Αλέξανδρος Βάρθης: Ο «κακός» του Grand Hotel, η πατρότητα και ο «οργασμός» δουλειάς

Ο Αλέξανδρος Βάρθης, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στον Τηλεθεατή, μιλά για την καλλιτεχνική του στροφή προς τους ρόλους των «κακών» και την επιτυχία του στο Grand Hotel. Ο δημοφιλής ηθοποιός αναλύει πώς η πατρότητα επαναπροσδιορίζει τις προτεραιότητές του, ενώ περιγράφει τον τρέχοντα «οργασμό δουλειάς» ανάμεσα σε τηλεοπτικά πλατό και θεατρικές σκηνές.

Η εξέλιξη της ελληνικής μυθοπλασίας τα τελευταία χρόνια έχει μετατοπίσει το ενδιαφέρον από τους παραδοσιακούς «ζεν πρεμιέ» σε χαρακτήρες με γκρίζες ζώνες και ηθικά διλήμματα. Αυτή η τάση επιτρέπει σε ταλαντούχους ηθοποιούς να εξερευνήσουν το ψυχοσυναισθηματικό υπόστρωμα ηρώων που παλαιότερα θα χαρακτηρίζονταν απλώς ως «κακοί».

Η μετάβαση από τους «καλούς» στους σύνθετους χαρακτήρες

Ο Αλέξανδρος Βάρθης θυμάται με νοσταλγία τα χρόνια της σχολής, όπου οι καθηγητές του τον προόριζαν για τους ρόλους του «καλού παιδιού» που σώζει την πρωταγωνίστρια. Ωστόσο, η πραγματικότητα της επαγγελματικής αγοράς είχε διαφορετικά σχέδια, οδηγώντας τον σε σκοτεινά μονοπάτια από την πρώτη του κιόλας δουλειά.

Η συμμετοχή του στη σειρά «Ψυχοκόρες» αποτέλεσε το σημείο καμπής, τοποθετώντας τον οριστικά στον «χάρτη των κακών» της ελληνικής τηλεόρασης. Ο ίδιος παραδέχεται ότι απολαμβάνει αυτή την ανατροπή των στερεοτύπων που συχνά παράγει η τηλεόραση, καθώς του προσφέρει μεγαλύτερη υποκριτική ελευθερία.

Ο ρόλος του πατέρα ως ηθική πυξίδα

Παρά τη συχνή επαφή του με αρνητικούς χαρακτήρες στην οθόνη, η προσωπική του ζωή διέπεται από τελείως διαφορετικές αξίες. Η γέννηση του γιου του λειτούργησε ως καταλύτης, δημιουργώντας του ένα βαθύ αίσθημα καθήκοντος για τη διαμόρφωση ενός σωστού προτύπου.

Όπως έχει συμβεί και με άλλους νέους πατέρες καλλιτέχνες, η πατρότητα θέτει σε νέα βάση την έννοια του «καλού ανθρώπου». Για τον Βάρθη, η προτεραιότητα είναι ο γιος του να αποκτήσει υγιείς βάσεις, ανεξάρτητα από την επαγγελματική πορεία που θα επιλέξει στο μέλλον.

Θέατρο και τηλεόραση σε οριακό σημείο

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων στελεχών του χώρου, η μετα-covid εποχή έφερε μια πρωτοφανή αύξηση στην παραγωγή περιεχομένου. Ο Αλέξανδρος Βάρθης βιώνει αυτόν τον «οργασμό δουλειάς», συμμετέχοντας παράλληλα σε δύο θεατρικές παραστάσεις στο θέατρο «Μπέλλος».

Ο ηθοποιός συνδυάζει την υποκριτική με την πατρότητα, παρά την έντονη αυπνία και την κούραση που αγγίζει οριακά σημεία. Οι παραστάσεις «Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα» και «Απόψε κανείς δεν πεθαίνει» αποτελούν για εκείνον μια δημιουργική διέξοδο.

Η επόμενη μέρα και οι προκλήσεις

Κοινή συνισταμένη των αναλύσεων αποτελεί η άποψη ότι η ισορροπία ανάμεσα στην ποιοτική τέχνη και την εμπορική επιτυχία είναι το μεγάλο στοίχημα. Ο Βάρθης φαίνεται να το κερδίζει, παραμένοντας πιστός στο θέατρο ενώ ταυτόχρονα πρωταγωνιστεί σε μια από τις μεγαλύτερες παραγωγές της σεζόν.

Η εμπειρία της ανεργίας κατά τη διάρκεια της πανδημίας τον έκανε να εκτιμά κάθε επαγγελματική ευκαιρία. Παρά τις δυσκολίες, η αφοσίωση στην τέχνη και η αγάπη για την οικογένεια παραμένουν οι κινητήριοι μοχλοί της καθημερινότητάς του.