- Ο Ζελένσκι στέλνει βελτιωμένο ειρηνευτικό σχέδιο στις ΗΠΑ μετά από διαβουλεύσεις με Ευρωπαίους ηγέτες.
- Το σχέδιο περιλαμβάνει 20 σημεία, εγγυήσεις ασφαλείας και πλάνο ανοικοδόμησης.
- Ο πρόεδρος των ΗΠΑ πιέζει για γρήγορη λήξη του πολέμου με πιθανές εδαφικές παραχωρήσεις.
- Το Κίεβο απορρίπτει τις απαιτήσεις του Πούτιν για πλήρη έλεγχο του Ντονμπάς.
- Οι επόμενες εβδομάδες θεωρούνται κρίσιμες για την οριστικοποίηση της συμφωνίας.
Ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ανακοίνωσε την αποστολή «βελτιωμένων εγγράφων» για το ειρηνευτικό σχέδιο στην κυβέρνηση των ΗΠΑ, έπειτα από έναν κύκλο εντατικών διαβουλεύσεων με τους Ευρωπαίους ηγέτες. Η κίνηση αυτή αποτελεί μια στρατηγική αντεπίθεση του Κιέβου απέναντι στις πιέσεις για εδαφικές παραχωρήσεις, επιδιώκοντας νομικά δεσμευτικές εγγυήσεις ασφαλείας που θα αποτρέψουν μια μελλοντική ρωσική επιθετικότητα.
| Πυλώνας Σχεδίου | Περιγραφή και Στόχος |
|---|---|
| Πλαίσιο 20 σημείων | Το θεμελιώδες πολιτικό έγγραφο για τον τερματισμό της σύγκρουσης. |
| Εγγυήσεις Ασφαλείας | Νομικές δεσμεύσεις για την αποτροπή νέας ρωσικής επίθεσης. |
| Σχέδιο Ανοικοδόμησης | Οικονομική ανάκαμψη με διεθνή χρηματοδότηση. |
| Εδαφικό Καθεστώς | Παραμένει το κύριο σημείο διαφωνίας με τη Ρωσία (Ντονμπάς). |
Η τρέχουσα διπλωματική κινητικότητα έρχεται ως επιστέγασμα μιας περιόδου υψηλής γεωπολιτικής έντασης, όπου η Ουκρανία προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις απαιτήσεις της Ουάσιγκτον για ταχεία λήξη του πολέμου και την ανάγκη για μια βιώσιμη αρχιτεκτονική ασφαλείας. Το παρασκήνιο των επαφών, όπως η πρόσφατη συνάντηση με τους ηγέτες της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας στο Λονδίνο, αποσκοπεί στη δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού μετώπου που θα ενισχύσει τη διαπραγματευτική θέση του Κιέβου. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Reuters, τα νέα έγγραφα είναι «πιο ανεπτυγμένα» και έτοιμα προς αξιολόγηση από την αμερικανική πλευρά.
Τα ουκρανικά και ευρωπαϊκά στοιχεία είναι πλέον πιο ανεπτυγμένα και είμαστε έτοιμοι να τα παρουσιάσουμε στους εταίρους μας στις ΗΠΑ.
Βολοντίμιρ Ζελένσκι, Πρόεδρος της Ουκρανίας
Το τρίπτυχο του ειρηνευτικού πλαισίου και οι 20 όροι
Σύμφωνα με τον Φινλανδό Πρόεδρο Αλεξάντερ Στουμπ, οι σύμμαχοι επεξεργάζονται τρία διακριτά έγγραφα που θα αποτελέσουν τη βάση της συμφωνίας. Αυτά περιλαμβάνουν ένα πλαίσιο 20 σημείων, ένα σύνολο εγγυήσεων ασφαλείας και ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ανοικοδόμησης. Η στρατηγική αυτή βασίζεται στην έννοια της διπλωματίας των shuttle (shuttle diplomacy) — η πρακτική των διαδοχικών συναντήσεων ενός μεσολαβητή με τα αντίπαλα μέρη για την εξεύρεση κοινού εδάφους — η οποία φαίνεται να αποδίδει καρπούς, φέρνοντας τις πλευρές πιο κοντά σε συμφωνία από ποτέ.
Η πίεση του Λευκού Οίκου και το ζήτημα του Ντονμπάς
Παρά την πρόοδο, ο πρόεδρος των ΗΠΑ συνεχίζει να ασκεί πιέσεις στον Ζελένσκι για την αποδοχή επώδυνων συμβιβασμών, επικαλούμενος το πλεονέκτημα της Ρωσίας στο πεδίο των μαχών. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν απαιτεί την πλήρη παράδοση της περιοχής του Ντονμπάς, μια αξίωση που το Κίεβο απορρίπτει κατηγορηματικά. Αυτό το αδιέξοδο για το εδαφικό καθεστώς παραμένει το μεγαλύτερο αγκάθι, με τον Ζελένσκι να τονίζει ότι η Ουκρανία δεν θα δεχθεί μια ειρήνη που θα την αφήνει εκτεθειμένη σε μελλοντικές επιθέσεις.
Εγγυήσεις ασφαλείας και η επόμενη μέρα
Αναλυτές στρατηγικής που παρακολουθούν τις εξελίξεις τονίζουν ότι η Ουκρανία επιχειρεί να δημιουργήσει ένα «γεωπολιτικό ανάχωμα», μετατρέποντας τις εγγυήσεις ασφαλείας σε αποτρεπτικό παράγοντα. Η παρουσία των Ευρωπαίων εταίρων στη διαμόρφωση του σχεδίου διασφαλίζει ότι η συμφωνία δεν θα είναι μια μονομερής αμερικανική επιβολή, αλλά ένα συλλογικό πλαίσιο. Κοινή συνισταμένη των αναλύσεων αποτελεί η άποψη ότι οι επόμενες εβδομάδες θα είναι καθοριστικές για το αν οι «βελτιωμένες προτάσεις» θα γίνουν αποδεκτές ως ρεαλιστική βάση διαλόγου από την Ουάσιγκτον.
Η επόμενη φάση των διαβουλεύσεων
Εν αναμονή της αντίδρασης των ΗΠΑ, το Κίεβο παραμένει σε κατάσταση διπλωματικού συναγερμού. Η επιτυχία του σχεδίου θα εξαρτηθεί από την ικανότητα του Ζελένσκι να πείσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ ότι μια βιώσιμη ειρήνη απαιτεί ισχυρή δυτική παρουσία και όχι απλώς εδαφικές υποχωρήσεις. Οι εξελίξεις στο μέτωπο και η διπλωματική πίεση θα καθορίσουν αν το 2026 θα βρει την περιοχή σε τροχιά σταθερότητας ή συνεχιζόμενης αβεβαιότητας.