- Ο γερουσιαστής Μαρκ Γουόρνερ αποκάλεσε το ειρηνευτικό σχέδιο Τραμπ για Ουκρανία «ιστορικά κακό».
- Το σχέδιο συγκρίνεται με την υποχώρηση του Τσάμπερλεϊν στον Χίτλερ.
- Εκφράζονται φόβοι ότι θα ενθαρρύνει την Κίνα για την Ταϊβάν.
- Το σχέδιο φέρεται να βασίστηκε αρχικά σε ρωσικές προτάσεις.
- Η ΕΕ έχει ήδη απορρίψει όρους που περιορίζουν την άμυνα της Ουκρανίας.
Ο γερουσιαστής των Δημοκρατικών, Μαρκ Γουόρνερ, χαρακτήρισε το 28-σημείο ειρηνευτικό σχέδιο της κυβέρνησης του νυν προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, για την Ουκρανία ως μια «ιστορικά κακή συμφωνία», συγκρίνοντάς το με τη συμφωνία του Νέβιλ Τσάμπερλεϊν με τον Αδόλφο Χίτλερ πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Γουόρνερ εξέφρασε την ανησυχία του ότι το σχέδιο αποτελεί «συνολική συνθηκολόγηση της Ουκρανίας» και θα μπορούσε να ενθαρρύνει την Κίνα να εισβάλει στην Ταϊβάν.
Η δήλωση του γερουσιαστή Μαρκ Γουόρνερ έρχεται εν μέσω των συνεχιζόμενων διπλωματικών προσπαθειών για την επίτευξη ειρήνης στην Ουκρανία, οι οποίες έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και διαφωνίες μεταξύ των δυτικών συμμάχων. Το προτεινόμενο σχέδιο της κυβέρνησης του νυν προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, βρίσκεται στο επίκεντρο των συζητήσεων, με πολλές πλευρές να εκφράζουν σκεπτικισμό για τους όρους του και τις πιθανές επιπτώσεις του στην κυριαρχία της Ουκρανίας και την ευρύτερη γεωπολιτική σταθερότητα.
Η κριτική του Μαρκ Γουόρνερ για το σχέδιο Τραμπ
Ο γερουσιαστής Μαρκ Γουόρνερ, ο ανώτερος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Πληροφοριών, δήλωσε την Κυριακή το πρωί στο «Fox News Sunday» ότι το 28-σημείο σχέδιο ειρήνης για τη Ρωσία και την Ουκρανία θα μείνει στην ιστορία ως μια «ιστορικά κακή συμφωνία». Η κριτική του Γουόρνερ ήταν ιδιαίτερα σκληρή, καθώς συνέκρινε το σχέδιο με την υποχώρηση του Νέβιλ Τσάμπερλεϊν στον Αδόλφο Χίτλερ πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπογραμμίζοντας τους κινδύνους που εγκυμονεί μια τέτοια προσέγγιση. Όπως ανέφερε ο ίδιος, το σχέδιο «ήταν αρχικά διατυπωμένο ως απλή ρωσική εισήγηση χωρίς ουκρανική συμβολή», αν και πλέον υπάρχουν αναφορές για ουκρανική συμμετοχή και αλλαγές στη στάση του νυν προέδρου των ΗΠΑ.
Οι ανησυχίες για τη γεωπολιτική σταθερότητα
Ο Γουόρνερ εξέφρασε την ανησυχία του ότι η αποδοχή ενός τέτοιου σχεδίου θα μπορούσε να ενθαρρύνει τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ να επιδιώξει μια εισβολή στην Ταϊβάν, θεωρώντας την πρόταση ως «συνολική συνθηκολόγηση της Ουκρανίας». Αυτό που ανησυχεί τους αναλυτές είναι ότι μια συμφωνία που θεωρείται ότι επιβραβεύει την επιθετικότητα της Ρωσίας θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα επικίνδυνο προηγούμενο για άλλες χώρες με εδαφικές βλέψεις. Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, καθώς η έκβαση των διαπραγματεύσεων θα έχει ευρύτερες επιπτώσεις στην παγκόσμια ασφάλεια.
Το παρασκήνιο του ειρηνευτικού σχεδίου
Οι δηλώσεις του Γουόρνερ έρχονται σε μια περίοδο που το 28-σημείο ειρηνευτικό σχέδιο των ΗΠΑ για την Ουκρανία έχει ήδη προκαλέσει έντονες συζητήσεις. Πηγές είχαν αποκαλύψει ότι το σχέδιο βασίστηκε σε ρωσικό έγγραφο που υποβλήθηκε στην κυβέρνηση Τραμπ τον Οκτώβριο, γεγονός που ενίσχυσε τις ανησυχίες για την ουκρανική κυριαρχία. Επιπλέον, συνομιλίες στη Γενεύη τον περασμένο μήνα είχαν επικεντρωθεί σε ένα προσχέδιο που απαιτούσε από το Κίεβο εδαφικές παραχωρήσεις και περιορισμούς στον στρατό του, κάτι που η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε ήδη απορρίψει. Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, είχε προειδοποιήσει ότι οποιοδήποτε σχέδιο επιβάλλει περιορισμούς στις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας θα την άφηνε ευάλωτη σε μελλοντική ρωσική επιθετικότητα, θέτοντας σαφείς «κόκκινες γραμμές».
Οι αντιδράσεις και τα επόμενα βήματα
Η κυβέρνηση του νυν προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έχει αλλάξει τη στάση της σχετικά με το αν το σχέδιο αποτελεί τελική προσφορά, ενώ ο ίδιος ο Γουόρνερ τόνισε ότι όλοι επιθυμούν την ειρήνη, αλλά όχι μια ειρήνη που «επιβραβεύει τον Βλαντίμιρ Πούτιν». Η κατάσταση παραμένει ρευστή, με τις διπλωματικές προσπάθειες να συνεχίζονται, αλλά με έντονες διαφωνίες σχετικά με την αποτελεσματικότητα και τη δικαιοσύνη των προτεινόμενων λύσεων. Η διεθνής κοινότητα αναμένει με ενδιαφέρον τις επόμενες κινήσεις, καθώς η πίεση για μια βιώσιμη και δίκαιη λύση αυξάνεται.
