- Η Αφροδίτη Γραμμέλη κατήγγειλε τον τηλεοπτικό κανιβαλισμό με αφορμή το τέλος δύο εκπομπών.
- Χαρακτήρισε ντροπή τις σκαλέτες που θρηνούν πάνω από την ανεργία συναδέλφων.
- Υπερασπίστηκε τους εργαζόμενους που μένουν άνεργοι σε περίοδο αγρανάπαυσης.
- Εξέφρασε τη διαφωνία της με την προσέγγιση της Σοφίας Μουτίδου.
- Προέβλεψε ένα δυσοίωνο τηλεοπτικό μέλλον για πολλούς συντελεστές από τον Σεπτέμβριο.
Η Αφροδίτη Γραμμέλη προχώρησε σε ένα πρωτοφανές ξέσπασμα το πρωί του Σαββάτου 30 Μαΐου, καταγγέλλοντας τον «τηλεοπτικό κανιβαλισμό» που επικρατεί στα ελληνικά media με αφορμή το πρόωρο τέλος των εκπομπών «Real View» και «Το ‘Χουμε». Η έμπειρη δημοσιογράφος στηλίτευσε την πρακτική των «μοιρολογιών» πάνω από την ανεργία συναδέλφων, τονίζοντας ότι η τηλεοπτική δεοντολογία έχει θυσιαστεί στον βωμό της «νουμερολαγνείας» και του φτηνού εντυπωσιασμού.
| Θέμα | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Αφορμή Ξεσπάσματος | Πρόωρο τέλος εκπομπών Real View και Το 'Χουμε |
| Κύριος Χαρακτηρισμός | Τηλεοπτικός Κανιβαλισμός |
| Ημερομηνία Συμβάντος | Σάββατο, 30 Μαΐου 2026 |
| Πρόσωπα Αναφοράς | Σοφία Μουτίδου, Σία Κοσιώνη |
| Βασική Καταγγελία | Εκμετάλλευση της ανεργίας συναδέλφων για τηλεθέαση |
Η τρέχουσα τηλεοπτική σεζόν εξελίσσεται σε μία από τις πιο ταραγμένες περιόδους για την ελληνική ψυχαγωγία, με τις πρόωρες διακοπές προγραμμάτων να δημιουργούν ένα κλίμα έντονης αβεβαιότητας. Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια μιας μακράς περιόδου όπου η ψυχολογική πίεση και η τοξικότητα των παρασκηνίων οδηγούν συχνά σε κρίσεις πανικού και επαγγελματική εξουθένωση για τους εργαζόμενους μπροστά και πίσω από τις κάμερες.
Είναι ντροπή μας αυτές οι σκαλέτες με τον ετήσιο θρήνο πάνω από τις εκπομπές των συναδέλφων. Είναι καθαρός τηλεοπτικός κανιβαλισμός!
Αφροδίτη Γραμμέλη, Δημοσιογράφος
Ο «ετήσιος θρήνος» και η ηθική των τηλεοπτικών εκπομπών
Η Αφροδίτη Γραμμέλη, εμφανώς φορτισμένη, αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο οι εκπομπές διαχειρίζονται τις απολύσεις συναδέλφων τους. Χαρακτήρισε «ντροπή» το γεγονός ότι οι σκαλέτες γεμίζουν με αναλύσεις για το ποιος φεύγει και ποιος μένει, ενώ οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται ξαφνικά άνεργοι σε μια περίοδο αγρανάπαυσης.
Σύμφωνα με την ίδια, το φαινόμενο αυτό δεν αποτελεί infotainment, αλλά έναν καθαρό τηλεοπτικό κανιβαλισμό. Η έννοια του κανιβαλισμού στα media — *η πρακτική της αναπαραγωγής και εκμετάλλευσης της αποτυχίας ή της δυστυχίας των άλλων για την προσέλκυση τηλεθέασης* — φαίνεται να έχει γίνει ο κανόνας παρά η εξαίρεση.
Η δημοσιογράφος υπογράμμισε ότι παλαιότερα δεν υπήρχε αυτή η εκλογίκευση της διακοπής μιας εκπομπής με το επιχείρημα των χαμηλών ποσοστών τηλεθέασης. Για τη Γραμμέλη, πίσω από τα νούμερα υπάρχουν άνθρωποι με οικογένειες και υποχρεώσεις που βλέπουν τον προγραμματισμό της ζωής τους να καταρρέει.
Η διαφωνία με τη Σοφία Μουτίδου και το παράδειγμα της Σίας Κοσιώνη
Κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής της, η Γραμμέλη εξέφρασε τη διαφωνία της με τη Σοφία Μουτίδου, ζητώντας περισσότερη ενσυναίσθηση για το συναίσθημα των ανθρώπων που χάνουν τη δουλειά τους. Τόνισε ότι δεν πρέπει να είμαστε «αυστηροί αφ’ υψηλού» όσο τα δικά μας φώτα παραμένουν ακόμα αναμμένα στο στούντιο.
Παράλληλα, η δημοσιογράφος επαίνεσε τον τρόπο με τον οποίο αποχαιρέτησε το κοινό η Σία Κοσιώνη, τονίζοντας ότι η αξιοπρέπεια στην αποχώρηση είναι κάτι που σπανίζει. Σημείωσε ότι το προσωπικό θυμικό δεν αφορά το κοινό και ότι η κουτσομπολίστικη διάθεση υποβαθμίζει το δημοσιογραφικό προϊόν.
Εν αναμονή των διευκρινίσεων για τη νέα σεζόν, παρατηρητές των κοινωνικών τάσεων επισημαίνουν ότι η συνεχής ενασχόληση με την «αποτυχία» των άλλων δημιουργεί ένα τοξικό περιβάλλον που τελικά απωθεί το κοινό. Αυτό το ψυχολογικό βάρος, όπως έχει αναφερθεί και στο παρελθόν σχετικά με το μέλλον άλλων παρουσιαστών, επηρεάζει άμεσα την ποιότητα της ενημέρωσης.
Το «μαύρο» μέλλον και η ανάγκη για φρένο στην τοξικότητα
Η Αφροδίτη Γραμμέλη προέβλεψε ένα δύσκολο τηλεοπτικό τοπίο από τον Σεπτέμβριο, χρησιμοποιώντας τη σκληρή έκφραση ότι πολλοί θα δουν «τα ραδίκια ανάποδα» επαγγελματικά. Η ανησυχία της αφορά το σύνολο του κλάδου, συμπεριλαμβανομένων και των ίδιων των σχολιαστών που σήμερα ασκούν κριτική.
Η ανάγκη για επαγγελματική αλληλεγγύη και τήρηση των κανόνων δεοντολογίας είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Η δημοσιογράφος έκλεισε την τοποθέτησή της με μια ανθρώπινη αναφορά, περιγράφοντας την αγωνία ενός γονέα που πρέπει να εξηγήσει στο παιδί του γιατί κόβεται η εκπομπή του και να απολογηθεί για μια κατάσταση που δεν ελέγχει.
Αυτή η δημόσια παρέμβαση αποτελεί ίσως το τελευταίο καμπανάκι για έναν χώρο που φαίνεται να καταναλώνει τις ίδιες του τις σάρκες. Το ερώτημα που παραμένει είναι αν οι ιθύνοντες των καναλιών και οι συντελεστές των εκπομπών θα επιλέξουν την ανασύνταξη ή αν θα συνεχίσουν την ίδια πορεία προς την πλήρη απαξίωση του μέσου.