- Αποκατάσταση της συριακής ιθαγένειας για χιλιάδες Κούρδους που την είχαν στερηθεί από το 1962.
- Αναγνώριση της κουρδικής γλώσσας ως εθνικής γλώσσας και ένταξή της στο εκπαιδευτικό σύστημα.
- Καθιέρωση της γιορτής του Νεβρόζ ως επίσημης εθνικής αργίας μετ' αποδοχών.
- Ποινικοποίηση της εθνοτικής διάκρισης και της υποκίνησης σεχταριστικής βίας.
- Προσπάθεια πολιτικής αποκλιμάκωσης μετά τις πολύνεκρες συγκρούσεις στο Χαλέπι.
Ο πρόεδρος της Συρίας, Αχμέντ αλ-Σάραα, εξέδωσε ένα ιστορικό διάταγμα που αποκαθιστά την ιθαγένεια σε χιλιάδες Κούρδους και αναγνωρίζει επίσημα την κουρδική γλώσσα ως εθνική. Η κίνηση αυτή, που μεταδίδει το Reuters, έρχεται μετά τις πολύνεκρες συγκρούσεις στο Χαλέπι και στοχεύει στην εθνική συμφιλίωση μετά από 14 χρόνια εμφυλίου πολέμου.
| Πρόνοια Διατάγματος | Περιγραφή & Συνέπεια |
|---|---|
| Ιθαγένεια | Αποκατάσταση για τους πληγέντες της απογραφής του 1962. |
| Γλώσσα | Αναγνώριση της Κουρδικής ως εθνικής γλώσσας. |
| Εθνική Εορτή | Το Νεβρόζ (Nowruz) καθιερώνεται ως επίσημη αργία. |
| Εκπαίδευση | Δικαίωμα διδασκαλίας της κουρδικής γλώσσας στα σχολεία. |
| Νομική Προστασία | Ποινές για υποκίνηση εθνοτικής βίας και διακρίσεων. |
Η απόφαση αυτή αποτελεί μια στρατηγική στροφή της Δαμασκού, καθώς η νέα ισλαμιστική κυβέρνηση επιχειρεί να ενοποιήσει τη χώρα υπό μια ενιαία ηγεσία. Το διάταγμα εκδόθηκε στον απόηχο της βίας στο Χαλέπι, η οποία προκάλεσε τον θάνατο τουλάχιστον 23 ανθρώπων και τον εκτοπισμό 150.000 πολιτών από τις κουρδικές συνοικίες.
Το διάταγμα αναγνωρίζει την κουρδική ταυτότητα ως αναπόσπαστο μέρος του εθνικού ιστού της Συρίας, τερματίζοντας δεκαετίες αποκλεισμού.
Ahmed al-Sharaa, Πρόεδρος της Συρίας
Οι πυλώνες του διατάγματος και η αναγνώριση της ταυτότητας
Το διάταγμα ορίζει για πρώτη φορά την κουρδική ταυτότητα ως αναπόσπαστο μέρος του εθνικού ιστού της Συρίας. Πλέον, η κουρδική γλώσσα αναγνωρίζεται ως εθνική γλώσσα παράλληλα με την αραβική, επιτρέποντας τη διδασκαλία της στα σχολεία της χώρας.
Παράλληλα, η γιορτή του Νεβρόζ (Nowruz), η παραδοσιακή κουρδική Πρωτοχρονιά, καθιερώνεται ως επίσημη αργία μετ’ αποδοχών. Το κράτος δεσμεύεται για την απαγόρευση κάθε διάκρισης με βάση την εθνότητα ή τη γλώσσα, επιβάλλοντας αυστηρές ποινές για την υποκίνηση εθνοτικών συγκρούσεων.
Σύμφωνα με αναλυτές στρατηγικής, η κίνηση αυτή αποτελεί μια προσπάθεια του Σάραα να κατευνάσει τις κουρδικές δυνάμεις, οι οποίες παραμένουν επιφυλακτικές απέναντι στη νέα διοίκηση. Η ανάγκη για εδαφική ακεραιότητα φαίνεται να υπερτερεί των ιδεολογικών διαφορών σε αυτή την κρίσιμη φάση μετά την ανατροπή του Μπασάρ αλ-Άσαντ.
Η αποκατάσταση της ιθαγένειας και το τέλος της ανισότητας
Μια από τις σημαντικότερες προβλέψεις του διατάγματος είναι η κατάργηση των μέτρων που χρονολογούνται από την απογραφή του 1962 στην επαρχία Χασάκα. Τότε, χιλιάδες Κούρδοι είχαν στερηθεί τη συριακή υπηκοότητα, παραμένοντας επί δεκαετίες σε καθεστώς ανιθαγένειας.
Με τη νέα ρύθμιση, η ιθαγένεια αποκαθίσταται για όλους τους πληγέντες κατοίκους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ήταν εγγεγραμμένοι ως ανιθαγενείς. Αυτή η κίνηση θεωρείται «διορθωτική» για τις αδικίες δεκαετιών που υπέστη η κουρδική μειονότητα από το προηγούμενο καθεστώς.
Επιπλέον, τα κρατικά ιδρύματα υποχρεούνται πλέον να υιοθετήσουν συμπεριληπτικά εθνικά μηνύματα. Στόχος είναι η δημιουργία μιας νέας εθνικής αφήγησης που θα περιλαμβάνει όλες τις πληθυσμιακές ομάδες της Συρίας, μειώνοντας το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις για την αυτονομία.
Το παρασκήνιο των συγκρούσεων και οι προκλήσεις ενσωμάτωσης
Η έκδοση του διατάγματος δεν είναι τυχαία, καθώς ακολουθεί την απόσυρση των Κούρδων μαχητών από το Χαλέπι μετά από σφοδρές μάχες. Η βία αυτή ανέδειξε τα ρήγματα στη Συρία, όπου οι κουρδικές δυνάμεις SDF ελέγχουν ακόμη μεγάλα τμήματα στα βορειοανατολικά.
Παρά τις συνομιλίες που ξεκίνησαν πέρυσι για την ενσωμάτωση των κουρδικών στρατιωτικών σωμάτων στους κρατικούς θεσμούς, η πρόοδος παραμένει ελάχιστη. Η καχυποψία μεταξύ της ισλαμιστικής ηγεσίας και των Κούρδων παραμένει το μεγαλύτερο εμπόδιο για την πλήρη σταθεροποίηση.
Στους διαδρόμους της διπλωματίας, επισημαίνεται ότι η επιτυχία του διατάγματος θα κριθεί από την πρακτική εφαρμογή του στο πεδίο. Η αναγνώριση των δικαιωμάτων είναι το πρώτο βήμα, όμως η πραγματική ενσωμάτωση απαιτεί τη γεφύρωση ενός χάσματος εμπιστοσύνης που δημιουργήθηκε μέσα από δεκαετίες πολέμου και καταπίεσης.
Η επόμενη μέρα για την εθνική ενότητα
Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί στενά τις κινήσεις του Σάραα, καθώς η Συρία προσπαθεί να ανακτήσει τη θέση της στον παγκόσμιο χάρτη. Η αναγνώριση των Κούρδων θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης για τη σταθερότητα, αποτρέποντας νέους κύκλους αίματος στα βόρεια σύνορα.
Το στοίχημα για τη Δαμασκό είναι να αποδείξει ότι η συμπεριληπτικότητα δεν είναι απλώς μια πολιτική ελιγμού, αλλά μια μόνιμη επιλογή. Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν αν το διάταγμα αυτό θα αποτελέσει το θεμέλιο για μια νέα Συρία ή αν οι εθνοτικές εντάσεις θα οδηγήσουν σε περαιτέρω κατακερματισμό.
