- Ο ιρακινός στρατός ανέλαβε τον πλήρη έλεγχο της αεροπορικής βάσης Άιν αλ Άσαντ.
- Η αποχώρηση των ΗΠΑ υλοποιεί τη διμερή στρατηγική συμφωνία του 2024.
- Μικρός αριθμός προσωπικού παραμένει προσωρινά για εφοδιαστικούς λόγους.
- Η πλήρης αποχώρηση όλων των δυνάμεων του συνασπισμού αναμένεται έως το τέλος του 2026.
Το Υπουργείο Άμυνας του Ιράκ ανακοίνωσε το Σάββατο την ανάληψη του πλήρους ελέγχου της στρατηγικής αεροπορικής βάσης Άιν αλ Άσαντ, μετά την ολοκλήρωση της αποχώρησης των αμερικανικών δυνάμεων. Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί τη μετάβαση σε μια νέα διμερή σχέση ασφαλείας μεταξύ Βαγδάτης και Ουάσιγκτον, υλοποιώντας τη συμφωνία που επιτεύχθηκε το 2024.
| Παράμετρος | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Τοποθεσία | Δυτικό Ιράκ (Επαρχία Ανμπάρ) |
| Ημερομηνία Παράδοσης | 17 Ιανουαρίου 2026 |
| Φορέας Ελέγχου | Ιρακινός Στρατός |
| Πλαίσιο Συμφωνίας | Διμερής Κατανόηση 2024 |
| Τελική Προθεσμία Αποχώρησης | Δεκέμβριος 2026 |
Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως επιστέγασμα της συμφωνίας που επιτεύχθηκε το 2024 μεταξύ Ουάσιγκτον και Βαγδάτης, η οποία προέβλεπε τη σταδιακή αποχώρηση των δυνάμεων του διεθνούς συνασπισμού. Τεχνικά, η πρόκληση έγκειται στη διατήρηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας της βάσης από τις ιρακινές δυνάμεις, εν μέσω ενός ρευστού περιβάλλοντος ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Η ανάληψη του ελέγχου της βάσης Άιν αλ Άσαντ αποτελεί ορόσημο για την εθνική κυριαρχία και την αυτονομία των ενόπλων δυνάμεων του Ιράκ.
Υπουργείο Άμυνας Ιράκ, Επίσημη Ανακοίνωση
Το χρονικό της αποχώρησης και η νέα στρατηγική
Η αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από την Άιν αλ Άσαντ αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σχεδιασμού για τον τερματισμό της αποστολής του συνασπισμού κατά του Ισλαμικού Κράτους. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Reuters, ο ιρακινός στρατός έχει πλέον την αποκλειστική ευθύνη της εγκατάστασης, η οποία βρίσκεται στο δυτικό Ιράκ.
Παρά την επίσημη ανακοίνωση, ένας συνταγματάρχης του ιρακινού στρατού επιβεβαίωσε ότι ένας μικρός αριθμός στρατιωτών παραμένει προσωρινά στη βάση. Η παραμονή τους αποδίδεται σε εκκρεμή εφοδιαστικά ζητήματα, χωρίς ωστόσο να επηρεάζεται η μεταβίβαση της διοίκησης στις τοπικές αρχές.
Η κίνηση αυτή εντάσσεται σε μια περίοδο όπου η Ουάσιγκτον ενισχύει την επιρροή της μέσω οικονομικών και ενεργειακών συμφωνιών, επιδιώκοντας μια πιο ισορροπημένη διπλωματική παρουσία στη χώρα. Η μετάβαση αυτή θεωρείται κρίσιμη για τη γεωπολιτική σταθερότητα, καθώς το Ιράκ προσπαθεί να απεμπλακεί από την άμεση στρατιωτική εξάρτηση.
Προτεινόμενο Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα: Τερματίζεται η αποστολή των τελευταίων στρατιωτικών δυνάμεων στην Υεμένη
Η στρατηγική σημασία της βάσης Άιν αλ Άσαντ
Η βάση Άιν αλ Άσαντ υπήρξε επί χρόνια το επίκεντρο των επιχειρήσεων των ΗΠΑ στο Ιράκ, αλλά και στόχος επανειλημμένων επιθέσεων από φιλοϊρανικές ένοπλες ομάδες. Η στοχοποίησή της είχε ενταθεί ιδιαίτερα μετά τη δολοφονία του Ιρανού στρατηγού Κασέμ Σουλεϊμανί το 2020, προκαλώντας συχνά κλιμάκωση της έντασης.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων αναλυτών στρατηγικής, η παράδοση της βάσης αποτελεί ένα τεστ αξιοπιστίας για τις ιρακινές δυνάμεις. Η ικανότητά τους να αποτρέψουν νέες επιθέσεις από το Ισλαμικό Κράτος ή άλλες παραστρατιωτικές οργανώσεις θα καθορίσει το μέλλον της εσωτερικής ασφάλειας της χώρας.
Το χρονοδιάγραμμα και οι μελλοντικές προκλήσεις
Το αρχικό πλάνο προέβλεπε την αποχώρηση εκατοντάδων στρατιωτών μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2025, με την πλήρη αποδέσμευση να τοποθετείται χρονικά στα τέλη του 2026. Η σημερινή εξέλιξη δείχνει ότι οι διαδικασίες κινούνται εντός των προκαθορισμένων πλαισίων, παρά τις προκλήσεις ασφαλείας.
Κοινή συνισταμένη των αναλύσεων αποτελεί η άποψη ότι η Βαγδάτη επιδιώκει πλέον μια ισότιμη εταιρική σχέση με τις ΗΠΑ. Η στροφή αυτή απαιτεί την ενίσχυση του ιρακινού στρατού σε επίπεδο πληροφοριών και αεράμυνας, τομείς στους οποίους η υποστήριξη του συνασπισμού παραμένει πολύτιμη.
Εν αναμονή των επόμενων βημάτων, οι διπλωματικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι η σταθερότητα στο Ιράκ είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την περιφερειακή ισορροπία. Η αποχώρηση από την Άιν αλ Άσαντ δεν σημαίνει απαραίτητα πλήρη απουσία, αλλά μια αναδιάταξη δυνάμεων που ανταποκρίνεται στις νέες πολιτικές πραγματικότητες της περιοχής.
