- Η ICE χρησιμοποιεί την απειλή του χωρισμού οικογενειών για να αναγκάσει μετανάστες σε απέλαση.
- Η ποινικοποίηση της μη συμμόρφωσης επισύρει έως και 10 χρόνια φυλάκιση.
- Ο αριθμός των κρατουμένων σε κέντρα της ICE αυξήθηκε κατά 70% το 2025.
- Η κυβέρνηση Τραμπ στοχεύει σε 1 εκατομμύριο απελάσεις, αλλά παραμένει κάτω από τον στόχο.
- Αυξάνονται οι εθελούσιες αναχωρήσεις λόγω των απάνθρωπων συνθηκών κράτησης.
Η κυβέρνηση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κλιμακώνει την πίεση προς τους μετανάστες, χρησιμοποιώντας απειλές για χωρισμό οικογενειών και ποινικές διώξεις προκειμένου να επιτύχει τους φιλόδοξους στόχους των απελάσεων. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Reuters, η Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) αξιοποιεί την αόριστη κράτηση για να αναγκάσει άτομα με νόμιμες αξιώσεις παραμονής να εγκαταλείψουν τη χώρα.
| Παράμετρος | Στοιχεία / Μετρική |
|---|---|
| Στόχος Ετήσιων Απελάσεων | 1.000.000 άτομα |
| Εκτιμώμενες Απελάσεις (έως τέλος 2025) | Περίπου 700.000 |
| Σύνολο Απελάσεων από την ανάληψη καθηκόντων | 605.000+ |
| Αριθμός Κρατουμένων ICE (Νοέμβριος 2025) | 66.000 |
| Ποσοστιαία Αύξηση Κρατήσεων | 70% |
| Ποινή για μη συμμόρφωση με απέλαση | Έως 10 έτη φυλάκιση |
| Εθελούσιες αναχωρήσεις υπό κράτηση (8μηνο 2025) | 16.000+ |
Η τρέχουσα μεταναστευτική πολιτική στην Ουάσιγκτον εδράζεται στη θεωρία της αποτροπής — μια στρατηγική που επιδιώκει τον περιορισμό ανεπιθύμητων ενεργειών μέσω της επιβολής δυσανάλογα αυστηρών συνεπειών — συνδέοντας τις μαζικές απελάσεις με την ποινικοποίηση της μη συμμόρφωσης. Η διοίκηση, έχοντας εξασφαλίσει κονδύλια ύψους 170 δισεκατομμυρίων δολαρίων, μετατοπίζει το κέντρο βάρους από τη διοικητική διαχείριση στην ποινική καταστολή, προκειμένου να αναμορφώσει το γεωπολιτικό αποτύπωμα της εσωτερικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Χρησιμοποιούμε κάθε εργαλείο στην εργαλειοθήκη μας. Ό,τι κάνουμε είναι νόμιμο.
Τομ Χόμαν, Border Czar των ΗΠΑ
Η περίπτωση της οικογένειας Vargas και η απειλή της δεκαετούς κάθειρξης
Η υπόθεση της Kelly και του Yerson Vargas, οι οποίοι κρατούνταν σε κέντρο κράτησης στο Τέξας, αναδεικνύει το μέγεθος της πίεσης που ασκείται. Η ICE τους έθεσε προ του διλήμματος: είτε να αποδεχθούν την απέλαση στην Κολομβία, είτε να αντιμετωπίσουν ποινική δίωξη που επισύρει έως και 10 έτη φυλάκιση, με ταυτόχρονο χωρισμό από την 6χρονη κόρη τους. Παρά το γεγονός ότι η οικογένεια είχε υποβάλει αίτηση για βίζα ως θύματα εμπορίας ανθρώπων, οι απειλές για μεταφορά του παιδιού σε ομοσπονδιακές δομές ασυνόδευτων ανηλίκων τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν τη νομική τους μάχη.
Εκτόξευση των κρατήσεων και αυστηροποίηση του καθεστώτος εγγυήσεων
Η στρατηγική του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ περιλαμβάνει μια πρωτοφανή αύξηση του αριθμού των κρατουμένων, ο οποίος έφτασε τις 66.000 τον Νοέμβριο του 2025, σημειώνοντας άνοδο 70%. Η αλλαγή στάσης της ICE, η οποία πλέον θεωρεί σχεδόν όλους τους συλληφθέντες μη επιλέξιμους για εγγύηση, έχει δημιουργήσει συνθήκες ασφυξίας στα κέντρα κράτησης. Αυτή η πρακτική, σε συνδυασμό με το ρεκόρ θανάτων υπό κράτηση, λειτουργεί ως έμμεσος εξαναγκασμός για τους μετανάστες να παραιτηθούν από τα δικαιώματά τους προκειμένου να τερματίσουν τον εγκλεισμό τους.
Σύμφωνα με νομικούς κύκλους που παρακολουθούν στενά τις υποθέσεις μετανάστευσης, η τακτική της ICE αποσκοπεί στην κάμψη της ηθικής αντίστασης των κρατουμένων μέσω της παράτασης του χρόνου κράτησης. Εργατολόγοι και δικηγόροι ανθρωπίνων δικαιωμάτων επισημαίνουν ότι η άρνηση καταβολής εγγύησης λειτουργεί ως καταλύτης για την αποδοχή της απέλασης, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν ισχυρά επιχειρήματα για παροχή ασύλου, καθώς οι μετανάστες προτιμούν την επιστροφή στην πατρίδα τους από την αόριστη φυλάκιση.
Η τακτική των τρίτων χωρών και οι «εθελούσιες» αναχωρήσεις
Μια άλλη επιθετική τακτική που χρησιμοποιείται είναι η απειλή απέλασης σε τρίτες χώρες με τις οποίες οι μετανάστες δεν έχουν κανέναν δεσμό. Η κυβέρνηση έχει ήδη ασκήσει πιέσεις στο Παλάου και άλλες χώρες για τη μεταφορά υπηκόων τρίτων χωρών, μια κίνηση που προκαλεί τρόμο στους κρατούμενους. Τα στοιχεία δείχνουν πενταπλασιασμό των εθελούσιων αναχωρήσεων υπό κράτηση, καθώς πολλοί, όπως ο Βραζιλιάνος Lourival Paulo da Silva, επιλέγουν να φύγουν αφού αρρωστήσουν ή εξαντληθούν από τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης.
Το στοίχημα του ενός εκατομμυρίου απελάσεων ετησίως
Παρά την ένταση των μέτρων, η κυβέρνηση φαίνεται να υπολείπεται του στόχου για 1.000.000 απελάσεις ανά έτος. Τα δεδομένα του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS) δείχνουν ότι μέχρι το τέλος του 2025 οι απελάσεις θα αγγίξουν τις 700.000. Ο Border Czar Τομ Χόμαν υπεραμύνθηκε της προσέγγισης, δηλώνοντας ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί «κάθε εργαλείο στην εργαλειοθήκη» και ότι όλες οι ενέργειες είναι νομικά κατοχυρωμένες. Ωστόσο, οι επικριτές μιλούν για «υπολογισμένη σκληρότητα» που μετατρέπει τη μεταναστευτική διαδικασία σε ένα παιχνίδι αριθμών εις βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
🛡️ Το παρόν άρθρο έχει καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά την επίσημη νομική ή φοροτεχνική συμβουλή
