- Η αλλαγή ξεκινά με την εσωτερική αποδοχή ότι μια κατάσταση δεν προχωρά πλέον.
- Οι περιοριστικές πεποιθήσεις και ο φόβος αποτελούν τα κύρια εμπόδια για την εξέλιξη.
- Το «release» των σχέσεων συμβαίνει συχνά με φυσικό τρόπο όταν αλλάζουμε συχνότητα.
- Η επιμονή έχει όρια και η υπέρβασή τους οδηγεί σε συναισθηματικό τέλμα.
Η Ευγενία Σαμαρά βρέθηκε καλεσμένη στο «Στούντιο 4» το απόγευμα της Παρασκευής, παραδίδοντας μαθήματα συναισθηματικής νοημοσύνης σχετικά με το πώς κλείνουν οι κύκλοι στη ζωή μας. Η ηθοποιός περιέγραψε τον μηχανισμό του «κλικ» που σηματοδοτεί την αποδοχή του τέλους, τονίζοντας ότι η υπέρβαση του φόβου είναι το κλειδί για την προσωπική εξέλιξη.
| Έννοια Κλειδί | Περιγραφή Μηχανισμού |
|---|---|
| Το Κλικ | Η στιγμή της απόλυτης αποδοχής του τέλους |
| Ο Φόβος | Το μεγαλύτερο εσωτερικό εμπόδιο στην εξέλιξη |
| Το Release | Η φυσική απομάκρυνση ανθρώπων χωρίς σύγκρουση |
| Η Διαδρομή | Η προσπάθεια που προηγείται της συνειδητοποίησης |
Η παρουσία της Ευγενίας Σαμαρά στην τηλεοπτική συχνότητα της ΕΡΤ, σε μια χρονική στιγμή που παραδοσιακά ευνοεί τον απολογισμό και την ανασύνταξη, προσέφερε μια ενδιαφέρουσα οπτική πάνω στη δυναμική των ανθρωπίνων σχέσεων. Αυτή η συζήτηση έρχεται ως συνέχεια της πρόσφατης παραδοχής της ότι το 2025 ήταν μια αποκαλυπτική χρονιά, η οποία την οδήγησε σε μια βαθύτερη διαδικασία αυτογνωσίας. Τεχνικά, η πρόκληση που περιέγραψε η ηθοποιός αφορά τη γνωστική ασυμφωνία — *η ψυχολογική πίεση που βιώνουμε όταν οι πράξεις μας δεν ευθυγραμμίζονται με την πραγματικότητα* — η οποία εμφανίζεται όταν οι προσπάθειές μας δεν αποδίδουν καρπούς, αλλά δυσκολευόμαστε να αποδεσμευτούμε.
Όταν πω ότι τα πράγματα πια δεν προχωράνε, κάτι μέσα μου κάνει ένα κλικ.
Ευγενία Σαμαρά, Ηθοποιός
Ο εσωτερικός μηχανισμός του «κλικ» και η αποδοχή
Η ηθοποιός εξήγησε ότι η απόφαση να προχωρήσει κανείς δεν είναι μια στιγμιαία παρόρμηση, αλλά το αποτέλεσμα μιας εξαντλητικής διαδρομής. Όταν το «σύστημα» ενός ανθρώπου αποδέχεται ότι έχει εξαντλήσει κάθε περιθώριο προσπάθειας, τότε συμβαίνει αυτό το λυτρωτικό «κλικ». Η επιμονή είναι συχνά το πρώτο στάδιο, όμως η αποδοχή της πραγματικότητας είναι εκείνη που επιτρέπει στη ζωή να φέρει το «παρακάτω». Η Σαμαρά υπογράμμισε πως για να φτάσει σε αυτό το σημείο, έχει προηγηθεί μια συνειδητή προσπάθεια και μια σειρά από βήματα που επικυρώνουν την απόφαση της φυγής.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ειδικών ψυχικής υγείας που παρατηρούν τέτοια φαινόμενα, η ικανότητα ενός ατόμου να αναγνωρίζει το σημείο κορεσμού αποτελεί ένδειξη υψηλής αυτοεκτίμησης. Επισημαίνεται από κοινωνικούς ερευνητές ότι η άρνηση να κλείσουμε έναν κύκλο συχνά πηγάζει από την ανάγκη μας για έλεγχο, μια θεματική που η ηθοποιός έχει θίξει ξανά, αναζητώντας την ισορροπία μεταξύ προσπάθειας και απελευθέρωσης. Η παραδοχή ότι «έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα» λειτουργεί ως ο τελικός καταλύτης για την παύση της εσωτερικής σύγκρουσης.
Οι περιοριστικές πεποιθήσεις και το εμπόδιο του φόβου
Η μεγαλύτερη δυσκολία στην αλλαγή, όπως σημείωσε η Ευγενία Σαμαρά, δεν είναι οι εξωτερικές συνθήκες αλλά ο ίδιος μας ο εαυτός. Οι πεποιθήσεις που έχουμε χτίσει λειτουργούν ως νοητικές φυλακές, γεννώντας φοβίες που μας κρατούν στάσιμους. Ο φόβος του αγνώστου ή της αποτυχίας λειτουργεί ως το μεγαλύτερο «στοπ», εμποδίζοντας την πρόσβαση σε νέες εμπειρίες που θα μπορούσαν να προσφέρουν πληρότητα και εξέλιξη. Η ηθοποιός τόνισε πως οι φοβίες αυτές είναι συχνά κατασκευασμένες από εμάς τους ίδιους, περιορίζοντας το δυναμικό της εξέλιξής μας.
Η διαδικασία αυτή μοιάζει με το φαινόμενο της «βύθισης του κόστους» — *η τάση να συνεχίζουμε μια επένδυση σε χρόνο ή συναίσθημα επειδή έχουμε ήδη ξοδέψει πολλά* — όπου το άτομο δυσκολεύεται να εγκαταλείψει μια κατάσταση λόγω του συσσωρευμένου κόστους. Η υπέρβαση αυτού του μοτίβου απαιτεί θάρρος και τη συνειδητοποίηση ότι η αλλαγή δεν είναι απώλεια, αλλά μετασχηματισμός. Όπως ανέφερε η Σαμαρά, η αλλαγή είναι μια διαρκής διαδρομή που απαιτεί να αφήνουμε πίσω τις παλιές εκδοχές του εαυτού μας.
Η φυσική απομάκρυνση ως διαδικασία «release»
Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες αναφορές της ηθοποιού ήταν ο τρόπος με τον οποίο η ζωή απομακρύνει όσους δεν μπορούν να ακολουθήσουν τη νέα μας πορεία. Αυτό το «release», όπως το χαρακτήρισε, συμβαίνει χωρίς αντιπαραθέσεις, σχεδόν μαγικά, καθώς η αλλαγή της δικής μας συχνότητας δεν επιτρέπει πλέον τον συντονισμό με παλιά μοτίβα. Η απουσία σύγκρουσης σε αυτή τη διαδικασία είναι καθοριστική, καθώς η απομάκρυνση γίνεται με έναν τρόπο που η ίδια η ζωή επιβάλλει, διευκολύνοντας τη μετάβαση στην επόμενη φάση.
Η επόμενη μέρα της προσωπικής εξέλιξης
Κλείνοντας τη συνέντευξη, η Ευγενία Σαμαρά άφησε ένα μήνυμα αισιοδοξίας και εμπιστοσύνης στη ροή της ζωής. Η ικανότητα να αφήνουμε πίσω το παλιό δεν είναι μια πράξη σκληρότητας, αλλά μια πράξη αυτοφροντίδας. Η εξέλιξη απαιτεί χώρο, και ο χώρος αυτός δημιουργείται μόνο όταν έχουμε τη δύναμη να πούμε «πάμε παρακάτω», επιτρέποντας σε νέες προοπτικές να εισέλθουν στην καθημερινότητά μας. Η αποδοχή του τέλους ενός κύκλου είναι, τελικά, η απαραίτητη προϋπόθεση για κάθε νέα αρχή.
Βήματα για τη διαχείριση του τέλους ενός κύκλου
- Αξιολογήστε αν η επιμονή σας πηγάζει από αγάπη ή από φόβο για το άγνωστο.
- Καταγράψτε τις περιοριστικές πεποιθήσεις που σας εμποδίζουν να πάρετε μια απόφαση.
- Δώστε χρόνο στον εαυτό σας να επεξεργαστεί την αποδοχή πριν την τελική πράξη.
- Παρατηρήστε τη φυσική ροή των πραγμάτων και μην πιέζετε καταστάσεις που έχουν τελματώσει.
