Έλλη Τρίγγου: «Κάθε θηλυκότητα έχει υπάρξει θύμα της τοξικής αρρενωπότητας και της πατριαρχίας»

Η Έλλη Τρίγγου, σε μια βαθιά εξομολογητική συνέντευξη στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται» το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026, τοποθετήθηκε για τα έμφυλα στερεότυπα και την τοξική αρρενωπότητα. Με αφορμή την παράσταση «Λόλα», η ηθοποιός υπογράμμισε τη διαχρονικότητα των ζητημάτων κατάχρησης εξουσίας και βίας, δηλώνοντας απερίφραστα πως και η ίδια έχει υπάρξει θύμα των πατριαρχικών δομών.

Η καλλιτεχνική πορεία της Έλλης Τρίγγου τη φετινή σεζόν χαρακτηρίζεται από μια έντονη κοινωνική ευαισθησία, η οποία μετουσιώνεται μέσα από τους ρόλους της. Η επιστροφή στο υλικό της εμβληματικής ταινίας του ’60 δεν αποτελεί απλώς μια αισθητική αναζήτηση, αλλά μια προσπάθεια σύνδεσης με το συλλογικό τραύμα.

Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια της τεράστιας επιτυχίας που σημειώνει η παράσταση Λόλα στο Θέατρο Παλλάς, η οποία επαναφέρει στο προσκήνιο ζητήματα που θεωρούνταν λυμένα, αλλά παραμένουν επώδυνα επίκαιρα. Το παρασκήνιο της υπόθεσης αναδεικνύει την ανάγκη για έναν νέο κοινωνικό διάλογο γύρω από την έμφυλη βία.

Η διαχρονικότητα της «Λόλας» και τα κοινωνικά τραύματα

Στη συζήτησή της με τον δημοσιογράφο Βλάση Κωστούρο, η ηθοποιός στάθηκε ιδιαίτερα στον διαχρονικό χαρακτήρα των θεμάτων που θίγονται στο έργο. Αν και η αρχική ταινία γυρίστηκε πριν από έξι δεκαετίες, τα φαινόμενα της κατάχρησης εξουσίας και της εκδικητικότητας εξακολουθούν να ταλανίζουν τη σύγχρονη πραγματικότητα.

Η Έλλη Τρίγγου σημείωσε με νόημα πως θα ήταν ιδανικό να μην χρειάζεται πλέον να συζητάμε για αυτά τα ζητήματα. Ωστόσο, η τοξική αρρενωπότητα — ένα σύνολο προτύπων συμπεριφοράς που προωθούν την κυριαρχία και την καταπίεση — παραμένει ένας ενεργός μηχανισμός στην καθημερινότητα των θηλυκοτήτων.

Η παραδοχή της ότι έχει υπάρξει και η ίδια θύμα αυτών των καταστάσεων δίνει μια προσωπική διάσταση στην ανάλυση. Όπως έχει αναφερθεί και σε παλαιότερες δηλώσεις της στο The 2Night Show, η τέχνη οφείλει να λειτουργεί ως καθρέφτης της κοινωνίας, ακόμα και όταν το είδωλο είναι δυσάρεστο.

Η προσωπική βίωση της πατριαρχίας και η έμφυλη βία

Η ανάλυση της ηθοποιού επεκτάθηκε στη δομή της πατριαρχίας, τονίζοντας ότι δεν πλήττει μόνο τις γυναίκες αλλά και τους άνδρες. Πρόκειται για ένα ασφυκτικό πλαίσιο που επιβάλλει ρόλους και περιορίζει την ανθρώπινη ελευθερία, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο βίας και σιωπής.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις κοινωνικών ερευνητών που παρακολουθούν τις σύγχρονες τάσεις, η δημόσια εξομολόγηση προσώπων με υψηλή αναγνωρισιμότητα λειτουργεί ως καταλύτης για την αποενοχοποίηση των θυμάτων. Η στάση της Τρίγγου ευθυγραμμίζεται με μια ευρύτερη προσπάθεια κοινωνικής αφύπνισης.

Παρόμοιες ανησυχίες για την ψυχολογική βία έχουν εκφραστεί και από άλλους ειδικούς, όπως στην πρόσφατη παραδοχή του Γιώργου Λάγιου για τις τοξικές σχέσεις. Η ανάδειξη αυτών των μοτίβων είναι το πρώτο βήμα για την αποδόμησή τους σε συλλογικό επίπεδο.

Πίστη εναντίον θρησκείας: Η κριτική ματιά της ηθοποιού

Ένα άλλο σημείο της συνέντευξης που προκάλεσε αίσθηση ήταν η αναφορά της στη σχέση με το θείο. Η ηθοποιός προχώρησε σε έναν σαφή διαχωρισμό μεταξύ της προσωπικής πίστης και της θεσμικής θρησκείας, ασκώντας κριτική στα «εγκλήματα» που έχουν διαπραχθεί στο όνομα των δογμάτων.

Για την ίδια, η πίστη είναι κάτι αγνό και πρωταρχικό, ενώ η θρησκεία συχνά λειτουργεί ως πολιτικό εργαλείο διαμόρφωσης του κόσμου. Αυτή η πνευματική αναζήτηση αντικατοπτρίζει μια γενιά που αναζητά την ουσία πέρα από τους τυπολατρικούς περιορισμούς της παράδοσης.

Η τοποθέτησή της στην κάμερα της Ναταλίας Γερμανού ολοκληρώθηκε με μια αισιόδοξη αλλά ρεαλιστική νότα. Η κατανόηση του παρελθόντος και η αναγνώριση των λαθών είναι απαραίτητα στοιχεία για να μπορέσει η κοινωνία να προχωρήσει προς μια πιο συμπεριληπτική πραγματικότητα.

Η επόμενη μέρα για την κοινωνική συνείδηση

Η συνέντευξη της Έλλης Τρίγγου δεν ήταν απλώς μια προώθηση μιας θεατρικής δουλειάς, αλλά μια πολιτική πράξη λόγου. Η σύνδεση της τέχνης με τον ακτιβισμό φαίνεται να είναι ο δρόμος που επιλέγει η ηθοποιός για να επικοινωνήσει με το κοινό της.

Εν αναμονή της συνέχειας των παραστάσεών της, η συζήτηση που άνοιξε για την τοξικότητα και την πατριαρχία αναμένεται να έχει διάρκεια. Η ειλικρίνεια παραμένει το ισχυρότερο όπλο απέναντι σε παρωχημένες αντιλήψεις που αρνούνται να υποχωρήσουν.