Διονύσης Σαββόπουλος: Από την αποθέωση στα «Τραπεζάκια έξω» στην οργή για «Το κούρεμα» απόψε στον ΣΚΑΪ

Το πέμπτο επεισόδιο του αφιερώματος «Διονύσης Σαββόπουλος – Long Play» προβάλλεται απόψε, Πέμπτη 8 Ιανουαρίου στις 23:00 στον ΣΚΑΪ, εστιάζοντας στην εκρηκτική δεκαετία του ’80. Η αφήγηση του Παύλου Τσίμα αποκαλύπτει τη δραματική διαδρομή από τον «πιο χαρούμενο δίσκο» του δημιουργού μέχρι τις σκληρές αποδοκιμασίες και τις κατηγορίες περί «προδοσίας» που δέχθηκε το 1989.

Η δεκαετία του ’80 για την Ελλάδα δεν αποτέλεσε απλώς μια περίοδο πολιτικής αλλαγής, αλλά έναν βαθύ πολιτισμικό μετασχηματισμό που βρήκε τον Διονύση Σαββόπουλο στην πιο εξωστρεφή του φάση. Η μετάβαση από τη συλλογικότητα της Μεταπολίτευσης στην ατομική έκφραση και το «πανηγύρι» καθόρισε το μουσικό στίγμα μιας ολόκληρης γενιάς, δημιουργώντας ταυτόχρονα τις προϋποθέσεις για τη μετέπειτα ρήξη.

Η χρυσή εποχή από τα Τραπεζάκια Έξω μέχρι τη Βουλιαγμένη

Στο αποψινό επεισόδιο της σειράς Σαββόπουλος Long Play, ο δημιουργός χαρακτηρίζει τα «Τραπεζάκια Έξω» ως τον πιο χαρούμενο δίσκο της καριέρας του. Είναι η εποχή που η Ελλάδα ανακαλύπτει ξανά τη χαρά της συνύπαρξης, με εμβληματικές στιγμές όπως το πάρτι στη Βουλιαγμένη του Λουκιανού Κηλαηδόνη και τη μεγάλη συναυλία με το αερόστατο στο Ολυμπιακό Στάδιο.

Ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος και ο Φοίβος Δεληβοριάς μοιράζονται προσωπικές μνήμες από εκείνα τα χρόνια, περιγράφοντας πώς η μουσική του Σαββόπουλου λειτουργούσε ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους. Η ατμόσφαιρα της εποχής, όπως αποτυπώθηκε και σε αφιερώματα για τα χειρότερα της δεκαετίας του ’80, ήταν μια μίξη αθωότητας και επερχόμενης ειρωνείας.

Ζήτω το ελληνικό τραγούδι και η κατάργηση των στρατοπέδων

Ένας κεντρικός σταθμός της αφήγησης είναι η ιστορική εκπομπή της ΕΡΤ «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι». Μέσα από αυτό το βήμα, ο Σαββόπουλος επιχείρησε να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στους «έντεχνους» και τους «λαϊκούς» καλλιτέχνες, αρνούμενος να βάλει την υπογραφή του σε διαχωρισμούς που θεωρούσε τεχνητούς.

Η Πέγκυ Ζήνα επισημαίνει τη σημασία αυτής της κίνησης, υπενθυμίζοντας τις συνεργασίες του με ονόματα όπως ο Γιάννης Πάριος, η Άννα Βίσση και η Σωτηρία Μπέλλου. Ο Σαββόπουλος δεν δίστασε να φέρει στο προσκήνιο το εμπορικό τραγούδι, προκαλώντας συζητήσεις που κρατούν μέχρι σήμερα για τα όρια της ποιότητας και της λαϊκότητας.

Η ρήξη με το Κούρεμα και οι ακραίες αντιδράσεις

Καθώς η δεκαετία όδευε προς το τέλος της, η διάθεση του δημιουργού άλλαξε ριζικά, δίνοντας τη θέση της στον θυμό και την ειρωνεία. Το 1989, η κυκλοφορία του δίσκου «Το Κούρεμα» προκάλεσε πρωτοφανείς αντιδράσεις από ένα μέρος του πιστού του κοινού, το οποίο ένιωσε προδομένο από το διδακτικό ύφος των νέων τραγουδιών.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων στελεχών του χώρου του πολιτισμού, η περίοδος αυτή αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη κρίση ταυτότητας για το ελληνικό τραγούδι της Μεταπολίτευσης. Ο Σαββόπουλος περιγράφει σκηνές όπου το κοινό του πετούσε δεκάρες στη σκηνή, ενώ διαβάτες τον αποδοκίμαζαν στους δρόμους, γράφοντας υβριστικά συνθήματα στους τοίχους του σπιτιού του.

Η φυγή στην Αμερική και η τελική συμφιλίωση

Η οδυνηρή αυτή εμπειρία οδήγησε τον καλλιτέχνη σε μια σύντομη αυτοεξορία στη Νέα Υόρκη, όπου εμφανίστηκε σε μπαρ του Μανχάταν αναζητώντας την ηρεμία του. Η επιστροφή του στην Αθήνα σηματοδότησε μια σταδιακή συμφιλίωση με το κοινό, η οποία επισφραγίστηκε με τη συμμετοχή του στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.

Αναλογιζόμενος το παρελθόν, ο δημιουργός εκφράζει τον προβληματισμό του για το μέλλον, βλέποντας νέα αδιέξοδα να αναδύονται στον ορίζοντα. Παρά τη θλίψη για την απώλεια του σπιτιού του στο Πήλιο από πυρκαγιά, ο Σαββόπουλος παραμένει ένας οξυδερκής παρατηρητής της ελληνικής πραγματικότητας, έτοιμος να αναλύσει τα «τέρατα» της νέας εποχής.