- Ο Ζουμπαϊντί κατηγορείται για προδοσία από το προεδρικό συμβούλιο της Υεμένης.
- Αρνήθηκε να μεταβεί στη Σαουδική Αραβία για κρίσιμες ειρηνευτικές συνομιλίες.
- Το STC προωθεί τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για ανεξαρτησία εντός δύο ετών.
- Η ρήξη Σαουδικής Αραβίας και ΗΑΕ κλιμακώνεται λόγω της δράσης των αυτονομιστών.
Ο ηγέτης των αυτονομιστών της Υεμένης, Αϊνταρούς αλ-Ζουμπαϊντί, επιμένει στο όραμα για ένα ανεξάρτητο κράτος στον νότο, προκαλώντας διπλωματικό σεισμό στην περιοχή. Μετά την άρνησή του να επιβιβαστεί σε πτήση για τη Σαουδική Αραβία, το προεδρικό συμβούλιο της χώρας τον κατήγγειλε για προδοσία, επικαλούμενο παραβίαση της συνταγματικής τάξης. Η κίνηση αυτή βαθαίνει την ανθρωπιστική κρίση και το χάσμα μεταξύ των περιφερειακών δυνάμεων.
| Χαρακτηριστικό | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Όνομα Ηγέτη | Αϊνταρούς αλ-Ζουμπαϊντί |
| Οργάνωση | Νότιο Μεταβατικό Συμβούλιο (STC) |
| Έτος Γέννησης | 1967 |
| Περιοχή Καταγωγής | Αλ Ντάλια, Νότια Υεμένη |
| Κύριος Στόχος | Ανεξαρτησία του Νότου (Δημοψήφισμα 2028) |
| Τρέχουσα Κατάσταση | Κατηγορία για εσχάτη προδοσία |
| Κύριος Σύμμαχος | Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα |
Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια μιας μακράς ιστορικής αντιπαράθεσης που ξεκινά από την ενοποίηση της Υεμένης το 1990. Το παρασκήνιο της υπόθεσης αποκαλύπτει ότι οι γεωπολιτικές επιδιώξεις του Νότου παραμένουν ζωντανές, παρά τις δεκαετίες συγκρούσεων και τις μεταβαλλόμενες συμμασίες στην Αραβική Χερσόνησο.
Ο Ζουμπαϊντί δεν έδειξε ποτέ σημάδια εγκατάλειψης του ονείρου του για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους στον νότο.
Reuters, Δημοσιογραφική Ανάλυση
Η άρνηση των συνομιλιών και η κατηγορία για προδοσία
Ο Αϊνταρούς αλ-Ζουμπαϊντί, ηγέτης του Νότιου Μεταβατικού Συμβουλίου (STC), προκάλεσε νέα αβεβαιότητα στην Υεμένη όταν απέτυχε να επιβιβαστεί στην πτήση για τη Σαουδική Αραβία την Τετάρτη. Οι προγραμματισμένες συνομιλίες είχαν ως στόχο τον τερματισμό της στρατιωτικής κλιμάκωσης που είδε τις δυνάμεις του να προελαύνουν προς τα σαουδαραβικά σύνορα τον περασμένο μήνα.
Η αντίδραση της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης ήταν άμεση και σφοδρή. Το υποστηριζόμενο από το Ριάντ προεδρικό συμβούλιο εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία απέπεμψε τον Ζουμπαϊντί, κατηγορώντας τον επίσημα για εσχάτη προδοσία. Η κίνηση αυτή σηματοδοτεί την πλήρη κατάρρευση της εμπιστοσύνης μεταξύ των συμμαχικών δυνάμεων που μάχονται κατά των Χούθι.
Η κρίση, η οποία ξέσπασε τον περασμένο μήνα, οδήγησε στην κατάληψη εκτεταμένων εδαφών από τις δυνάμεις του STC. Αυτή η ανατροπή άλλαξε την εύθραυστη ισορροπία ισχύος, θέτοντας τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα σε αντίπαλα στρατόπεδα εντός της ίδιας σύγκρουσης.
Το ιστορικό υπόβαθρο του Αϊνταρούς αλ-Ζουμπαϊντί
Γεννημένος το 1967 στην επαρχία Αλ Ντάλια, ο Ζουμπαϊντί ξεκίνησε την καριέρα του ως αξιωματικός στις στρατιωτικές δυνάμεις του Νοτίου Υεμένης. Μετά την ενοποίηση με τον Βορρά το 1990, παρέμεινε ένας σκληροπυρηνικός υποστηρικτής της αυτονομίας, συμμετέχοντας στον εμφύλιο πόλεμο του 1994 που κατέληξε στην ήττα των νοτίων δυνάμεων.
Η επιμονή του τον οδήγησε στη δημιουργία δικής του ένοπλης ομάδας, η οποία ζητούσε την αυτοδιάθεση του νότου. Μετά την ανατροπή της κυβέρνησης από τους Χούθι το 2014, ο Ζουμπαϊντί ηγήθηκε των προσπαθειών για την εκδίωξη της φιλοϊρανικής ομάδας από την περιοχή του, κερδίζοντας την υποστήριξη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Παρά τον διορισμό του ως κυβερνήτη της πόλης-λιμάνι της Άντεν το 2016, οι εντάσεις με την κεντρική κυβέρνηση οδήγησαν στην απόλυσή του το 2017. Λίγο αργότερα, ιδρύθηκε το STC, το οποίο αποτέλεσε το πολιτικό όχημα για την προώθηση του αποσχιστικού του οράματος.
Η γεωπολιτική ρήξη και το μέλλον της Υεμένης
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Reuters, η τρέχουσα κατάσταση αντανακλά τη βαθιά ρήξη μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και ΗΑΕ. Οι δύο ισχυρότερες χώρες της περιοχής, αν και σύμμαχοι των ΗΠΑ, φαίνεται να έχουν αποκλίνοντα συμφέροντα όσον αφορά τη μελλοντική δομή του κράτους της Υεμένης.
Αναλυτές στρατηγικής επισημαίνουν ότι η κίνηση του Ζουμπαϊντί να ζητήσει δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία εντός διετίας αποτελεί μια υψηλού ρίσκου κλιμάκωση. Στους διαδρόμους των αρμόδιων διπλωματικών υπηρεσιών, υπογραμμίζεται ότι η απονομιμοποίηση του ηγέτη του STC από το Ριάντ ίσως αποτελεί το σημείο χωρίς επιστροφή για την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.
Ενώ ο Ζουμπαϊντί χαρακτηρίζει τους Χούθι ως τη «μεγαλύτερη απειλή», η δική του δράση για απόσχιση δημιουργεί ένα δεύτερο μέτωπο. Η Υεμένη, που ήδη βιώνει μία από τις χειρότερες ανθρωπιστικές κρίσεις παγκοσμίως, κινδυνεύει πλέον με οριστικό διαμελισμό.
Οι αντιδράσεις και τα επόμενα βήματα
Η επόμενη ημέρα βρίσκει τις κυβερνητικές δυνάμεις, υποστηριζόμενες από τη Σαουδική Αραβία, να προελαύνουν προς την Άντεν. Η στρατιωτική αντιπαράθεση με τους αυτονομιστές του STC φαίνεται πλέον αναπόφευκτη, καθώς καμία πλευρά δεν δείχνει διάθεση υποχώρησης από τις βασικές της θέσεις.
Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με ανησυχία, καθώς η αστάθεια στον νότο επηρεάζει τις κρίσιμες θαλάσσιες οδούς της Ερυθράς Θάλασσας. Η τύχη της Υεμένης παραμένει δέσμια των προσωπικών φιλοδοξιών ηγετών όπως ο Ζουμπαϊντί και των ανταγωνισμών ισχύος μεταξύ των περιφερειακών δυνάμεων του Κόλπου.
