- Αποπομπή του Υπουργού Άμυνας της Υεμένης από το Προεδρικό Συμβούλιο.
- Ραγδαία προέλαση των αυτονομιστών του STC προς τα σαουδαραβικά σύνορα.
- Βαθαίνει το ρήγμα μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και ΗΑΕ για τον έλεγχο της χώρας.
- Κίνδυνος για οριστικό διαμελισμό της Υεμένης και αναζωπύρωση του εμφυλίου.
Το Προεδρικό Ηγετικό Συμβούλιο της Υεμένης, το οποίο υποστηρίζεται από το Ριάντ, προχώρησε στην αιφνίδια αποπομπή του Υπουργού Άμυνας, Μοχσέν αλ-Νταέρι, σύμφωνα με όσα μεταδίδει το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Saba. Η απόφαση αυτή λαμβάνεται σε μια κρίσιμη καμπή για τον δεκαετή εμφύλιο, καθώς οι αυτονομιστικές δυνάμεις του νότου έχουν εξαπολύσει μια αστραπιαία επίθεση που απειλεί πλέον άμεσα τα σύνορα της Σαουδικής Αραβίας.
| Παράμετρος | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Πρόσωπο | Μοχσέν αλ-Νταέρι (Υπουργός Άμυνας) |
| Φορέας Απόφασης | Προεδρικό Ηγετικό Συμβούλιο |
| Κύρια Αιτία | Προέλαση αυτονομιστών STC |
| Στρατηγικός Στόχος | Προστασία συνόρων Σαουδικής Αραβίας |
| Πηγή Ειδήσεων | Πρακτορείο Saba / Reuters |
Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια της βαθιάς γεωπολιτικής ρήξης που ταλανίζει το εσωτερικό της συμμαχίας κατά των Χούθι, αποκαλύπτοντας την αδυναμία συντονισμού μεταξύ των περιφερειακών δυνάμεων. Το παρασκήνιο της υπόθεσης συνδέεται άρρηκτα με τη μετατόπιση της ισχύος στο νότιο τμήμα της χώρας, όπου η στρατηγική αυτονομία των ΗΑΕ φαίνεται να συγκρούεται με τα εθνικά συμφέροντα της Σαουδικής Αραβίας.
Η κίνηση έρχεται εν μέσω μιας ταχέως εξελισσόμενης κρίσης που ξέσπασε όταν οι αυτονομιστές σάρωσαν τμήματα του νότου, πλησιάζοντας τα σαουδαραβικά σύνορα.
Reuters, Διεθνές Ειδησεογραφικό Πρακτορείο
Η στρατηγική σημασία της αποπομπής του Μοχσέν αλ-Νταέρι
Όπως μεταδίδει το ρεπορτάζ του Reuters, η απομάκρυνση του Μοχσέν αλ-Νταέρι από το υπουργικό αξίωμα αποτελεί μια κίνηση υψηλού ρίσκου από την πλευρά της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης. Η απόφαση ελήφθη την Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2026, εν μέσω αναφορών για κατάρρευση της αμυντικής γραμμής απέναντι στις δυνάμεις του Νότιου Μεταβατικού Συμβουλίου (STC).
Η κρίση στην Υεμένη εισήλθε σε μια νέα, βίαιη φάση τον περασμένο μήνα, όταν οι υποστηριζόμενοι από τα ΗΑΕ αυτονομιστές κατέλαβαν στρατηγικά σημεία στον νότο. Η ταχύτητα με την οποία οι δυνάμεις αυτές κέρδισαν τον έλεγχο στην Άντεν και σε άλλες πόλεις-λιμάνια, προκάλεσε έντονο προβληματισμό στο Ριάντ, το οποίο βλέπει την επιρροή του να συρρικνώνεται.
Η προέλαση προς τα σύνορα και το ρήγμα στον Κόλπο
Η προέλαση των αυτονομιστών δεν περιορίστηκε στα αστικά κέντρα του νότου, αλλά επεκτάθηκε σε περιοχές που βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τα σαουδαραβικά σύνορα. Αυτή η γεωγραφική προσέγγιση θεωρείται από πολλούς ως κόκκινη γραμμή για την ασφάλεια του Βασιλείου, το οποίο ηγείται του στρατιωτικού συνασπισμού από το 2015.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αναλυτών στρατηγικής που παρακολουθούν τις εξελίξεις, η απομάκρυνση του αλ-Νταέρι αποτελεί μια προσπάθεια του Ριάντ να ανακτήσει τον έλεγχο επί του στρατιωτικού μηχανισμού. Επισημαίνεται από διπλωματικούς κύκλους ότι η κίνηση αυτή ενδέχεται να λειτουργήσει ως καταλύτης για περαιτέρω εσωτερικές συγκρούσεις, καθώς το όραμα του Αϊνταρούς αλ-Ζουμπαϊντί για έναν ανεξάρτητο νότο κερδίζει έδαφος.
Η κατάρρευση της συμμαχίας του Κόλπου στην πράξη, παρά τις επίσημες διαψεύσεις, δημιουργεί ένα επικίνδυνο κενό ασφαλείας. Η έλλειψη ενιαίας διοίκησης επιτρέπει σε διάφορες φατρίες να δρουν ανεξάρτητα, υπονομεύοντας τις προσπάθειες για μια συνολική πολιτική λύση στον εμφύλιο πόλεμο που έχει ρημάξει τη χώρα.
Οι αντιδράσεις και η επόμενη μέρα για τη σταθερότητα
Η απόφαση του Προεδρικού Συμβουλίου αναμένεται να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις στο στρατόπεδο των αυτονομιστών. Η αντικατάσταση ενός κορυφαίου στελέχους σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή υποδηλώνει εσωτερική αστάθεια και έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των μελών της κυβέρνησης που εδρεύει εξόριστη ή σε προσωρινά καταλύματα.
Στους διαδρόμους των αρμόδιων υπηρεσιών στο Ριάντ, η ανησυχία για μια γενικευμένη σύρραξη μεταξύ των πρώην συμμάχων είναι έκδηλη. Η επόμενη μέρα στην Υεμένη εξαρτάται πλέον από το αν η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ θα καταφέρουν να βρουν μια κοινή συνισταμένη, ή αν η χώρα θα οδηγηθεί σε έναν οριστικό διαμελισμό μεταξύ βορρά και νότου.