- Η Ελεονώρα Μελέτη χαρακτήρισε «επικίνδυνη» την τοποθέτηση της Μαρίας Καρυστιανού για τις αμβλώσεις.
- Η ευρωβουλευτής τόνισε ότι το δικαίωμα στην άμβλωση είναι κεκτημένο από το 1986.
- Η Φαίη Σκορδά και ο Νίκος Μωραΐτης εξέφρασαν επίσης την έντονη απογοήτευσή τους.
- Η κόντρα αναδεικνύει τη σημασία της σωματικής αυτονομίας ως πυλώνα των γυναικείων δικαιωμάτων.
Η Ελεονώρα Μελέτη παρενέβη στην εκπομπή «Το Πρωινό», χαρακτηρίζοντας ως «ξεκάθαρα επικίνδυνη» την τοποθέτηση της Μαρίας Καρυστιανού για το δικαίωμα στην άμβλωση. Η ευρωβουλευτής τόνισε ότι η αμφισβήτηση ενός κεκτημένου δικαιώματος από το 1986 προσβάλλει τους διαχρονικούς αγώνες των γυναικών για την αυτοδιάθεση του σώματός τους.
| Θέμα | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Πρόσωπο | Ελεονώρα Μελέτη (Ευρωβουλευτής) |
| Αφορμή | Δηλώσεις Μαρίας Καρυστιανού για αμβλώσεις |
| Νομικό Ορόσημο | Νόμος 1609/1986 (Νομιμοποίηση αμβλώσεων) |
| Κεντρικό Επιχείρημα | Προσβολή γυναικείων αγώνων & σωματικής αυτονομίας |
| Τηλεοπτική Εκπομπή | Το Πρωινό (ANT1) |
Η δημόσια συζήτηση για τα αναπαραγωγικά δικαιώματα στην Ελλάδα επανέρχεται στο προσκήνιο με απρόσμενη ένταση, ξυπνώντας μνήμες από την περίοδο της νομιμοποίησης των αμβλώσεων με τον Νόμο 1609/1986. Η παρέμβαση της Ελεονώρας Μελέτη δεν αποτελεί απλώς μια τηλεοπτική κριτική, αλλά μια πολιτική τοποθέτηση απέναντι σε μια ρητορική που φαίνεται να αμφισβητεί τη συνταγματική προστασία της προσωπικής ελευθερίας.
Είναι προσβολή στους αγώνες που έχουν γίνει όλα αυτά τα χρόνια για την κατάκτηση του δικαιώματος. Είναι μια επικίνδυνη δήλωση.
Ελεονώρα Μελέτη, Ευρωβουλευτής
Η πολιτική διάσταση μιας προσωπικής τοποθέτησης
Η Ελεονώρα Μελέτη, μιλώντας στην εκπομπή «Το Πρωινό», ξεκαθάρισε ότι δεν αντιμετωπίζει τα λεγόμενα της Μαρίας Καρυστιανού ως μια απλή προσωπική γνώμη. Αντιθέτως, υπογράμμισε πως όταν τέτοια ζητήματα τίθενται στον δημόσιο διάλογο από πρόσωπα με μεγάλη κοινωνική επιρροή, αποκτούν αυτόματα πολιτικό βάρος.
«Ως πολιτική δήλωση, είναι ξεκάθαρα επικίνδυνη», ανέφερε χαρακτηριστικά η ευρωβουλευτής. Η ανησυχία της εστιάζεται στο γεγονός ότι η ανακίνηση του θέματος των αμβλώσεων μπορεί να ανοίξει την πόρτα σε μια οπισθοδρομική διαβούλευση, θέτοντας σε κίνδυνο δικαιώματα που θεωρούνταν αυτονόητα και κατοχυρωμένα εδώ και δεκαετίες.
Το κεκτημένο του 1986 και η κοινωνική διαβούλευση
Η αναφορά στον Νόμο του 1986 δεν είναι τυχαία, καθώς αποτέλεσε τομή για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας. Η Μελέτη επισήμανε ότι οι γυναίκες έδωσαν αιματηρούς αγώνες για να μην αποφασίζει η κοινωνία ή τρίτοι για το σώμα τους και τις επιλογές της ζωής τους.
Σύμφωνα με την ίδια, η πρόταση για δημόσια διαβούλευση πάνω σε ένα κεκτημένο δικαίωμα αποτελεί προσβολή προς την ιστορία του γυναικείου κινήματος. Η τοποθέτηση αυτή έρχεται σε μια στιγμή που η Φαίη Σκορδά εξέφρασε επίσης την απογοήτευσή της, χαρακτηρίζοντας τις δηλώσεις της κ. Καρυστιανού ως «πολύ άσχημες».
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Νίκος Μωραΐτης, ο οποίος έθεσε μια σαφή «κόκκινη γραμμή» ανάμεσα στον σεβασμό προς το πρόσωπο της κ. Καρυστιανού και την αντίθεση στις απόψεις της για την αυτοδιάθεση. Η σύγκρουση αυτή αναδεικνύει το χάσμα που δημιουργείται όταν κοινωνικά σύμβολα εισέρχονται στην αρένα των πολιτικών δικαιωμάτων.
Η επόμενη μέρα για τα γυναικεία δικαιώματα
Στους διαδρόμους των αναλυτών κοινωνικών τάσεων, επισημαίνεται ότι η ρητορική της αμφισβήτησης των αμβλώσεων στην Ελλάδα δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά συνδέεται με μια ευρύτερη συντηρητική στροφή που παρατηρείται στην Ευρώπη. Η Ελεονώρα Μελέτη, η οποία πρόσφατα μίλησε στο Ευρωκοινοβούλιο για προσωπικά της τραύματα, φαίνεται να αναλαμβάνει ρόλο θεματοφύλακα των δικαιωμάτων.
Η έννοια της σωματικής αυτονομίας — *η αρχή ότι κάθε άτομο έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να ελέγχει το σώμα του χωρίς εξωτερική παρέμβαση* — αποτελεί τον πυρήνα της αντιπαράθεσης. Η Μελέτη προειδοποιεί ότι η αποδοχή της συζήτησης για περιορισμό αυτών των ελευθεριών ισοδυναμεί με υποχώρηση από τις δημοκρατικές κατακτήσεις του περασμένου αιώνα.
Εν αναμονή των περαιτέρω διευκρινίσεων από την πλευρά της Μαρίας Καρυστιανού, η οποία κάνει λόγο για «δολοφονία χαρακτήρα», η κοινωνική ένταση παραμένει υψηλή. Το βέβαιο είναι ότι η συζήτηση για το δικαίωμα στην άμβλωση στην Ελλάδα δεν είναι πλέον ένα κλειστό κεφάλαιο, αλλά ένα πεδίο νέας πολιτικής αντιπαράθεσης.