- Το διμερές εμπόριο Σαουδικής Αραβίας - ΗΑΕ ανέρχεται σε 30 δισεκατομμύρια δολάρια.
- Οι οικονομικές αλληλεξαρτήσεις λειτουργούν ως ανάχωμα στην πολιτική κρίση για την Υεμένη.
- Ένα μποϊκοτάζ τύπου Κατάρ θεωρείται απίθανο λόγω του μεγέθους των αμοιβαίων επενδύσεων.
- Ο ανταγωνισμός για την περιφερειακή κυριαρχία εντείνεται, αλλά η σταθερότητα παραμένει προτεραιότητα.
Παρά τη σφοδρή γεωπολιτική ρήξη που πυροδότησε η κρίση στην Υεμένη, οι εμπορικές σχέσεις ύψους 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων παραμένουν ακλόνητες. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι οι βαθιές οικονομικές αλληλεξαρτήσεις καθιστούν ένα ενδεχόμενο μποϊκοτάζ, ανάλογο με εκείνο του Κατάρ το 2017, σχεδόν απίθανο.
| Κατηγορία | Δεδομένα |
|---|---|
| Διμερές Εμπόριο (2023) | $30 δισεκατομμύρια |
| Αύξηση Εμπορίου από το 2020 | 42% |
| Επενδύσεις ΗΑΕ σε Σ. Αραβία | > $9,2 δισεκατομμύρια |
| Επενδύσεις Σ. Αραβίας σε ΗΑΕ | > $4,3 δισεκατομμύρια |
| Σαουδαραβικά Σήματα στα ΗΑΕ | Πάνω από 4.000 |
Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια της πρόσφατης ιστορικής ρήξης των δύο συμμάχων, η οποία δοκιμάζει τις ισορροπίες στον Κόλπο. Η τρέχουσα αναταραχή στο νότιο τμήμα της Υεμένης έφερε στην επιφάνεια μια σοβαρή διαμάχη, ωστόσο το οικονομικό αποτύπωμα των δύο κρατών λειτουργεί ως δικλείδα ασφαλείας.
Οποιοδήποτε μποϊκοτάζ θα υπονόμευε την εμπιστοσύνη στα μακροπρόθεσμα οικονομικά σχέδια και θα αποθάρρυνε τις επενδύσεις στην περιοχή.
Alice Gower, Azure Strategy
Η «ασπίδα» των 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Reuters, το διμερές εμπόριο άγγιξε τα 30 δισεκατομμύρια δολάρια στα τέλη του 2023. Το νούμερο αυτό παρουσιάζει εντυπωσιακή αύξηση 42% από το 2020, υπογραμμίζοντας πόσο άρρηκτα συνδεδεμένες είναι οι δύο μεγαλύτερες οικονομίες του αραβικού κόσμου.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αποτελούν τον πέμπτο μεγαλύτερο προορισμό για τις σαουδαραβικές εξαγωγές. Παράλληλα, είναι η τρίτη μεγαλύτερη πηγή εισαγωγών για το Βασίλειο, γεγονός που καθιστά οποιαδήποτε διακοπή σχέσεων οικονομικά αυτοκαταστροφική και για τις δύο πλευρές.
Η εμπορική δραστηριότητα καλύπτει ένα ευρύ φάσμα, από διυλισμένο πετρέλαιο και χρυσό μέχρι ηλεκτρονικά είδη και τρόφιμα. Μεγάλο μέρος αυτής της ροής διέρχεται από το λιμάνι Jebel Ali του Ντουμπάι, το οποίο παραμένει κρίσιμος κόμβος για την τροφοδοσία της σαουδαραβικής αγοράς.
Το φάντασμα του 2017 και οι διαφορές με το Κατάρ
Πολλοί αναλυτές συγκρίνουν την τρέχουσα κατάσταση με το μποϊκοτάζ του Κατάρ το 2017. Ωστόσο, η περίπτωση της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΑΕ είναι ποιοτικά διαφορετική λόγω του μεγέθους των αμοιβαίων επενδύσεων και των εφοδιαστικών αλυσίδων.
Ενώ το Κατάρ ήταν μια μικρότερη οικονομία με λιγότερες αλληλεξαρτήσεις, εδώ μιλάμε για επενδύσεις των Εμιράτων στη Σαουδική Αραβία που ξεπερνούν τα 9,2 δισεκατομμύρια δολάρια. Αντίστοιχα, οι σαουδαραβικές άμεσες επενδύσεις στα ΗΑΕ υπερβαίνουν τα 4,3 δισεκατομμύρια δολάρια.
Επιπλέον, περισσότερα από 4.000 σαουδαραβικά εμπορικά σήματα δραστηριοποιούνται στα Εμιράτα. Αυτή η οικονομική σύμπλεξη δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου η πολιτική αντιπαράθεση περιορίζεται από τον φόβο μιας γενικευμένης οικονομικής κατάρρευσης.
Επενδύσεις και περιφερειακός ανταγωνισμός
Παρά την ανθεκτικότητα, ο ανταγωνισμός είναι υπαρκτός και εντείνεται. Η οδηγία του Ριάντ για τη μεταφορά των περιφερειακών αρχηγείων των ξένων εταιρειών στη Σαουδική Αραβία θεωρείται άμεση προσπάθεια αποδυνάμωσης της κυριαρχίας του Ντουμπάι.
Από την άλλη πλευρά, τα ΗΑΕ έχουν προχωρήσει σε σχεδόν 30 διμερείς εμπορικές συμφωνίες, παρακάμπτοντας τις αργές διαπραγματεύσεις του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου. Αυτή η «διεκδικητική» στάση δείχνει ότι κάθε χώρα επιδιώκει το δικό της γεωπολιτικό αποτύπωμα.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων αναλυτών στρατηγικής, η περιφερειακή σταθερότητα αποτελεί την απόλυτη προτεραιότητα. Οποιαδήποτε κίνηση προς ένα μποϊκοτάζ θα υπονόμευε την εμπιστοσύνη των επενδυτών στα μακροπρόθεσμα οικονομικά οράματα των δύο κρατών.
Η επόμενη μέρα για τη σταθερότητα του Κόλπου
Ενώ οι αεροπορικές επιδρομές στον νότο της Υεμένης συνεχίζονται, η οικονομική διπλωματία φαίνεται να κρατά τις ισορροπίες. Η κοινή συνισταμένη των αναλύσεων αποτελεί η άποψη ότι το κόστος μιας οικονομικής ρήξης είναι απαγορευτικό.
Η κατάρρευση της συμμαχίας του Κόλπου σε στρατιωτικό επίπεδο δεν φαίνεται να μεταφράζεται -προς το παρόν- σε εμπορικό πόλεμο. Η ανάγκη για ξένες επενδύσεις και η υλοποίηση των εθνικών στρατηγικών ανάπτυξης επιβάλλουν τη διατήρηση των ανοιχτών διαύλων.
Στο μέλλον, η σχέση αυτή θα συνεχίσει να κινείται σε δύο ταχύτητες: έντονος ανταγωνισμός για την περιφερειακή ηγεμονία και ταυτόχρονα στενή συνεργασία για τη διασφάλιση των υφιστάμενων οικονομικών κερδών.