Δημήτρης Πανόπουλος: Η τηλεόραση οδηγείται σε προδιαγεγραμμένη καταστροφή λόγω έλλειψης περιεχομένου

Ο Δημήτρης Πανόπουλος και η Μάρτζυ Λαζάρου, με αφορμή το κλείσιμο της φετινής τηλεοπτικής σεζόν, προχώρησαν σε μια σκληρή ακτινογραφία της μικρής οθόνης. Ο δημοσιογράφος προειδοποίησε για μια προδιαγεγραμμένη πορεία προς την καταστροφή, τονίζοντας πως η απουσία ουσιαστικού περιεχομένου και η στροφή σε παραγωγές χαμηλού κόστους οδηγούν το μέσο σε πλήρη απαξίωση από το κοινό.

Η τρέχουσα κρίση στην ελληνική τηλεόραση δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία, αλλά το αποτέλεσμα μιας μακράς περιόδου δομικών αστοχιών. Η μετάβαση από το πληθωρικό infotainment σε ένα πιο λιτό μοντέλο παραγωγής αντανακλά την ανάγκη των καναλιών για βιωσιμότητα, συχνά όμως εις βάρος της ποιότητας, δημιουργώντας μια δομική κρίση στην τηλεόραση που δύσκολα αναστρέφεται.

Η «αυτοχειρία» του τηλεοπτικού περιεχομένου

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Δημήτρη Πανόπουλου, η τηλεόραση έχει εγκλωβιστεί σε έναν φαύλο κύκλο που ενδιαφέρει αποκλειστικά τους ανθρώπους που εργάζονται σε αυτήν. Ο δημοσιογράφος υπογράμμισε ότι η απουσία θεμάτων οδηγεί τους συντελεστές στον «λάκκο που έσκαψαν οι ίδιοι», αναλαμβάνοντας και ο ίδιος το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί.

Η διαπίστωση αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει την αίσθηση ότι η ανακύκλωση θεμάτων και η υπερβολική αυτοαναφορικότητα των παρουσιαστών έχουν κουράσει το τηλεοπτικό κοινό. Όταν ο παρουσιαστής γίνεται το θέμα αντί για την είδηση, το μέσο χάνει τον προσανατολισμό του και την κοινωνική του χρησιμότητα.

Η νέα σελίδα των χαμηλών μπάτζετ

Η αλλαγή πλεύσης που περιέγραψε ο δημοσιογράφος περιλαμβάνει εκπομπές χαμηλότερων προϋπολογισμών και λιγότερα ζωντανά προγράμματα. Αυτή η εξέλιξη, την οποία είχε θίξει και ο Γιώργος Λιάγκας στον δικό του απολογισμό, αποτελεί μια αναγκαστική απάντηση σε ένα μοντέλο που κρίθηκε ως μη αποτελεσματικό.

Στους διαδρόμους των αρμόδιων υπηρεσιών των καναλιών, η συζήτηση για πιο οικονομικές παραγωγές είναι πλέον κυρίαρχη. Η ανάγκη για μείωση του ρίσκου οδηγεί σε ασφαλέστερες αλλά συχνά λιγότερο δημιουργικές επιλογές, γεγονός που εντείνει την ανησυχία για το αν η τηλεόραση μπορεί να παραμείνει ανταγωνιστική απέναντι στις πλατφόρμες streaming.

Το μέλλον και η ανάγκη για επαναπροσδιορισμό

Κοινή συνισταμένη των αναλύσεων αποτελεί η άποψη ότι η τηλεόραση πρέπει να βρει ξανά την ταυτότητά της, μακριά από τα υψηλά επίπεδα τοξικότητας που χαρακτήρισαν τις τελευταίες σεζόν. Η νέα σελίδα που ανοίγει ενδέχεται να είναι πιο «φτωχή» σε πόρους, αλλά οφείλει να είναι πιο πλούσια σε ιδέες.

Η επόμενη μέρα για τη μικρή οθόνη θα κριθεί από την ικανότητά της να παράγει πρωτογενές περιεχόμενο που θα αφορά τον πολίτη και όχι μόνο τα «πάνελ». Η πρόκληση για τους ανθρώπους του χώρου είναι να αποδείξουν ότι μπορούν να δημιουργήσουν ελκυστικό προϊόν χωρίς να καταφεύγουν σε εύκολες λύσεις που υποβαθμίζουν το τελικό αποτέλεσμα.