- Ο Πούτιν δηλώνει ουδετερότητα στο ζήτημα της κυριότητας της Γροιλανδίας.
- Εκτίμηση της αξίας του νησιού στο 1 δισεκατομμύριο δολάρια από το Κρεμλίνο.
- Σκληρή κριτική στη Δανία για την ιστορική 'αποικιοκρατική' μεταχείριση του νησιού.
- Η Μόσχα παρακολουθεί με ικανοποίηση τη διατλαντική ρήξη ΗΠΑ-Ευρώπης.
- Ο πρόεδρος των ΗΠΑ υποχωρεί από τις απειλές για δασμούς προς τη Δανία.
Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε ότι το ζήτημα της κυριότητας της Γροιλανδίας δεν αποτελεί ανησυχία για τη Μόσχα, προτρέποντας τις ΗΠΑ και τη Δανία να επιλύσουν τη διαφορά τους. Παράλληλα, ο ηγέτης του Κρεμλίνου εκτίμησε την αξία του νησιού στο 1 δισεκατομμύριο δολάρια, επικαλούμενος ιστορικά προηγούμενα όπως η πώληση της Αλάσκας το 1867.
| Ιστορικό Στοιχείο | Λεπτομέρειες & Αξία |
|---|---|
| Πώληση Αλάσκας (1867) | 7,2 εκατ. δολάρια (Ρωσία προς ΗΠΑ) |
| Πώληση Παρθένων Νήσων (1917) | Δανία προς ΗΠΑ |
| Εκτίμηση Αξίας Γροιλανδίας | 1 δισεκατομμύριο δολάρια (κατά Πούτιν) |
| Κύρια Αιτία Δένεξης | Έλεγχος στρατηγικών πόρων Αρκτικής |
| Στάση Ρωσίας | Επίσημη αδιαφορία / Κριτική στη Δανία |
Η τοποθέτηση του Βλαντίμιρ Πούτιν έρχεται σε μια χρονική συγκυρία όπου η Αρκτική μετατρέπεται σε πεδίο έντονου στρατηγικού ανταγωνισμού. Η Μόσχα, διατηρώντας ήδη ισχυρή παρουσία στον Βορρά, παρακολουθεί με ενδιαφέρον τη ρήξη στις διατλαντικές σχέσεις που προκαλεί η επιμονή της Ουάσινγκτον για την απόκτηση της Γροιλανδίας.
Αυτό που συμβαίνει στη Γροιλανδία δεν μας αφορά καθόλου. Νομίζω ότι θα τα βρουν μεταξύ τους.
Βλαντίμιρ Πούτιν, Πρόεδρος της Ρωσίας
Η γεωπολιτική απόσταση της Μόσχας
Μιλώντας στο Συμβούλιο Ασφαλείας της Ρωσίας, ο Πούτιν ξεκαθάρισε ότι όσα συμβαίνουν στη Γροιλανδία δεν αφορούν καθόλου τη χώρα του. Η δήλωση αυτή αποτελεί την πρώτη δημόσια τοποθέτησή του για την προσπάθεια που καταβάλλει ο πρόεδρος των ΗΠΑ να θέσει υπό αμερικανικό έλεγχο το ημιαυτόνομο δανικό έδαφος.
Παρά την επίσημη ουδετερότητα, ο Ρώσος ηγέτης δεν παρέλειψε να ασκήσει σκληρή κριτική στη Δανία. Χαρακτήρισε την ιστορική μεταχείριση του νησιού από την Κοπεγχάγη ως αποικιοκρατική και σκληρή, αν και σημείωσε ότι αυτό το ζήτημα ελάχιστα ενδιαφέρει τη διεθνή κοινότητα σήμερα.
Η στάση αυτή ερμηνεύεται ως απάντηση στη στήριξη της Δανίας προς την Ουκρανία, η οποία έχει προκαλέσει την οργή του Κρεμλίνου. Η Μόσχα παρακολουθεί στενά τις κινήσεις του Λευκού Οίκου, ενώ ο τερματισμός του πολέμου στην Ουκρανία παραμένει το κεντρικό σημείο επαφής μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων.
Η ιστορική αναδρομή και η εκτίμηση του 1 δισ. δολαρίων
Ο Πούτιν προχώρησε σε μια οικονομική ανάλυση της πιθανής αγοραπωλησίας, θυμίζοντας ότι η Ρωσία πούλησε την Αλάσκα στις ΗΠΑ το 1867 έναντι 7,2 εκατομμυρίων δολαρίων. Ανέφερε επίσης την πώληση των Παρθένων Νήσων από τη Δανία στην Ουάσινγκτον το 1917 ως ιστορικό προηγούμενο.
Βάσει της τιμής της Αλάσκας, προσαρμοσμένης στον πληθωρισμό, το μέγεθος της Γροιλανδίας και τις τρέχουσες τιμές του χρυσού, ο Ρώσος πρόεδρος υπολόγισε το κόστος στα 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά, θεωρεί ότι η Ουάσινγκτον έχει την οικονομική δυνατότητα να καλύψει αυτό το ποσό.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων στελεχών που παρακολουθούν τις διεθνείς εξελίξεις, η αναφορά σε συγκεκριμένο τίμημα νομιμοποιεί έμμεσα τη συναλλαγή στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης. Η Ρωσία φαίνεται να προτιμά μια εμπορική διευθέτηση παρά μια στρατιωτική κλιμάκωση στην περιοχή.
Οι προοπτικές μιας πιθανής συμφωνίας
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος των ΗΠΑ στο Νταβός εμφανίστηκε πιο διαλλακτικός, αποσύροντας τις απειλές για επιβολή δασμών ως μοχλό πίεσης. Η αλλαγή αυτή στη ρητορική υποδηλώνει πρόοδο προς μια διπλωματική λύση που θα μπορούσε να αποτρέψει μια βαθιά ρήξη στις σχέσεις ΗΠΑ-Ευρώπης.
Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών, μέσω του Σεργκέι Λαβρόφ, επισήμανε ότι το πλούσιο σε πόρους νησί δεν αποτελεί φυσικό τμήμα της Δανίας. Η δήλωση αυτή ευθυγραμμίζεται με την επιθυμία της Μόσχας να δει την αμερικανική επιρροή να επικεντρώνεται σε εδαφικές εξαγορές αντί για στρατιωτική επέκταση του ΝΑΤΟ.
Στους διαδρόμους των αρμόδιων υπηρεσιών, επισημαίνεται ότι η Ρωσία θα συνεχίσει να τηρεί στάση αναμονής. Η τελική έκβαση της διαφοράς μεταξύ Ουάσινγκτον και Κοπεγχάγης θα καθορίσει τις ισορροπίες ισχύος στην Αρκτική για τις επόμενες δεκαετίες.