. Η στάση της αυτή αντικατοπτρίζει μια μορφή μετουσίωσης — τη διαδικασία μετατροπής των αρνητικών παρορμήσεων ή του πόνου σε δημιουργική δημιουργία — επιλέγοντας να εστιάσει στην υγεία και στις ποιοτικές επαγγελματικές προτάσεις.

Η συμμετοχή της στην παράσταση «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» αποτελεί για την ίδια μια μορφή ψυχοθεραπείας, αποδεικνύοντας ότι η τέχνη και η πίστη μπορούν να συνυπάρξουν ως πυλώνες επιβίωσης. Η περίπτωση της Σταυράκη υπενθυμίζει ότι ο φόβος της μοναξιάς μπορεί να νικηθεί, αρκεί να υπάρχει ένα εσωτερικό έρεισμα, είτε αυτό προέρχεται από μια προφητεία είτε από την ίδια την ανθρώπινη θέληση.