- Ο Ερρίκος Λίτσης παραδέχεται ότι έχει βιώσει έντονη προκατάληψη στη ζωή του.
- Πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Κέικ» που θίγει το ζήτημα του ρατσισμού.
- Εκφράζει μεγάλη συγκίνηση για τον ρόλο του παππού στη σειρά «Έχω παιδιά».
- Ξεκίνησε την υποκριτική σε ηλικία 44 ετών, πιστεύοντας στο σωστό timing.
- Δεν έχει παιδιά στην προσωπική του ζωή, κάτι που κάνει τον τηλεοπτικό του ρόλο ξεχωριστό.
Ο Ερρίκος Λίτσης μίλησε ανοιχτά για το φαινόμενο του ρατσισμού και τις προσωπικές του εμπειρίες με την προκατάληψη, ενώ μοιράστηκε τη συγκίνησή του για τη συμμετοχή του στην επιτυχημένη σειρά «Έχω παιδιά». Ο έμπειρος ηθοποιός, που ξεκίνησε την πορεία του στην υποκριτική σε ώριμη ηλικία, αποδεικνύει πως η αυθεντικότητα και η καλλιτεχνική ωριμότητα δεν περιορίζονται από χρονικά όρια.
| Δραστηριότητα | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Θεατρική Παράσταση | «Κέικ» |
| Χώρος | Θέατρο Εμπορικόν |
| Τηλεοπτική Σειρά | «Έχω παιδιά» (MEGA) |
| Ηλικία Έναρξης Καριέρας | 44-45 ετών |
| Θεματολογία Συνέντευξης | Ρατσισμός, Προκατάληψη, Πατρότητα |
Η πρόσφατη τηλεοπτική εμφάνιση του Ερρίκου Λίτση στην εκπομπή «Breakfast@Star» έφερε στο προσκήνιο μια βαθιά ανθρώπινη πλευρά ενός καλλιτέχνη που έχει ταυτιστεί με στιβαρούς και ρεαλιστικούς ρόλους. Η παρουσία του στην παράσταση «Κέικ» στο Θέατρο Εμπορικόν αποτέλεσε την αφορμή για μια συζήτηση που ξεπέρασε τα όρια της υποκριτικής, αγγίζοντας ευαίσθητες κοινωνικές χορδές.
Ξεκίνησα αργά, γύρω στα 44, 45. Το κάθε πράγμα γίνεται την κατάλληλη στιγμή.
Ερρίκος Λίτσης, Ηθοποιός
Η προκατάληψη ως κοινωνικό στίγμα και η παράσταση «Κέικ»
Αναφερόμενος στο κεντρικό θέμα του έργου στο οποίο πρωταγωνιστεί, ο ηθοποιός εστίασε στον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία αντιμετωπίζει το «διαφορετικό». Σύμφωνα με τον ίδιο, η παράσταση δίνει ένα σαφές στίγμα της προκατάληψης απέναντι στον άγνωστο, ένα φαινόμενο που ο ίδιος έχει βιώσει επανειλημμένα στην προσωπική του διαδρομή.
«Προσωπικά ναι, σε πολλά θέματα αντιμετώπισα στη ζωή προκατάληψη», παραδέχτηκε με ειλικρίνεια, υπογραμμίζοντας ότι ο φόβος για τον ξένο παραμένει ένας ισχυρός ανασταλτικός παράγοντας στην κοινωνική συνοχή. Όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ του Breakfast@Star, ο Λίτσης θεωρεί ότι η τέχνη οφείλει να αναδεικνύει αυτές τις παθογένειες.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων κοινωνικών ερευνητών, η προκατάληψη — *η προδιαμορφωμένη και συχνά αβάσιμη κρίση για άτομα ή ομάδες* — λειτουργεί ως αμυντικός μηχανισμός που όμως εγκλωβίζει το άτομο σε στερεοτυπικές αντιλήψεις. Η στάση του ηθοποιού δείχνει μια διάθεση αποδόμησης αυτών των τειχών μέσα από την έκθεση της προσωπικής εμπειρίας.
Ο ρόλος του παππού στη σειρά «Έχω παιδιά»
Μια τελείως διαφορετική, γεμάτη τρυφερότητα πτυχή του ηθοποιού αποκαλύπτεται μέσα από τη συμμετοχή του στη σειρά «Έχω παιδιά». Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος δεν έχει βιώσει την πατρότητα ή την ιδιότητα του παππού στην πραγματική του ζωή, η σύνδεση με τους μικρούς συμπρωταγωνιστές του είναι καταιγιστική.
«Χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί ασχολούμαι με τα παιδάκια. Έρχονται και με αγκαλιάζουν, φωνάζοντας “παππού, παππού”», ανέφερε συγκινημένος. Η εμπειρία αυτή φαίνεται να λειτουργεί ως μια μορφή συναισθηματικής αναπλήρωσης, καθώς καλείται να ενσαρκώσει έναν ρόλο που η ζωή δεν του έφερε οργανικά, όπως συμβαίνει και με την Ευγενία Σαμαρά που επίσης πρωταγωνιστεί στην ίδια παραγωγή.
Η δυναμική αυτή θυμίζει την ανάγκη για ποιοτικό χρόνο και σύνδεση που συχνά αναζητούν οι καλλιτέχνες, όπως έχει επισημάνει σε παρόμοιες εξομολογήσεις και ο Κίμων Κουρής σχετικά με την αξία της οικογένειας. Για τον Λίτση, η αγκαλιά ενός παιδιού στα γυρίσματα αποτελεί την απόλυτη επιβράβευση της δουλειάς του.
Η φιλοσοφία του «κατάλληλου χρόνου» στην καριέρα
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της πορείας του Ερρίκου Λίτση είναι η καθυστερημένη έναρξη της επαγγελματικής του ενασχόλησης με την υποκριτική. Ξεκινώντας γύρω στα 44 με 45 έτη, ο ηθοποιός καταρρίπτει τον μύθο ότι η επιτυχία απαιτεί απαραίτητα ένα ξεκίνημα από την εφηβεία.
«Το κάθε πράγμα γίνεται την κατάλληλη στιγμή», δήλωσε χαρακτηριστικά, υιοθετώντας μια στωική στάση απέναντι στον χρόνο. Αυτή η προσέγγιση προσδίδει μια επιπλέον αυθεντικότητα στις ερμηνείες του, καθώς κουβαλά μαζί του ένα φορτίο βιωμάτων που ένας νεότερος ηθοποιός ενδεχομένως να στερείται.
Στους διαδρόμους των καλλιτεχνικών γραφείων, επισημαίνεται συχνά ότι οι “late bloomers” της υποκριτικής προσφέρουν μια σπάνια αλήθεια στη σκηνή. Η περίπτωση του Λίτση αποδεικνύει ότι η επαγγελματική επανεκκίνηση είναι εφικτή και συχνά πιο ουσιαστική όταν συνοδεύεται από την απαραίτητη βιολογική και πνευματική ωριμότητα.
Πώς να διαχειριστείτε την προκατάληψη
- Αναγνωρίστε τα δικά σας στερεότυπα πριν κρίνετε μια νέα κατάσταση ή έναν άγνωστο.
- Επενδύστε στην επικοινωνία με άτομα εκτός του συνηθισμένου κοινωνικού σας κύκλου.
- Ενημερωθείτε για τις ρίζες του ρατσισμού και πώς αυτός επηρεάζει την ψυχολογία της ομάδας.
- Μην φοβάστε τις αλλαγές καριέρας σε ώριμη ηλικία, καθώς η εμπειρία είναι πολύτιμο εφόδιο.