- Ο Δήμος Αναστασιάδης δήλωσε πως καμία νέα Ελληνίδα τραγουδίστρια δεν τον συγκινεί.
- Ξεχώρισε τη Χάρις Αλεξίου ως τη φωνή που τον έχει κάνει να κλάψει περισσότερο.
- Αναφέρθηκε με ιδιαίτερη αδυναμία στη Σωτηρία Μπέλλου.
- Θυμήθηκε με νοσταλγία τη συνεργασία του με την Ελευθερία Αρβανιτάκη.
Ο Δήμος Αναστασιάδης προχώρησε σε μια δήλωση που αναμένεται να συζητηθεί, καθώς κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής του εμφάνισης στην εκπομπή «Αστερόσκονη», παραδέχτηκε πως καμία από τις νέες Ελληνίδες τραγουδίστριες δεν καταφέρνει να τον αγγίξει συναισθηματικά. Ο δημοφιλής καλλιτέχνης, με πολυετή πορεία στη δισκογραφία, ξεχώρισε μόνο τρεις εμβληματικές φωνές που αποτελούν για εκείνον σημεία αναφοράς.
| Καλλιτέχνης | Σχέση / Συναίσθημα |
|---|---|
| Σωτηρία Μπέλλου | Η μεγάλη του αδυναμία |
| Χάρις Αλεξίου | Η φωνή που τον κάνει να κλαίει |
| Ελευθερία Αρβανιτάκη | Πολύ ωραία συνεργασία στο παρελθόν |
| Νέες Τραγουδίστριες | Καμία συγκίνηση |
Η τοποθέτηση αυτή του Δήμου Αναστασιάδη έρχεται σε μια στιγμή που η ελληνική μουσική σκηνή αναζητά τη νέα της ταυτότητα μέσα από πληθώρα κυκλοφοριών. Ο καλλιτέχνης, ο οποίος έχει αποδείξει την ευαισθησία του ως συνθέτης, φαίνεται να θέτει τον πήχη της ερμηνευτικής συγκίνησης σε επίπεδα που η νέα γενιά δυσκολεύεται να προσεγγίσει.
Από τις νέες Ελληνίδες τραγουδίστριες, δεν με συγκινεί καμία.
Δήμος Αναστασιάδης, Τραγουδιστής
Η αιχμηρή παραδοχή για τη νέα γενιά
Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας του με τον Νίκο Γρίτση το βράδυ του Σαββάτου, ο τραγουδιστής δεν δίστασε να εκφράσει την προσωπική του αλήθεια. «Από τις νέες Ελληνίδες τραγουδίστριες, δεν με συγκινεί καμία», ανέφερε χαρακτηριστικά, προκαλώντας αίσθηση με την αφοπλιστική του ειλικρίνεια.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο καλλιτέχνης αναφέρεται στις φωνητικές του προτιμήσεις, καθώς στο παρελθόν είχε αποκαλύψει τις φωνές που «ακούει» όταν γράφει τραγούδια, δείχνοντας μια σταθερή προσήλωση στην ποιότητα του παρελθόντος. Η στάση του αυτή υποδηλώνει μια βαθιά εσωτερική αναζήτηση για την αυθεντικότητα στην τέχνη.
Οι τρεις γυναίκες που τον σημάδεψαν
Αντίθετα με τη νέα γενιά, ο Δήμος Αναστασιάδης αναφέρθηκε με δέος και συγκίνηση σε τρεις κορυφαίες ερμηνεύτριες. Η Σωτηρία Μπέλλου αποτελεί τη μεγάλη του αδυναμία, ενώ για τη Χάρις Αλεξίου δήλωσε πως είναι η γυναίκα που τον έχει κάνει να κλάψει περισσότερο από κάθε άλλη.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στην Ελευθερία Αρβανιτάκη, με την οποία ο τραγουδιστής μοιράστηκε το ίδιο πάλκο στο παρελθόν. «Πέρασα πολύ ωραία εκείνη την εποχή μαζί της», σημείωσε, αναπολώντας μια περίοδο που η μουσική αυθεντικότητα ήταν το κύριο ζητούμενο στις ζωντανές εμφανίσεις.
Σύμφωνα με παρατηρητές των καλλιτεχνικών δρώμενων, η δήλωση αυτή δεν αποτελεί απαξίωση των νέων φωνών, αλλά μια κριτική ματιά στην έλλειψη ερμηνευτικού βάθους. Επισημαίνεται από παράγοντες της αγοράς ότι η σύγκριση με «ιερά τέρατα» της μουσικής είναι πάντα σκληρή για τους νέους δημιουργούς.
Η επόμενη μέρα και οι καλλιτεχνικές αναζητήσεις
Η συνέντευξη στην «Αστερόσκονη» αναδεικνύει την ανάγκη του Δήμου Αναστασιάδη για καλλιτεχνική ειλικρίνεια και σύνδεση με το συναίσθημα. Ενώ συνεχίζει να δημιουργεί νέα μουσική, παραμένει πιστός στις ρίζες του, αναζητώντας εκείνη τη σπίθα που θα τον κάνει να συγκινηθεί ξανά.
Το ερώτημα που παραμένει είναι αν η σύγχρονη δισκογραφία μπορεί να γεννήσει φωνές με το ειδικό βάρος των προκατόχων τους. Εν αναμονή των νέων του βημάτων, ο Δήμος Αναστασιάδης συνεχίζει να αποτελεί έναν από τους πιο επιδραστικούς δημιουργούς της γενιάς του.