- Ο Δημήτρης Αρβανίτης χαρακτήρισε την ταινία «Καποδίστριας» παλιομοδίτικη και αποχώρησε από την αίθουσα.
- Η παραγωγή του Γιάννη Σμαραγδή έχει σπάσει ρεκόρ με 480.000 εισιτήρια σε λίγες μέρες.
- Ο πατέρας Γεώργιος Σχινάς εξέφρασε θεολογικές ενστάσεις για τις δηλώσεις του σκηνοθέτη.
- Η ταινία διχάζει κριτικούς και κοινό, παρά την τεράστια εμπορική της επιτυχία.
Ο γνωστός σκηνοθέτης Δημήτρης Αρβανίτης εξαπέλυσε δριμεία κριτική στην ταινία «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή, χαρακτηρίζοντάς την «παλιομοδίτικη» και «γερασμένη» στην αντίληψή της. Παρά το γεγονός ότι η παραγωγή έχει ήδη κόψει περισσότερα από 480.000 εισιτήρια, ο δημιουργός αποκάλυψε πως αποχώρησε από την αίθουσα πριν την ολοκλήρωση της προβολής.
| Στοιχείο | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Ταινία | Καποδίστριας |
| Σκηνοθέτης | Γιάννης Σμαραγδής |
| Εισιτήρια | 480.000+ (πρώτες ημέρες) |
| Κριτική Αρβανίτη | Παλιομοδίτικη / Γερασμένη |
| Κόστος Παραγωγής | 7.000.000 ευρώ |
Η κυκλοφορία της ταινίας για τη ζωή του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο πολυσυζητημένα πολιτιστικά γεγονότα των τελευταίων ετών. Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια μιας έντονης δημόσιας συζήτησης για τον τρόπο που η έβδομη τέχνη προσεγγίζει τις ιστορικές προσωπικότητες, ισορροπώντας ανάμεσα στην καλλιτεχνική ελευθερία και την ιστορική ακρίβεια.
Αυτή η ταινία κυριολεκτικά με άφησε άναυδο. Γιατί δεν είναι κινηματογράφος καν. Είναι παλιομοδίτικος στην αντίληψή του τόσο πολύ, τόσο γερασμένο.
Δημήτρης Αρβανίτης, Σκηνοθέτης
Η αιχμηρή κριτική και η αποχώρηση από τον κινηματογράφο
Μιλώντας στην εκπομπή «Super Κατερίνα», ο Δημήτρης Αρβανίτης δεν μάσησε τα λόγια του, εκφράζοντας την πλήρη απογοήτευσή του για το τελικό αποτέλεσμα. Ο σκηνοθέτης των μεγάλων τηλεοπτικών επιτυχιών τόνισε ότι η ταινία στερείται κινηματογραφικής ταυτότητας και παραπέμπει σε παρωχημένες εποχές.
«Αυτή η ταινία κυριολεκτικά με άφησε άναυδο, γιατί δεν είναι κινηματογράφος καν», δήλωσε χαρακτηριστικά. Ο ίδιος πρόσθεσε πως η αισθητική προσέγγιση του Γιάννη Σμαραγδή του προκάλεσε έντονη δυσφορία, με αποτέλεσμα να μην καταφέρει να παρακολουθήσει το έργο μέχρι το τέλος και να εγκαταλείψει την αίθουσα.
Η τοποθέτηση αυτή έρχεται σε μια στιγμή που ο Καποδίστριας σημειώνει ιστορικό ρεκόρ στα ταμεία, έχοντας ήδη συγκεντρώσει ένα τεράστιο κοινό σε ελάχιστες ημέρες προβολής. Η αντίθεση μεταξύ της εμπορικής αποδοχής και της καλλιτεχνικής απόρριψης από συναδέλφους του σκηνοθέτη δημιουργεί ένα ιδιαίτερο κλίμα στον χώρο.
Οι ενστάσεις από τον εκκλησιαστικό χώρο
Στη συζήτηση παρενέβη και ο πατέρας Γεώργιος Σχινάς, ο οποίος εστίασε σε μια διαφορετική πτυχή της ταινίας. Ο ιερέας εξέφρασε την αντίθεσή του όχι στο πρόσωπο του Ιωάννη Καποδίστρια, αλλά στη μέθοδο που χρησιμοποίησε ο σκηνοθέτης στις δηλώσεις του.
Σύμφωνα με τον πατέρα Γεώργιο, η παρουσίαση του δημιουργού ως «ορθόδοξου ιερέα» κατά τη διάρκεια των δηλώσεών του αντίκειται στην ορθόδοξη πίστη. Η συγκεκριμένη ένσταση προσθέτει ένα ακόμα επίπεδο στην κριτική που δέχεται η παραγωγή, αυτή τη φορά σε θεολογικό και ηθικό επίπεδο.
Εν αναμονή των περαιτέρω διευκρινίσεων, αναλυτές των κοινωνικών τάσεων επισημαίνουν ότι τέτοιου είδους αντιπαραθέσεις συχνά λειτουργούν ως καταλύτης για τη δημοτικότητα ενός έργου. Η πόλωση μεταξύ των υποστηρικτών και των επικριτών φαίνεται να ενισχύει το ενδιαφέρον του κοινού να σχηματίσει προσωπική άποψη.
Η στήριξη και το μέλλον της παραγωγής
Παρά τις σφοδρές επιθέσεις, ο Γιάννης Σμαραγδής έχει βρει συμμάχους σε πρόσωπα όπως η Άντζελα Γκερέκου, η οποία στήριξε δημόσια το όραμα του σκηνοθέτη. Η ηθοποιός και πρόεδρος του ΕΟΤ υπογράμμισε ότι η τέχνη δεν πρέπει να κρίνεται ως σχολικό εγχειρίδιο, αλλά ως μέσο έμπνευσης.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι δηλώσεις που παραχώρησε η Ναταλία Καποδίστρια για την ταινία, η οποία ως απόγονος του Κυβερνήτη προσέφερε μια πιο προσωπική ματιά στην ιστορία. Η ταινία συνεχίζει την ανοδική της πορεία, στοχεύοντας να καταρρίψει κάθε προηγούμενο ρεκόρ στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου.
Το ερώτημα που παραμένει είναι αν η καλλιτεχνική κριτική θα επηρεάσει τελικά τη μακροβιότητα του έργου στις αίθουσες. Προς το παρόν, η μαζική προσέλευση των θεατών δείχνει ότι ο «Καποδίστριας» έχει καταφέρει να αγγίξει μια ευαίσθητη χορδή του ελληνικού κοινού, ανεξάρτητα από τις αισθητικές ενστάσεις των ειδικών.