- Ο Ρούμεν Ράντεφ παραιτήθηκε από την προεδρία για να ηγηθεί νέου κόμματος στις εκλογές.
- Η Βουλγαρία οδηγείται στην όγδοη εκλογική αναμέτρηση μέσα σε τέσσερα χρόνια.
- Ο πρώην πρόεδρος παραμένει ο δημοφιλέστερος πολιτικός παρά τις επικρίσεις για τη στάση του στην Ουκρανία.
- Η ενδημική διαφθορά και η υπεξαίρεση ευρωπαϊκών πόρων παραμένουν τα κύρια προβλήματα της χώρας.
- Η συμμετοχή των ψηφοφόρων έχει μειωθεί δραματικά λόγω της απογοήτευσης από το πολιτικό σύστημα.
Ο Ρούμεν Ράντεφ υπέβαλε την παραίτησή του από το αξίωμα του Προέδρου της Βουλγαρίας τη Δευτέρα, σε μια κίνηση χωρίς προηγούμενο που στοχεύει στον τερματισμό της πολυετούς πολιτικής αστάθειας. Ο πρώην διοικητής της πολεμικής αεροπορίας, ο οποίος παραμένει ο δημοφιλέστερος πολιτικός στη χώρα, προετοιμάζεται πλέον να ηγηθεί ενός νέου κόμματος στις επικείμενες εκλογές της άνοιξης.
| Χαρακτηριστικό | Περιγραφή |
|---|---|
| Πολιτικό Αξίωμα | Πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας (2016-2026) |
| Επόμενο Βήμα | Ίδρυση νέου κόμματος και υποψηφιότητα στις εκλογές |
| Εκλογικό Ιστορικό | 8ες εκλογές σε 4 χρόνια (Άνοιξη 2026) |
| Ποσοστό Συμμετοχής | Πτώση κάτω από το 35% (Ιούνιος 2024) |
| Κύρια Ζητήματα | Διαφθορά, Ευρωζώνη, Σχέσεις με Ρωσία/Ουκρανία |
| Οικονομική Ζημία | 500 εκατ. ευρώ υπό έρευνα από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία |
Η παραίτηση του Ρούμεν Ράντεφ δεν αποτελεί απλώς μια τυπική πολιτική κίνηση, αλλά την κορύφωση μιας στρατηγικής αναμονής τεσσάρων ετών. Από το 2020, ο Ράντεφ κατάφερε να διατηρηθεί υπεράνω του κοινοβουλευτικού χάους, διορίζοντας υπηρεσιακές κυβερνήσεις και ενισχύοντας το γεωπολιτικό του αποτύπωμα στη Σόφια, την ώρα που η χώρα βυθιζόταν σε έναν κύκλο απανωτών εκλογικών αναμετρήσεων.
Η δημοκρατία μας δεν θα επιβιώσει αν την αφήσουμε σε διεφθαρμένους αξιωματούχους, συνωμότες και εξτρεμιστές.
Ρούμεν Ράντεφ, Πρώην Πρόεδρος Βουλγαρίας
Η στρατηγική της «κάθαρσης» και το νέο κόμμα
Στο τηλεοπτικό του διάγγελμα, ο Ράντεφ χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα, τονίζοντας ότι η βουλγαρική δημοκρατία απειλείται από διεφθαρμένους αξιωματούχους και εξτρεμιστές. Η κίνηση αυτή έρχεται σε μια στιγμή που η κοινωνική δυσαρέσκεια έχει χτυπήσει «κόκκινο», μετά την άρνηση του PP-DB να σχηματίσει κυβέρνηση και την αποτυχία του παλαιού πολιτικού κατεστημένου.
Όπως μεταδίδει το Reuters, ο Ράντεφ αναμένεται να κεφαλαιοποιήσει την υψηλή δημοτικότητά του δημιουργώντας έναν νέο πολιτικό πόλο. Οι πολίτες, κουρασμένοι από τις οκτώ εκλογικές αναμετρήσεις σε τέσσερα χρόνια, φαίνεται να αναζητούν μια στιβαρή ηγεσία που θα εγγυηθεί τη σταθερότητα.
Ωστόσο, ο δρόμος προς την πρωθυπουργία δεν είναι χωρίς εμπόδια, καθώς ο Ράντεφ θα κληθεί να απαντήσει για τις φιλορωσικές του θέσεις και τον σκεπτικισμό του απέναντι στην Ευρωζώνη. Παρά την επίσημη ένταξη στην Ευρωζώνη την 1η Ιανουαρίου, οι προκλήσεις για την οικονομική σύγκλιση παραμένουν τεράστιες.
Προτεινόμενο Γαλλία: Αίτημα για νατοϊκή άσκηση στη Γροιλανδία – Έτοιμο να συμμετάσχει το Παρίσι
Τα «αγκάθια» της διαφθοράς και οι διεθνείς πιέσεις
Η Βουλγαρία παραμένει ένα από τα φτωχότερα και πιο διεφθαρμένα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τις καταγγελίες για υπεξαίρεση ευρωπαϊκών πόρων να πληθαίνουν. Μόνο το περασμένο έτος, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία άνοιξε 97 έρευνες για υποθέσεις που αγγίζουν τα 500 εκατομμύρια ευρώ σε ζημίες.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων πολιτικών αναλυτών, ο Ράντεφ θα βρεθεί αντιμέτωπος με το παρελθόν των δικών του υπηρεσιακών κυβερνήσεων. Συγκεκριμένα, η αμφιλεγόμενη ενεργειακή συμφωνία με την τουρκική Botas το 2023 παραμένει στο μικροσκόπιο των αρχών για πιθανές απώλειες εκατομμυρίων ευρώ.
Παράλληλα, η στάση του στο θέμα της Ουκρανίας προκαλεί τριγμούς στις σχέσεις του με τους μεταρρυθμιστές του PP-DB. Η παλαιότερη σύγκρουσή του με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, όπου ο Ράντεφ υποστήριξε ότι η στρατιωτική βοήθεια παρατείνει τη σύγκρουση, αποτελεί «κόκκινο πανί» για τους δυτικούς συμμάχους.
Η επόμενη μέρα και το στοίχημα της κάλπης
Η πρόσφατη ανακοίνωση για πρόωρες εκλογές την άνοιξη θέτει το χρονοδιάγραμμα για την πολιτική αντεπίθεση του Ράντεφ. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων, η οποία έχει κατακρημνιστεί κάτω από το 35%, θα αποτελέσει τον καθοριστικό παράγοντα για τη νομιμοποίηση του νέου εγχειρήματος.
Κοινή συνισταμένη των αναλύσεων αποτελεί η άποψη ότι ο Ράντεφ προσφέρει ένα μείγμα προβλεψιμότητας και αλλαγής, το οποίο είναι ελκυστικό για ένα απογοητευμένο εκλογικό σώμα. Ωστόσο, η ανάγκη για συμμαχίες θα είναι επιτακτική, καθώς είναι απίθανο να εξασφαλίσει αυτοδυναμία σε ένα τόσο κατακερματισμένο πολιτικό σκηνικό.
Το ερώτημα που παραμένει είναι αν ο Ράντεφ θα καταφέρει να μετατρέψει την προεδρική του αίγλη σε εκτελεστική εξουσία, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα τις κατηγορίες για λαϊκισμό και τις σκιές των γεωπολιτικών του επιλογών.
