- Η Δήμητρα Κολλά αποκάλυψε την πενταετή μάχη της με την κατάθλιψη μετά τη διακοπή του χορού.
- Το body shaming από την παιδική ηλικία υπήρξε καθοριστικός παράγοντας για την ψυχολογική της κατάρρευση.
- Η ηθοποιός βίωσε σοβαρά βουλιμικά επεισόδια ως μηχανισμό αυτοκαταστροφής.
- Η τέχνη και το θέατρο αποτέλεσαν τη διέξοδο για τη δημιουργική της επάνοδο.
- Πρωταγωνιστεί φέτος σε δύο παραστάσεις στο θέατρο Εν Αθήναις.
Η γνωστή ηθοποιός Δήμητρα Κολλά προχώρησε σε μια βαθιά εξομολόγηση για το ψυχολογικό τέλμα που βίωσε μετά την αναγκαστική εγκατάλειψη του χορού, αποκαλύπτοντας πως η κατάθλιψη και οι διατροφικές διαταραχές την ταλαιπώρησαν για πέντε ολόκληρα χρόνια. Μιλώντας στην εφημερίδα On Time Σαββατοκύριακο, περιέγραψε τη σκληρή πραγματικότητα του body shaming και τη στιγμή που το μόνο που ήθελε ήταν να «πεθάνει από το φαγητό».
| Θεματική Ενότητα | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Διάρκεια Κατάθλιψης | 5 έτη |
| Αιτία Κρίσης | Αναγκαστική διακοπή χορού λόγω τραυματισμού |
| Συμπτώματα | Βουλιμία, body shaming, κοινωνική απομόνωση |
| Τρέχουσες Παραστάσεις | «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» & «Μπουμπού» |
| Χώρος Εμφάνισης | Θέατρο Εν Αθήναις |
Η απώλεια μιας επαγγελματικής ταυτότητας — η οποία ορίζει το σύνολο των πεποιθήσεων και της αυτοεικόνας που έχει ένα άτομο για τον ρόλο του στην κοινωνία — λειτουργεί συχνά ως ένας ισχυρός καταλύτης για την εμφάνιση σοβαρών ψυχολογικών κρίσεων. Για τη Δήμητρα Κολλά, ο χορός δεν ήταν απλώς μια ενασχόληση, αλλά ο πυρήνας της ύπαρξής της από την ηλικία των δυόμισι ετών, γεγονός που κατέστησε την αναγκαστική απομάκρυνση λόγω τραυματισμού μια υπαρξιακή απειλή. Αυτό το κενό, σε συνδυασμό με το τοξικό body shaming, δημιούργησε ένα επικίνδυνο υπόβαθρο για την ανάπτυξη διατροφικών διαταραχών.
Το μόνο που ήθελα εκείνη την περίοδο ήταν να φάω και να πεθάνω από αυτό, αφού όλοι με έλεγαν χοντρή.
Δήμητρα Κολλά, Ηθοποιός
Το τραύμα της εγκατάλειψης του χορού και το body shaming
Η ηθοποιός, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στη δημοσιογράφο Σίσσυ Μενεγάτου, περιέγραψε πώς η μόνιμη πίεση για την εξωτερική της εμφάνιση λειτούργησε ως ψυχολογική θηλιά. Παρά τις ατελείωτες ώρες γύμνασης, η φράση «είσαι χοντρή» την ακολουθούσε μέχρι την ενηλικίωση, οδηγώντας την σε μια διαρκή κατάσταση στέρησης. Όταν τα ατυχήματα έβαλαν οριστικό τέλος στο όνειρο του μπαλέτου στα 18 της, η ψυχική κατάρρευση ήταν αναπόφευκτη, καθώς έχασε το μοναδικό σημείο αναφοράς που διέθετε.
Προτεινόμενο Εκτός Σχεδίου: Στον αέρα το πρώτο trailer για τη νέα εκπομπή του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη στην ΕΡΤ1
Η πενταετής μάχη με την κατάθλιψη και τον εγκλεισμό
Ο εγκλεισμός στο περίπτερο του πατέρα της, ένας χώρος μόλις λίγων τετραγωνικών μέτρων, έγινε η μεταφορά του εσωτερικού της εγκλωβισμού. Η Δήμητρα Κολλά εξομολογήθηκε ότι για πέντε ολόκληρα χρόνια βίωνε μια βαθιά κατάθλιψη, κατά την οποία η τροφή μετατράπηκε από πηγή ζωής σε εργαλείο αυτοκαταστροφής. Η μάχη με την ανεπάρκεια και η επιθυμία της να «πεθάνει από το φαγητό» αναδεικνύουν το μέγεθος του πόνου που μπορεί να προκαλέσει η κοινωνική απόρριψη και η απότομη απώλεια στόχων.
Σύμφωνα με τις αναλύσεις που κάνουν ειδικοί ψυχικής υγείας, η στροφή προς την υπερφαγία σε περιόδους κρίσης αποτελεί συχνά μια προσπάθεια του ατόμου να «γεμίσει» το συναισθηματικό κενό ή να τιμωρήσει τον εαυτό του για μια υποτιθέμενη αποτυχία. Η περίπτωση της ηθοποιού δείχνει πώς το σκοτάδι της απώλειας μπορεί να οδηγήσει σε έναν φαύλο κύκλο αυτοτιμωρίας, όπου το άτομο υιοθετεί την αρνητική εικόνα που του επιβάλλουν οι άλλοι, θεωρώντας την ως τη μοναδική του πραγματικότητα.
Η επόμενη μέρα και η θεατρική λύτρωση
Σήμερα, η Δήμητρα Κολλά φαίνεται να έχει αφήσει πίσω της εκείνη τη σκοτεινή περίοδο, διοχετεύοντας την εμπειρία και το συναίσθημά της στην τέχνη. Η συμμετοχή της στις παραστάσεις «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» και «Μπουμπού» στο θέατρο Εν Αθήναις σηματοδοτεί μια νέα φάση δημιουργικής αναγέννησης. Η δημόσια κατάθεσή της λειτουργεί ως μια υπενθύμιση ότι η αποδοχή του εαυτού είναι μια επίπονη αλλά αναγκαία διαδικασία για την υπέρβαση των τραυμάτων του παρελθόντος και την εύρεση ενός νέου νοήματος στη ζωή.
Διαχείριση της Απώλειας Ταυτότητας
- Αναζητήστε άμεσα επαγγελματική ψυχολογική υποστήριξη για την επεξεργασία του πένθους.
- Αποφύγετε την κοινωνική απομόνωση και μιλήστε ανοιχτά για τα συναισθήματά σας.
- Εστιάστε στην ανακάλυψη νέων δεξιοτήτων που δεν σχετίζονται με την προηγούμενη ιδιότητά σας.
- Θέστε μικρούς, καθημερινούς στόχους για να ανακτήσετε την αίσθηση του ελέγχου στη ζωή σας.
