- Ο Χάρης Δούκας παρακολουθεί ξανά τον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» στο Netflix.
- Η πρώτη του δουλειά ήταν σε μηχανουργείο στο Μεταξουργείο ως φοιτητής.
- Δήλωσε εντυπωσιασμένος από τον δυνατό στίχο του ράπερ ΛΕΞ.
- Διατηρεί την επαφή του με τη νέα γενιά μέσω των μουσικών τους ακουσμάτων.
Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εκπομπή Face 2 Face με την Κατερίνα Παναγοπούλου, ο Δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, μοιράστηκε άγνωστες πτυχές της προσωπικής του ζωής. Από τις φοιτητικές του καλοκαιρινές δουλειές σε μηχανουργείο μέχρι την πρόσφατη ενασχόλησή του με τη μουσική του ΛΕΞ, ο κ. Δούκας περιέγραψε πώς επιλέγει να αποσυμπιέζεται από το βαρύ πρόγραμμα της πρωτεύουσας.
| Θεματική Ενότητα | Λεπτομέρειες Αποκάλυψης |
|---|---|
| Τηλεοπτικές Προτιμήσεις | Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών (Netflix) |
| Πρώτη Εργασία | Μηχανουργείο στο Μεταξουργείο (Ρεκτιφιέ) |
| Μουσικά Ακούσματα | Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας, ΛΕΞ |
| Κίνητρο Εργασίας | Χαρτζιλίκι για καλοκαιρινές διακοπές |
| Πηγή Συνέντευξης | Εκπομπή Face 2 Face (Κατερίνα Παναγοπούλου) |
Μακριά από τις πολιτικές αντιπαραθέσεις και τις καθημερινές προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο Δήμαρχος Αθηναίων, ο Χάρης Δούκας φαίνεται να αναζητά στιγμές χαλάρωσης μέσα από την ποπ κουλτούρα και τις αναμνήσεις των νεανικών του χρόνων. Αυτή η στροφή σε πιο ανθρώπινες ιστορίες έρχεται να συμπληρώσει το προφίλ ενός πολιτικού που προσπαθεί να διατηρήσει την επαφή του με την κοινωνική πραγματικότητα και τις σύγχρονες τάσεις.
Βλέπω το τελευταίο διάστημα συνέχεια τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών ξανά από την αρχή. Μου αρέσει πάρα πολύ.
Χάρης Δούκας, Δήμαρχος Αθηναίων
Η «εμμονή» με τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών στο Netflix
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο Χάρης Δούκας αποκάλυψε ότι το τελευταίο διάστημα έχει επιστρέψει σε ένα από τα πιο εμβληματικά franchise του κινηματογράφου. «Στο Netflix βλέπω πάρα πολλές ταινίες. Βλέπω το τελευταίο διάστημα συνέχεια τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών ξανά από την αρχή», ανέφερε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι παρακολουθεί την ιστορία από το πρώτο επεισόδιο.
Η επιλογή του αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς η επική φαντασία του Τόλκιν αποτελεί συχνά καταφύγιο για ανθρώπους με υψηλό φόρτο εργασίας. Η ανάγκη για ποιοτική ψυχαγωγία στο σπίτι φαίνεται να είναι ο δικός του τρόπος να «κατεβάζει ταχύτητα» μετά από μια απαιτητική ημέρα στον Δήμο Αθηναίων.
Από το μηχανουργείο στο Μεταξουργείο στη δημαρχία
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η αναφορά του στις πρώτες του επαγγελματικές εμπειρίες, οι οποίες ξεκίνησαν πολύ πριν την ακαδημαϊκή και πολιτική του πορεία. Ως φοιτητής μηχανολόγος, ο Χάρης Δούκας εργαζόταν τα καλοκαίρια στο μηχανουργείο του θείου του στην περιοχή του Μεταξουργείου, κάνοντας ρεκτιφιέ.
«Πήγαινα εκεί τα καλοκαίρια να βγάζω ένα χαρτζιλίκι για να μπορώ μετά να κάνω διακοπές με την άνεση μου», εξήγησε, τονίζοντας ότι αυτή ήταν η πρώτη του δουλειά. Αυτή η επαφή με τον μόχθο και την παραγωγική διαδικασία φαίνεται να έχει παίξει ρόλο στη διαμόρφωση της κοινωνικής του αντίληψης.
Τα μουσικά ακούσματα: Από τους Κατσιμίχα στον ΛΕΞ
Η μουσική αποτελεί ένα ακόμα κεφάλαιο που τον συνδέει με το σήμερα, αλλά και με το παρελθόν. Αν και μεγάλωσε με τα τραγούδια του Χάρη και του Πάνου Κατσιμίχα, εκτιμώντας την προσέγγιση του στίχου τους, ο κ. Δούκας δεν διστάζει να εξερευνήσει και τη σύγχρονη rap σκηνή.
«Ακούω σήμερα ΛΕΞ. Μου αρέσει πάρα πολύ επίσης γιατί αρέσει στους πιτσιρικάδες και έτσι αναγκάστηκα και εγώ να το ψάξω», δήλωσε με ειλικρίνεια. Σύμφωνα με παρατηρητές των κοινωνικών τάσεων, η προσπάθεια κατανόησης των νεανικών ακουσμάτων αποτελεί γέφυρα επικοινωνίας με τη νέα γενιά, ειδικά όταν πρόκειται για καλλιτέχνες με τόσο δυνατό κοινωνικό στίχο.
Η σημασία του «δυνατού στίχου» στην καθημερινότητα
Ο Δήμαρχος Αθηναίων στάθηκε ιδιαίτερα στην ισχύ των λέξεων, δηλώνοντας εντυπωσιασμένος από την ποιητικότητα και την ωμότητα που μπορεί να κρύβει ένα τραγούδι. Αυτή η αισθητική αναζήτηση δείχνει έναν άνθρωπο που, παρά το τεχνοκρατικό του υπόβαθρο, παραμένει ευαίσθητος στα πολιτιστικά ερεθίσματα.
Εν αναμονή των επόμενων θεσμικών προκλήσεων, ο Χάρης Δούκας φαίνεται να βρίσκει την ισορροπία του ανάμεσα στις αναμνήσεις του Μεταξουργείου και τις σύγχρονες αφηγήσεις της πόλης, αποδεικνύοντας ότι η πολιτική ταυτότητα είναι πάντα πιο σύνθετη από όσο φαίνεται στην επιφάνεια.