Βενεζουέλα: Η αμερικανική αεροπορική κυριαρχία πίσω από την επιχείρηση σύλληψης του Μαδούρο

Η ριψοκίνδυνη επιχείρηση σύλληψης του Βενεζουελάνου ηγέτη Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του το περασμένο Σάββατο αποτέλεσε μια πρωτοφανή επίδειξη αεροπορικής ισχύος των ΗΠΑ. Με τη χρήση stealth μαχητικών, συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου και προηγμένων κατασκοπευτικών drones, οι αμερικανικές δυνάμεις εξασφάλισαν τον πλήρη έλεγχο των αιθέρων πάνω από το Καράκας, στέλνοντας παράλληλα ένα ηχηρό γεωπολιτικό μήνυμα προς το Πεκίνο.

Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια της απόρρητης επιχείρησης των ΗΠΑ που οδήγησε στη σύλληψη του 63χρονου ηγέτη, ο οποίος ήδη δήλωσε αθώος ενώπιον δικαστηρίου της Νέας Υόρκης για κατηγορίες ναρκωτικών. Το παρασκήνιο της αποστολής αποκαλύπτει μια ενορχηστρωμένη κινητοποίηση περισσότερων από 150 αεροσκαφών, η οποία λειτούργησε ως πεδίο δοκιμής για τις πιο σύγχρονες αμυντικές τεχνολογίες των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η τεχνολογική υπεροχή πάνω από το Καράκας

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Reuters, η επιχείρηση βασίστηκε σε έναν συνδυασμό stealth διείσδυσης και ηλεκτρονικής εξουδετέρωσης της εχθρικής αεράμυνας. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ απέδωσε τις εκτεταμένες διακοπές ρεύματος στο Καράκας κατά τη διάρκεια της εφόδου σε μια «συγκεκριμένη τεχνογνωσία» που διαθέτουν οι αμερικανικές δυνάμεις, υπονοώντας τη χρήση κυβερνοεπιθέσεων ή όπλων ηλεκτρομαγνητικού παλμού.

Η Διοίκηση Διαστήματος (Space Command) παρείχε κρίσιμη κάλυψη, δημιουργώντας έναν «ασφαλή διάδρομο» για τα αεροσκάφη. Η χρήση δορυφορικών παρεμβολέων επέτρεψε στις δυνάμεις της Delta Force να δράσουν ανενόχλητες, ακολουθώντας το πρότυπο προηγούμενων επιχειρήσεων, όπως η πλήξη πυρηνικών εγκαταστάσεων στο Ιράν.

Το οπλοστάσιο των αιθέρων: Από τα F-35 στα stealth drones

Στην πρώτη γραμμή βρέθηκαν τα μαχητικά πέμπτης γενιάς Lockheed Martin F-35 Lightning II και F-22 Raptor, τα οποία εξασφάλισαν ότι κανένα αεροσκάφος της Βενεζουέλας δεν θα μπορούσε να απογειωθεί. Παράλληλα, τα EA-18G Growler της Boeing ανέλαβαν την εξουδετέρωση των ραντάρ, καθιστώντας τις αμερικανικές δυνάμεις «αόρατες» για τα επίγεια συστήματα αεράμυνας.

Η ίδια η εξαγωγή του Μαδούρο στηρίχθηκε σε εξειδικευμένα ελικόπτερα MH-60L Direct Action Penetrators, υποστηριζόμενα από AH-64 Apache οπλισμένα με πυραύλους Hellfire. Η επιτήρηση του πεδίου έγινε από το RQ-170 Sentinel, το ίδιο stealth drone που είχε χρησιμοποιηθεί στην επιχείρηση κατά του Οσάμα μπιν Λάντεν το 2011.

Στους διαδρόμους των αρμόδιων υπηρεσιών, η αποστολή αυτή ερμηνεύεται ως ένα σαφές μήνυμα ισχύος προς την Κίνα. Αναλυτές στρατηγικής επισημαίνουν ότι η ικανότητα των ΗΠΑ να εκτελούν τόσο σύνθετες επιχειρήσεις σε εχθρικό περιβάλλον αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα, την ώρα που το Πεκίνο εκσυγχρονίζει τον στρατό του στον Ειρηνικό.

Οικονομικό αποτύπωμα και γεωπολιτικές προεκτάσεις

Η επιτυχία της αποστολής προκάλεσε άμεση άνοδο των μετοχών των μεγάλων αμυντικών βιομηχανιών. Η Lockheed Martin σημείωσε κέρδη 6,2% μέσα σε μία εβδομάδα, ενώ η Northrop Grumman και η Textron ακολούθησαν με σημαντική άνοδο. Η αγορά φαίνεται να προεξοφλεί νέες παραγγελίες για συστήματα όπως τα F-35 και τους πυραύλους AMRAAM.

Κοινή συνισταμένη των αναλύσεων αποτελεί η άποψη ότι οι ΗΠΑ απέδειξαν πως μπορούν να κυριαρχήσουν «στην αυλή τους» τόσο γεωγραφικά όσο και οικονομικά. Η συλλογή δεδομένων από την απόδοση του εξοπλισμού σε πραγματικές συνθήκες θα αποτελέσει τη βάση για τις επόμενες γενιές οπλικών συστημάτων, ενισχύοντας το τεχνολογικό πλεονέκτημα της Δύσης.

Οι αντιδράσεις και η επόμενη μέρα

Ενώ η νομική διαδικασία κατά του Μαδούρο συνεχίζεται στη Νέα Υόρκη, το Πεντάγωνο αναμένεται να ενημερώσει την αμυντική βιομηχανία για τα διδάγματα της επιχείρησης. Παρόμοια ενημέρωση είχε πραγματοποιηθεί μετά την Επιχείρηση Midnight Hammer κατά ιρανικών στόχων, υπογραμμίζοντας τη στενή συνεργασία κράτους και ιδιωτικού τομέα.

Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί στενά τις κινήσεις της Κίνας και της Ρωσίας, οι οποίες πρόσφατα είχαν διεξάγει κοινές αεροπορικές περιπολίες. Η επιχείρηση στη Βενεζουέλα επανακαθορίζει τις ισορροπίες, αποδεικνύοντας ότι η αμερικανική αεροπορική υπεροχή παραμένει ο κεντρικός πυλώνας της εξωτερικής πολιτικής της Ουάσιγκτον.