Γάζα: Μαθήματα επιβίωσης σε σκηνές υπό τη σκιά της «κίτρινης γραμμής»

Στα ερείπια της Μπέιτ Λαχία, στη βόρεια Γάζα, περίπου 400 παιδιά επιστρέφουν στα μαθήματα μέσα σε πλαστικές σκηνές, μόλις 1.000 μέτρα από την ελεγχόμενη από το Ισραήλ «κίτρινη γραμμή». Παρά την εκεχειρία του Οκτωβρίου, οι μαθητές διδάσκονται να πέφτουν στο έδαφος με τον ήχο των εκρήξεων, σε μια προσπάθεια να ανακτήσουν την κανονικότητα μετά από δύο χρόνια πολέμου.

Η επιστροφή στα θρανία — ή μάλλον στο παγωμένο έδαφος των σκηνών — αποτελεί μια πράξη ανθεκτικότητας σε έναν θύλακα όπου το 50% της επικράτειας παραμένει υπό ισραηλινή κατοχή. Όπως μεταδίδει το Reuters, η γεωγραφική στενότητα, με 2 εκατομμύρια ανθρώπους περιορισμένους στο ένα τρίτο της Γάζας, μετατρέπει την εκπαίδευση σε ένα ριψοκίνδυνο εγχείρημα.

Η εκπαίδευση στα ερείπια της Μπέιτ Λαχία

Στο αυτοσχέδιο Εκπαιδευτικό Σχολείο του Βορρά, οι μαθήτριες κάθονται σε σειρές πάνω στο χώμα, φορώντας βαριά πουλόβερ και μπουφάν για να αντιμετωπίσουν το κρύο. Τα ξύλινα καφάσια χρησιμοποιούνται ως θρανία, ενώ οι δάσκαλοι προσπαθούν να διατηρήσουν την προσοχή των παιδιών παρά τους συνεχείς ήχους πυροβολισμών.

Η 7χρονη Τουλίν Αλ-Χίντι δηλώνει ευγνώμων που ξεκίνησε επιτέλους το σχολείο, καθώς η πολυετής αποχή λόγω του πολέμου είχε προκαλέσει αίσθημα απομόνωσης στα παιδιά. Ωστόσο, η καθημερινότητα παραμένει εφιαλτική, με τους γονείς να ζουν με τον διαρκή φόβο μέχρι την επιστροφή των παιδιών τους στο σπίτι.

Η κατάσταση αυτή έρχεται σε συνέχεια των δραματικών συνθηκών επιβίωσης που βιώνουν οι εκτοπισμένοι Παλαιστίνιοι, οι οποίοι συχνά αναγκάζονται να αναζητούν υλικά στα ερείπια για να στήσουν τα πρόχειρα καταλύματά τους.

Η «κίτρινη γραμμή» και οι παραβιάσεις της εκεχειρίας

Η σχολική μονάδα βρίσκεται σε άμεση οπτική επαφή με την «κίτρινη γραμμή», το όριο που κατέχουν οι ισραηλινές δυνάμεις. Παρά την ισχύουσα εκεχειρία, έχουν καταγραφεί περισσότεροι από 440 θάνατοι Παλαιστινίων από την έναρξη της συμφωνίας, καθώς οι δυνάμεις κατοχής ανοίγουν πυρ σε όποιον πλησιάζει τη ζώνη ασφαλείας.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αναλυτών στρατηγικής που παρακολουθούν την υπόθεση, η σταδιακή μετακίνηση των κίτρινων τσιμεντένιων οδοφραγμάτων προς τα δυτικά υποδηλώνει μια εδαφική καταπάτηση σε μη κατειλημμένες περιοχές. Η πλευρά του Ισραήλ αρνείται τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι οι επιχειρήσεις στοχεύουν στην εξάλειψη απειλών κατά των στρατευμάτων του.

Η ανασφάλεια αυτή εντείνεται από περιστατικά όπως η πρόσφατη αεροπορική επιδρομή στη Χαν Γιουνίς, η οποία απέδειξε πόσο εύθραυστη παραμένει η παύση των εχθροπραξιών για τον άμαχο πληθυσμό.

Πρωτόκολλα ασφαλείας υπό τον ήχο των εκρήξεων

Το διδακτικό προσωπικό έχει εντάξει στο πρόγραμμα μαθημάτων ασκήσεις ετοιμότητας για περιπτώσεις πυρών. «Μάθαμε στα παιδιά ότι μόλις ακούσουμε πυροβολισμούς, πρέπει να ξαπλώνουν στο έδαφος», αναφέρει η επόπτρια του σχολείου, Γιάρα Αμπού Γκαλουέ, υπογραμμίζοντας ότι η ασφάλεια είναι σχετική έννοια στην περιοχή.

Η ανθρωπιστική κρίση επιδεινώνεται από την καταστροφή των υποδομών, καθώς σχεδόν όλα τα κτίρια στον ισραηλινό τομέα έχουν ισοπεδωθεί. Οι εκτοπισμένοι βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με τον σκληρό χειμώνα, παρόμοιο με εκείνον που οδήγησε στον θάνατο βρέφους από το κρύο πριν από λίγο καιρό.

Εν αναμονή των διευκρινίσεων για την επόμενη φάση της εκεχειρίας, οι κάτοικοι της Γάζας προσπαθούν να διατηρήσουν τις βασικές δομές κοινωνικής ζωής. Η λειτουργία των σχολείων, έστω και υπό αυτές τις συνθήκες, αποτελεί το τελευταίο ανάχωμα κατά της πλήρους αποσύνθεσης του κοινωνικού ιστού.

Η επόμενη μέρα και η διεθνής ανησυχία

Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με ανησυχία την κλιμάκωση της έντασης εντός της ζώνης εκεχειρίας. Η πιθανότητα εμπλοκής μιας διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης παραμένει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ωστόσο η υλοποίηση τέτοιων σχεδίων φαίνεται να καθυστερεί λόγω των συνεχιζόμενων συγκρούσεων.

Το μέλλον της εκπαίδευσης στη Γάζα εξαρτάται άμεσα από τη σταθερότητα της συμφωνίας του Οκτωβρίου. Όσο η «κίτρινη γραμμή» παραμένει μια ζώνη θανάτου, η επιστροφή στην κανονικότητα για χιλιάδες παιδιά όπως η Τουλίν θα παραμένει ένα μετέωρο βήμα ανάμεσα στην ελπίδα και τον κίνδυνο.