- Οι ΗΠΑ συνδέουν τις εγγυήσεις ασφαλείας με την παραχώρηση του Ντονμπάς στη Ρωσία.
- Η Ουάσιγκτον προτείνει ενίσχυση του ουκρανικού στρατού έναντι απόσυρσης από ανατολικά εδάφη.
- Ο Ζελένσκι απαιτεί την υπογραφή των εγγυήσεων πριν από οποιαδήποτε εδαφική υποχώρηση.
- Ο Λευκός Οίκος χαρακτηρίζει ψευδείς τις αναφορές περί επιβολής εδαφικών ανταλλαγμάτων.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ φέρεται να έχει διαμηνύσει στο Κίεβο ότι η παροχή διμερών εγγυήσεων ασφαλείας τελεί υπό την προϋπόθεση μιας ειρηνευτικής συμφωνίας που θα περιλαμβάνει την παραχώρηση του Ντονμπάς στη Ρωσία. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Reuters, η Ουάσιγκτον προκρίνει μια στρατηγική γεωπολιτικής αποκλιμάκωσης που απαιτεί επώδυνους εδαφικούς συμβιβασμούς από την πλευρά της Ουκρανίας.
| Πεδίο Διαπραγμάτευσης | Προτεινόμενη Ρύθμιση |
|---|---|
| Εδαφικό Καθεστώς | Παραχώρηση της περιοχής του Ντονμπάς στη Ρωσία |
| Εγγυήσεις Ασφαλείας | Ενεργοποίηση μόνο μετά την υπογραφή ειρηνευτικής συμφωνίας |
| Στρατιωτική Υποστήριξη | Παροχή οπλισμού για τον 'στρατό ειρήνης' μετά την αποχώρηση |
| Θέση Ουκρανίας | Απαίτηση εγγυήσεων πριν από οποιαδήποτε εδαφική παραχώρηση |
Η προσέγγιση αυτή της αμερικανικής διπλωματίας αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης γεωπολιτικής αναθεώρησης που επιδιώκει τον άμεσο τερματισμό των εχθροπραξιών. Η στρατηγική «εδάφη έναντι ασφάλειας» (land-for-security) αντανακλά την πεποίθηση της κυβέρνησης Τραμπ ότι η σταθερότητα στην περιοχή απαιτεί ρεαλιστικές υποχωρήσεις, παρά τις διεθνείς αντιδράσεις.
Οι ΗΠΑ σταματούν κάθε φορά που οι εγγυήσεις ασφαλείας είναι έτοιμες να υπογραφούν, ζητώντας εδαφικές υποχωρήσεις.
Ανώτερος Ουκρανός αξιωματούχος, Financial Times
Το δίλημμα του Κιέβου και οι αμερικανικές πιέσεις
Η Ουάσιγκτον φαίνεται να ασκεί πιέσεις στο Κίεβο, υποδεικνύοντας ότι οι αμερικανικές εγγυήσεις δεν είναι δεδομένες χωρίς την αποδοχή ενός σχεδίου ειρήνης. Η παραχώρηση του Ντονμπάς θεωρείται από τις ΗΠΑ ως το αναγκαίο τίμημα για τη λήξη του πολέμου, όπως είχε διαφανεί από τις δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ το προηγούμενο διάστημα.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ φέρονται διατεθειμένες να προσφέρουν περισσότερα όπλα για την ενίσχυση του ουκρανικού στρατού σε περίοδο ειρήνης. Αυτό όμως θα συμβεί μόνο εάν το Κίεβο συμφωνήσει να αποσύρει τις δυνάμεις του από τα τμήματα της ανατολικής περιοχής που εξακολουθεί να ελέγχει, δημιουργώντας μια νέα αποστρατιωτικοποιημένη πραγματικότητα.
Η στρατηγική της Ουάσιγκτον για τον αφοπλισμό της περιοχής
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων αναλυτών στρατηγικής, η Ουάσιγκτον δεν φαίνεται να πιέζει τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν να υπαναχωρήσει από τις εδαφικές του διεκδικήσεις. Αντίθετα, η αμερικανική πλευρά θεωρεί ότι η Ουκρανία πρέπει να αποδεχθεί την απώλεια του Ντονμπάς ως τετελεσμένο γεγονός για να διασφαλίσει τη μελλοντική της επιβίωση.
Από την πλευρά του, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι επιμένει ότι το προσχέδιο των εγγυήσεων είναι έτοιμο, αλλά ζητά την επικύρωσή τους πριν από οποιαδήποτε εδαφική υποχώρηση. Η αβεβαιότητα στο Κίεβο εντείνεται, καθώς στελέχη της ουκρανικής κυβέρνησης σημειώνουν ότι οι ΗΠΑ «υπαναχωρούν κάθε φορά που πλησιάζει η ώρα των υπογραφών», παρά το γεγονός ότι το προσχέδιο των εγγυήσεων θεωρείται έτοιμο.
Η στάση του Κρεμλίνου και οι κόκκινες γραμμές
Το Κρεμλίνο παραμένει αμετακίνητο στη θέση ότι το εδαφικό ζήτημα είναι θεμελιώδες για οποιαδήποτε συμφωνία. Οι πρόσφατες συνομιλίες στο Άμπου Ντάμπι επιβεβαίωσαν ότι η Μόσχα δεν πρόκειται να δεχθεί τίποτα λιγότερο από τον πλήρη έλεγχο των περιοχών που έχει προσαρτήσει, περιπλέκοντας περαιτέρω τη θέση του Κιέβου.
Η λευκή οικία, μέσω της αναπληρώτριας εκπροσώπου Τύπου Άννα Κέλι, χαρακτήρισε τις αναφορές περί πιέσεων για εδαφικές παραχωρήσεις ως «εντελώς ψευδείς». Υποστήριξε ότι ο ρόλος των ΗΠΑ περιορίζεται στη διευκόλυνση του διαλόγου μεταξύ των δύο πλευρών, χωρίς να επιβάλλει συγκεκριμένους όρους για το εδαφικό καθεστώς.
Οι αντιδράσεις και τα επόμενα βήματα
Η ουκρανική κοινή γνώμη παραμένει σε μεγάλο βαθμό αντίθετη σε εδαφικούς συμβιβασμούς, γεγονός που περιορίζει τα περιθώρια ελιγμών του Ζελένσκι. Η πίεση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ δημιουργεί ένα εκρηκτικό σκηνικό, καθώς το Κίεβο καλείται να επιλέξει ανάμεσα στην εδαφική ακεραιότητα και τις εγγυήσεις που θα αποτρέψουν μια μελλοντική επίθεση.
Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να ξεκαθαρίσει αν η Ουάσιγκτον θα προχωρήσει στην οριστικοποίηση των εγγυήσεων ή αν θα συνεχίσει να τις χρησιμοποιεί ως μοχλό πίεσης. Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, καθώς η έκβαση αυτών των διαβουλεύσεων θα καθορίσει τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη για τις επόμενες δεκαετίες.