- Ο Ανδρέας Λοβέρδος δήλωσε πως δεν αντέχει τον ήχο και την εικόνα της Eurovision.
- Χαρακτήρισε την πολιτική ως ένα «μικρόβιο» που τον συνοδεύει από την παιδική του ηλικία.
- Παραδέχθηκε τη μεγάλη του αγάπη για τη μουσική, διαχωρίζοντάς την όμως από τον θεσμό.
- Εμφανίστηκε παγερά αδιάφορος για τους φετινούς υποψηφίους, όπως ο Ακύλας και η Κλαυδία.
Ο Ανδρέας Λοβέρδος εξαπέλυσε «πυρά» κατά του θεσμού της Eurovision, δηλώνοντας χαρακτηριστικά πως δεν αντέχει ούτε την ακουστική ούτε την αισθητική του διαγωνισμού. Μιλώντας στην κάμερα της εκπομπής «Το Πρωινό», ο γνωστός πολιτικός ξεκαθάρισε πως, παρότι η μουσική είναι η μεγάλη του αδυναμία, ο συγκεκριμένος θεσμός τον αφήνει παγερά αδιάφορο.
| Θεματική Ενότητα | Θέση / Άποψη |
|---|---|
| Eurovision | Πλήρης αποστροφή και αδιαφορία |
| Μουσική | Η πιο ωραία ενασχόληση |
| Πολιτική | Έμφυτο και ανίατο μικρόβιο |
| Φετινοί Υποψήφιοι | Καμία προσωπική ενασχόληση |
Αυτή η τοποθέτηση του Ανδρέα Λοβέρδου δεν έρχεται ως κεραυνός εν αιθρία, καθώς ο ίδιος έχει εκφράσει επανειλημμένα την προσήλωσή του σε πιο κλασικά μουσικά ακούσματα, όντας και ο ίδιος ερασιτέχνης μουσικός. Το παρασκήνιο της δήλωσης αναδεικνύει μια βαθύτερη αισθητική απόσταση μεταξύ της παραδοσιακής πολιτικής σκηνής και του σύγχρονου, συχνά εκκεντρικού, τηλεοπτικού θεάματος.
Δεν αντέχω ούτε τον ήχο της Eurovision, ούτε την οπτική της πλευρά. Δεν θέλω να το βλέπω.
Ανδρέας Λοβέρδος, Πολιτικός
Η «αποστροφή» για τον θεσμό της Eurovision
Ο Ανδρέας Λοβέρδος, μιλώντας στον δημοσιογράφο Γρηγόρη Μπάκα, ήταν κατηγορηματικός σχετικά με την άρνησή του να παρακολουθήσει τον μουσικό διαγωνισμό. «Δεν θέλω ούτε να ακούω για την Eurovision, ούτε να ακούω», σημείωσε με έμφαση, υπογραμμίζοντας πως δεν τον αφορά καθόλου το συγκεκριμένο τηλεοπτικό προϊόν.
Η κριτική του δεν περιορίστηκε μόνο στο μουσικό σκέλος, αλλά επεκτάθηκε και στην εικόνα που εκπέμπει ο θεσμός τα τελευταία χρόνια. «Δεν αντέχω ούτε τον ήχο της Eurovision, ούτε την οπτική της πλευρά. Δεν θέλω να το βλέπω», συμπλήρωσε, εκφράζοντας μια έντονη δυσφορία για το συνολικό αισθητικό αποτέλεσμα.
Το «μικρόβιο» της πολιτικής και η αγάπη για τη μουσική
Παρά την αρνητική του στάση για τον διαγωνισμό, ο πολιτικός δεν έκρυψε το πάθος του για τη μουσική τέχνη, την οποία χαρακτήρισε ως το «πιο ωραίο πράγμα απ’ όλα». Για εκείνον, η μουσική αποτελεί ένα πεδίο απόλυτης ελευθερίας, σε αντίθεση με την πολιτική που διέπεται από άλλους κανόνες.
Αναφερόμενος στην πολιτική του διαδρομή, τη χαρακτήρισε ως ένα «μικρόβιο» που φέρει από παιδί και το οποίο είναι αδύνατον να αποβληθεί. Αυτή η εσωτερική ανάγκη για ενασχόληση με τα κοινά φαίνεται να είναι η κυρίαρχη δύναμη στη ζωή του, αφήνοντας ελάχιστο χώρο για εφήμερα θεάματα.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων στελεχών της επικοινωνίας, τέτοιου είδους δηλώσεις λειτουργούν και ως εργαλείο πολιτικής ταυτότητας, διαχωρίζοντας τη θέση του ομιλούντος από το «μαζικό» και το «εφήμερο». Παρόμοιες αιχμές για την αισθητική του διαγωνισμού έχει εξαπολύσει στο παρελθόν και ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος, κάνοντας λόγο για «woke πανηγυράκι».
Η στάση απέναντι στους φετινούς υποψηφίους
Όσον αφορά τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στη φετινή διοργάνωση, όπως ο Ακύλας και η Κλαυδία, ο Ανδρέας Λοβέρδος κράτησε μια ευγενική αλλά απόμακρη στάση. Αν και αναγνώρισε πως πρόκειται για παιδιά που κάνουν την προσπάθειά τους, ξεκαθάρισε πως ενημερώνεται για αυτούς μόνο μέσω των media.
«Μια χαρά είναι τα παιδιά, μπράβο τους, αλλά εμένα δεν με αφορά», δήλωσε χαρακτηριστικά, κλείνοντας κάθε συζήτηση για πιθανή στήριξη ή ενδιαφέρον προς την ελληνική συμμετοχή. Η δήλωση αυτή έρχεται σε μια στιγμή που η κριτική για το τραγούδι «Ferto» έχει διχάσει τον καλλιτεχνικό κόσμο.
Οι αντιδράσεις και η επόμενη μέρα
Η τοποθέτηση του πολιτικού προκάλεσε ποικίλα σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα, με πολλούς να συμφωνούν με την αισθητική του προσέγγιση και άλλους να τον κατηγορούν για συντηρητισμό. Η Eurovision, άλλωστε, παραμένει ένας θεσμός που προκαλεί πάντα έντονες αντιπαραθέσεις, ειδικά όταν εμπλέκονται πρόσωπα από τον πολιτικό στίβο.
Εν αναμονή του μεγάλου τελικού στη Βιέννη, φαίνεται πως ο Ανδρέας Λοβέρδος θα επιλέξει να απέχει από τους τηλεοπτικούς δέκτες, παραμένοντας πιστός στις δικές του μουσικές προτιμήσεις. Η επόμενη μέρα για τον ίδιο παραμένει αμιγώς πολιτική, μακριά από τα φώτα της ευρωπαϊκής σκηνής.
