Γεράσιμος Γεννατάς: Η υπαρξιακή αναζήτηση για τη «χρησιμότητα» και η συνειδητή αποχή από τα social media

Ο Γεράσιμος Γεννατάς, σε μια σπάνια κατάθεση ψυχής στην εκπομπή Breakfast@Star, ανέλυσε τη σύνδεση της αυτοεκτίμησης με την επαγγελματική δραστηριότητα. Ο ηθοποιός εξέφρασε την αγωνία του καλλιτέχνη που νιώθει «μη χρήσιμος», ενώ υπεραμύνθηκε της απόφασής του να απέχει από τον ψηφιακό θόρυβο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, θέτοντας ως προτεραιότητα την ποιότητα ζωής.

Η στάση του Γεράσιμου Γεννατά απέναντι στα καλλιτεχνικά δρώμενα αποτελεί διαχρονικά μια πράξη αντίστασης στην επιφάνεια, καθώς ο ηθοποιός έχει επανειλημμένα εκφράσει την ανησυχία του για την απώλεια της ανθρωπιάς στον χώρο. Αυτή η νέα του τοποθέτηση έρχεται ως συνέχεια των προβληματισμών που είχε διατυπώσει όταν δεν είχε δεχθεί προτάσεις για τηλεοπτικές σειρές, αναδεικνύοντας το ψυχοσυναισθηματικό υπόστρωμα ενός καλλιτέχνη που αρνείται να συμβιβαστεί με τους όρους της ψηφιακής αυτοπροβολής.

Η ψυχολογία της «χρησιμότητας» και η αυτοαμφισβήτηση

Η έννοια της επαγγελματικής χρησιμότητας — η οποία ορίζει το αίσθημα της κοινωνικής και δημιουργικής προσφοράς του ατόμου — φαίνεται να αποτελεί το κεντρικό σημείο τριβής για τον ηθοποιό. Ο ίδιος παραδέχθηκε με αφοπλιστική ειλικρίνεια ότι η απουσία από την τηλεόραση τον οδηγεί σε μια επώδυνη διαδικασία εσωτερικής αναζήτησης και αμφισβήτησης των ικανοτήτων του.

«Όταν νιώθεις ότι δεν είσαι χρήσιμος, αρχίζεις και αναρωτιέσαι… τι δεν έχω κάνει καλά», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας έναν γνωστικό μηχανισμό όπου η έλλειψη εξωτερικής επιβεβαίωσης μεταφράζεται σε προσωπική αποτυχία. Αυτή η υπαρξιακή αγωνία είναι συχνή σε επαγγέλματα που βασίζονται στην έκθεση και την αποδοχή, όπως αυτό του ηθοποιού.

Η αντίσταση στον ψηφιακό θόρυβο των social media

Παρά το ενδεχόμενο επαγγελματικό κόστος, ο Γεράσιμος Γεννατάς επιλέγει να παραμένει μακριά από τα social media, μια στάση που θυμίζει την προσέγγιση της Νάντιας Κοντογεώργη σχετικά με την αντίσταση στην κοινωνική αποδοχή. Για τον ίδιο, η ενασχόληση με τις «ειδήσεις των άλλων» αποτελεί μια μορφή αλλοτρίωσης που στερεί από τον άνθρωπο τη δυνατότητα να βιώσει την πραγματική του ζωή.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων αναλυτών της συμπεριφορικής ψυχολογίας, η αποχή από τον ψηφιακό ανταγωνισμό μπορεί να λειτουργήσει ως ασπίδα προστασίας για την ψυχική υγεία, αν και στην αγορά εργασίας του 2026, η ψηφιακή παρουσία θεωρείται συχνά προαπαιτούμενο για την επαγγελματική ορατότητα.

Οικονομική πίεση και διεθνείς προοπτικές

Ο ηθοποιός δεν δίστασε να αναφερθεί και στην οικονομική πίεση που βιώνει ο κλάδος, τονίζοντας ότι ο έντονος ρυθμός δουλειάς δεν είναι πάντα επιλογή αλλά βιοποριστική ανάγκη. Η παραδοχή αυτή καταδεικνύει την ευάλωτη θέση των καλλιτεχνών σε ένα περιβάλλον που μεταβάλλεται ραγδαία, όπου κάθε επιπλέον εισόδημα κρίνεται απαραίτητο.

Παράλληλα, εξέφρασε το ενδιαφέρον του για τις διεθνείς παραγωγές που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, εστιάζοντας όμως στην επαγγελματική εμπειρία και τη γνώση της μεθοδολογίας εργασίας. Αυτή η δημιουργική περιέργεια αποτελεί ίσως το αντίδοτο στην απογοήτευση, στρέφοντας το βλέμμα από την εσωστρέφεια στην εξέλιξη της τέχνης του.

Η επόμενη μέρα και η αναζήτηση της ουσίας

Σε μια εποχή που η εικόνα κυριαρχεί επί της ουσίας, η φωνή του Γεράσιμου Γεννατά υπενθυμίζει την ανάγκη για βάθος και χαρά στην καθημερινότητα. Η αυτοκριτική του, αν και σκληρή, αποτελεί δείγμα ενός ανθρώπου που αρνείται να εφησυχάσει, αναζητώντας την αυθεντικότητα πέρα από τα φώτα της δημοσιότητας.

Εν αναμονή των επόμενων βημάτων του, η στάση του παραμένει ένα μάθημα ήθους, παρόμοιο με εκείνο που ανέλυσε πρόσφατα ο Γεράσιμος Γεννατάς για τις δομές εξουσίας στο θέατρο. Η επαγγελματική δικαίωση μπορεί να καθυστερεί, όμως η διατήρηση της αξιοπρέπειας παραμένει η σημαντικότερη κατάκτηση σε μια ανταγωνιστική αγορά.