- Ο Δημήτρης Αρβανίτης εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στη Μαρία Καρυστιανού μέσω της εκπομπής Super Κατερίνα.
- Κατηγόρησε την πρόεδρο του Συλλόγου Τεμπών για πολιτική εκμετάλλευση τραγικών γεγονότων.
- Χαρακτήρισε την παρουσία της στην πολιτική σκηνή ως επικίνδυνη και στερούμενη βούλησης.
- Έθεσε ερωτήματα για τις θέσεις της σε κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα όπως οι αμβλώσεις.
Με ιδιαίτερα αιχμηρό λόγο τοποθετήθηκε ο γνωστός σκηνοθέτης Δημήτρης Αρβανίτης, εξαπολύοντας σφοδρή επίθεση κατά της Μαρίας Καρυστιανού κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής του συνέντευξης. Ο δημιουργός, μιλώντας στην εκπομπή «Super Κατερίνα», κατηγόρησε την πρόεδρο του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών για πολιτική εκμετάλλευση τραγικών γεγονότων, χαρακτηρίζοντάς την μάλιστα ως «επικίνδυνη» για τη δημόσια ζωή.
| Θεματική Ενότητα | Περιεχόμενο Δήλωσης |
|---|---|
| Πρόσωπο | Δημήτρης Αρβανίτης |
| Πηγή | Super Κατερίνα |
| Βασική Κατηγορία | Πολιτική εκμετάλλευση |
| Χαρακτηρισμοί | Επικίνδυνη, Αυτοπαγιδευμένη |
| Αφορμή | Είσοδος Καρυστιανού στην πολιτική |
Η δημόσια συζήτηση γύρω από το πρόσωπο της Μαρίας Καρυστιανού έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις το τελευταίο διάστημα, ειδικά μετά την απόφασή της να δραστηριοποιηθεί στον πολιτικό στίβο. Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια μιας μακράς περιόδου όπου η ίδια αποτέλεσε το σύμβολο του αγώνα για τη δικαιοσύνη, προκαλώντας πλέον αντικρουόμενες αντιδράσεις στην κοινή γνώμη και τον καλλιτεχνικό κόσμο.
Αποφάσισε να γίνει πολιτικός χωρίς να έχει πολιτική άποψη και πολιτική βούληση. Λέει ό,τι της κατέβει στο κεφάλι.
Δημήτρης Αρβανίτης, Σκηνοθέτης
Οι βαριές εκφράσεις και η άρνηση κατονομασίας
Ο Δημήτρης Αρβανίτης επέλεξε να αναφερθεί στην κυρία Καρυστιανού χωρίς να χρησιμοποιήσει το όνομά της, δηλώνοντας χαρακτηριστικά πως «δεν θέλει καν να το αναφέρει». Ο σκηνοθέτης εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκειά του για την πολιτική της πορεία, υποστηρίζοντας ότι η απόφασή της να γίνει πολιτικός στερείται πολιτικής άποψης και βούλησης.
Σύμφωνα με όσα δήλωσε στο ρεπορτάζ της εκπομπής Super Κατερίνα, ο ίδιος θεωρεί ότι η συγκεκριμένη κίνηση βασίστηκε στην εκμετάλλευση δύο θανάτων. Η τοποθέτηση αυτή προκάλεσε αίσθηση, καθώς αμφισβητεί ευθέως τα κίνητρα πίσω από τη δημιουργία του νέου πολιτικού φορέα, σε μια περίοδο που η Σίσσυ Χρηστίδου είχε εκφράσει τη στήριξή της στην πρόεδρο του συλλόγου.
Προτεινόμενο Φαίη Σκορδά: «Ήταν τρελό αυτό» – Το ξέσπασμα για τους πολιτικούς και τη Μαρία Καρυστιανού
Το ερώτημα για τις αμβλώσεις και την πολιτική βούληση
Συνεχίζοντας την κριτική του, ο Αρβανίτης έθεσε ένα υποθετικό ερώτημα σχετικά με κοινωνικά ζητήματα, όπως οι αμβλώσεις. Αναρωτήθηκε αν η κυρία Καρυστιανού έχει σαφή θέση για το νομοθετικό πλαίσιο, κατηγορώντας την ότι «λέει ό,τι της κατέβει στο κεφάλι» χωρίς να αντιλαμβάνεται τις συνέπειες των λόγων της.
Η επίθεση επικεντρώθηκε στην έλλειψη συγκροτημένου προγράμματος, με τον σκηνοθέτη να υποστηρίζει ότι η πολιτική απαιτεί βαθιά γνώση και όχι μόνο συναισθηματική φόρτιση. Η ρητορική του κινήθηκε γύρω από την ιδέα ότι η δημόσια παρουσία της είναι επιδερμική και δυνητικά επιζήμια για τον πολιτικό διάλογο.
Στους διαδρόμους των τηλεοπτικών πλατό, παρατηρητές των κοινωνικών τάσεων επισημαίνουν ότι η συγκεκριμένη αντιπαράθεση αναδεικνύει το χάσμα μεταξύ της καλλιτεχνικής κοινότητας και των νέων πολιτικών κινημάτων. Κοινή συνισταμένη των αναλύσεων αποτελεί η άποψη ότι η μετάβαση από το τραύμα στην πολιτική αποτελεί μια διαδικασία που θα συνεχίσει να προκαλεί σφοδρές συγκρούσεις.
Η «αυτοπαγίδευση» και ο χαρακτηρισμός ως επικίνδυνη
Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή του, ο Δημήτρης Αρβανίτης στάθηκε στην έννοια της «παγίδευσης», απορρίπτοντας τον ισχυρισμό ότι η κυρία Καρυστιανού έπεσε θύμα καταστάσεων. Αντιθέτως, έκανε λόγο για «αυτοπαγίδευση», τονίζοντας ότι και στις δύο περιπτώσεις η παρουσία της κρίνεται ως επικίνδυνη.
Η δήλωση αυτή έρχεται να προστεθεί σε ένα κλίμα έντονης πολιτικής κινητικότητας, καθώς το 2026 αναμένεται να είναι έτος ίδρυσης νέων πολιτικών σχηματισμών. Η στάση του Αρβανίτη αντικατοπτρίζει μια μερίδα της κοινής γνώμης που αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό την είσοδο προσώπων που συνδέθηκαν με εθνικές τραγωδίες στην κεντρική πολιτική σκηνή.
