Βενεζουέλα: Τα δομικά εμπόδια για την ανάκαμψη της παραγωγής πετρελαίου μετά την πτώση του Μαδούρο

Παρά τις υποσχέσεις που έδωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ για επενδύσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων μετά τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, η Βενεζουέλα αντιμετωπίζει μια πολυετή καθυστέρηση προτού δει ουσιαστική αύξηση στην παραγωγή αργού. Η κατάρρευση των υποδομών και το ρευστό νομικό πλαίσιο καθιστούν την άμεση αξιοποίηση των μεγαλύτερων αποθεμάτων πετρελαίου στον κόσμο μια εξαιρετικά σύνθετη πρόκληση.

Η τρέχουσα κατάσταση στη Βενεζουέλα έρχεται ως συνέχεια μιας μακράς περιόδου εθνικοποιήσεων και συστηματικής απαξίωσης των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων που ξεκίνησε τη δεκαετία του 2000. Τεχνικά, η πρόκληση δεν έγκειται μόνο στην άντληση του αργού, αλλά στην αποκατάσταση ενός διαλυμένου δικτύου υποδομών, το οποίο απαιτεί κεφάλαια που μόνο οι αμερικανικοί κολοσσοί μπορούν να διαθέσουν, υπό την προϋπόθεση όμως ότι θα διασφαλιστεί η νομική και φυσική ασφάλεια των επενδύσεών τους.

Η πρόκληση των υποδομών και το νομικό αδιέξοδο

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Reuters, οι αμερικανικές εταιρείες δεν πρόκειται να επιστρέψουν μαζικά στη χώρα μέχρι να αρθούν πλήρως οι διεθνείς κυρώσεις και να τροποποιηθεί η νομοθεσία που επιβάλλει τον έλεγχο των κοινοπραξιών από την κρατική PDVSA. Η Βενεζουέλα, η οποία παρήγαγε 3,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως τη δεκαετία του ’70, είδε την παραγωγή της να βυθίζεται στο 1,1 εκατομμύριο βαρέλια πέρυσι, αντιπροσωπεύοντας μόλις το 1% της παγκόσμιας παραγωγής.

Η πλήρης παράλυση στις εξαγωγές που παρατηρείται τις τελευταίες ώρες επιτείνει την αβεβαιότητα. Οι αναλυτές προειδοποιούν ότι μια βιαστική πολιτική μετάβαση που θα εκληφθεί ως «αμερικανική κυριαρχία» ενδέχεται να πυροδοτήσει χρόνια αντίστασης από ένοπλες ομάδες, καθιστώντας τις πετρελαιοπηγές στόχους δολιοφθοράς.

Chevron και ConocoPhillips: Οι πρωταγωνιστές της επόμενης μέρας

Η Chevron παραμένει η μοναδική αμερικανική εταιρεία με ενεργή παρουσία στη χώρα, εξάγοντας περίπου 150.000 βαρέλια ημερησίως προς τις ΗΠΑ. Ωστόσο, η ConocoPhillips θεωρείται ο πιο πιθανός «μνηστήρας» για άμεση επιστροφή, καθώς η Βενεζουέλα της οφείλει πάνω από 10 δισεκατομμύρια δολάρια από παλαιότερες απαλλοτριώσεις. Η ανάκτηση αυτών των κεφαλαίων περνά αναγκαστικά μέσα από την επαναδραστηριοποίηση των έργων της στη χώρα.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων στελεχών της αγοράς ενέργειας, ακόμη και στο βέλτιστο σενάριο μιας ειρηνικής μετάβασης, θα απαιτηθούν πέντε έως επτά χρόνια για μια σημαντική κλιμάκωση της παραγωγής. Το αδιέξοδο του χρέους των 170 δισεκατομμυρίων δολαρίων παραμένει το «αγκάθι» που εμποδίζει την πρόσβαση της χώρας στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου.

Η στάση του OPEC και οι διεθνείς τιμές

Ενώ ο πρόεδρος των ΗΠΑ υπόσχεται ταχεία ανάκαμψη, ο OPEC και οι σύμμαχοί του αναμένεται να διατηρήσουν τη σταθερή πολιτική παραγωγής τους. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι πρόσφατες εξελίξεις στη Βενεζουέλα θα έχουν ελάχιστο αντίκτυπο στις τιμές της βενζίνης στις ΗΠΑ βραχυπρόθεσμα, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της τρέχουσας παραγωγής κατευθύνεται προς την Κίνα και την Κούβα.

Παράγοντες της αγοράς πετρελαίου τονίζουν ότι η ιστορία των αμερικανικών επεμβάσεων σε πετρελαιοπαραγωγές χώρες, όπως το Ιράκ και η Λιβύη, δείχνει ότι οι αμερικανικές εταιρείες σπάνια αποκομίζουν τα αναμενόμενα οφέλη. Η γεωπολιτική σταθερότητα παραμένει ο κρισιμότερος παράγοντας για την επιστροφή των ξένων επενδύσεων σε ένα περιβάλλον που παραμένει εχθρικό.

Οι προοπτικές για το αμερικανικό Gulf Coast

Το βαρύ αργό πετρέλαιο της Βενεζουέλας είναι ιδιαίτερα συμβατό με τα διυλιστήρια στην ακτή του Κόλπου των ΗΠΑ. Εάν ο Λευκός Οίκος καταφέρει να επανεκκινήσει τη ροή, εταιρείες όπως η Valero θα μπορούσαν να δουν άμεσα οφέλη. Ωστόσο, προς το παρόν, ο ναυτικός αποκλεισμός και η πολιτική αστάθεια λειτουργούν προς την αντίθετη κατεύθυνση, διατηρώντας την παραγωγή σε ιστορικά χαμηλά.