- Σχηματίζεται κυβέρνηση μειοψηφίας από τα κόμματα D66, CDA και VVD.
- Η νέα συμμαχία ελέγχει 66 από τις 150 έδρες του ολλανδικού κοινοβουλίου.
- Αποκλείστηκαν από τις συνομιλίες ο Γκερτ Βίλντερς και η αριστερή συμμαχία.
- Η κυβέρνηση θα αναζητά στήριξη κατά περίπτωση για την ψήφιση νόμων.
- Ο πολιτικός κατακερματισμός καθιστά δύσκολη τη διατήρηση σταθερής πλειοψηφίας.
Σε μια κίνηση που αλλάζει τα πολιτικά δεδομένα της Ολλανδίας, οι ηγέτες των τριών επικρατέστερων κομμάτων ανακοίνωσαν την Παρασκευή την πρόθεσή τους να σχηματίσουν μια σπάνια κυβέρνηση μειοψηφίας. Μετά από μήνες αδιεξόδου, οι παρατάξεις D66, CDA και VVD επιδιώκουν μια εύθραυστη ισορροπία, ελέγχοντας μόλις 66 από τις 150 έδρες του κοινοβουλίου, γεγονός που θα τους αναγκάζει να αναζητούν στήριξη για κάθε νομοσχέδιο ξεχωριστά.
| Παράμετρος | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Κόμματα Συμμαχίας | D66, CDA, VVD |
| Σύνολο Εδρών | 66 από τις 150 |
| Απαιτούμενη Πλειοψηφία | 76 έδρες |
| Ημερομηνία Ανακοίνωσης | 9 Ιανουαρίου 2026 |
| Κύριος Αποκλεισμός | PVV (Γκερτ Βίλντερς) |
Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια του έντονου πολιτικού κατακερματισμού που παρατηρείται στην Ολλανδία τα τελευταία χρόνια, υπονομεύοντας το παραδοσιακό “μοντέλο του Πόλντερ” (Polder Model) — *την ολλανδική παράδοση της συναίνεσης και της συνεργασίας μεταξύ διαφορετικών κοινωνικών και πολιτικών ομάδων* — που χαρακτήριζε τη χώρα για δεκαετίες. Όπως μεταδίδει το ρεπορτάζ του Reuters, η απόφαση ελήφθη καθώς οι προσπάθειες για μια σταθερή πλειοψηφία προσέκρουσαν σε ιδεολογικά αδιέξοδα και αμοιβαίους αποκλεισμούς.
Το κατακερματισμένο πολιτικό τοπίο καθιστά ολοένα και πιο δύσκολη τη συγκρότηση μιας σταθερής πλειοψηφίας στην Ολλανδία.
Πολιτική Ανάλυση, Reuters
Η στρατηγική επιλογή της μειοψηφίας
Οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν πλέον με επίκεντρο το κεντρώο, φιλοευρωπαϊκό κόμμα D66, το οποίο αναδείχθηκε νικητής των εκλογών του περασμένου Οκτωβρίου, σε συνεργασία με τους Χριστιανοδημοκράτες (CDA) και το δεξιό VVD. Το σχήμα αυτό, αν και διαθέτει την απαραίτητη τεχνοκρατική εμπειρία, υπολείπεται κατά 10 έδρες από την απόλυτη πλειοψηφία στην κάτω βουλή, γεγονός που καθιστά τη διακυβέρνηση μια διαρκή άσκηση ισορροπίας.
Όπως είχε φανεί από την έναρξη των διαπραγματεύσεων τον περασμένο Δεκέμβριο, η εξεύρεση κοινού εδάφους αποτελούσε μια σύνθετη εξίσωση. Η επιλογή της μειοψηφίας επιτρέπει στα συμμετέχοντα κόμματα να διατηρήσουν τις βασικές τους θέσεις, χωρίς να αναγκαστούν σε επώδυνους συμβιβασμούς με παρατάξεις που βρίσκονται στα πολιτικά άκρα.
Το “μπλόκο” στον Γκερτ Βίλντερς και οι αποκλεισμοί
Προτεινόμενο Ντόναλντ Τουσκ: Ανησυχία για την ενότητα του ΝΑΤΟ μετά τις αμερικανικές βλέψεις στη Γροιλανδία
Ο δρόμος προς τη μειοψηφία άνοιξε όταν όλα τα μεγάλα παραδοσιακά κόμματα απέκλεισαν το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον λαϊκιστή Γκερτ Βίλντερς. Ο ηγέτης του αντι-ισλαμικού PVV είχε προκαλέσει την πτώση της προηγούμενης κυβέρνησης, οδηγώντας σε μια πολιτική απομόνωση που περιόρισε τις διαθέσιμες επιλογές για τον σχηματισμό σταθερής πλειοψηφίας.
Παράλληλα, το VVD αρνήθηκε κατηγορηματικά τη συνεργασία με τον αριστερό συνασπισμό Πρασίνων/Εργατικών, που αποτελούσε τη μοναδική εναλλακτική για μια ισχυρή πλειοψηφία. Από την άλλη πλευρά, το D66 έθεσε βέτο στη συμμετοχή του ευρωσκεπτικιστικού κόμματος JA21, το οποίο θα μπορούσε να προσφέρει τις απαραίτητες έδρες αλλά θα αλλοίωνε τον φιλοευρωπαϊκό χαρακτήρα της συμμαχίας.
Προκλήσεις και κοινοβουλευτικές ισορροπίες
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων αναλυτών στρατηγικής, η επιλογή μιας κυβέρνησης μειοψηφίας αποτελεί μια “λύση ανάγκης” που ενέχει τον κίνδυνο της πολιτικής αστάθειας. Επισημαίνεται από παράγοντες της αγοράς ότι η ανάγκη για ad hoc συμφωνίες σε κάθε νομοσχέδιο ενδέχεται να καθυστερήσει κρίσιμες μεταρρυθμίσεις στην οικονομία και την ενέργεια.
Η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να επιδείξει μεγάλη ευελιξία, αναζητώντας συμμάχους τόσο στα αριστερά όσο και στα δεξιά του πολιτικού φάσματος, ανάλογα με το αντικείμενο της νομοθεσίας. Αυτή η δυναμική διαδικασία αναμένεται να δώσει αναβαθμισμένο ρόλο στα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία θα λειτουργούν ως ρυθμιστές των εξελίξεων.
Η επόμενη μέρα για τη Χάγη
Εν αναμονή των τελικών διευκρινίσεων, πολιτικοί αναλυτές τονίζουν ότι η επιτυχία αυτού του εγχειρήματος θα κριθεί από την ικανότητα των τριών ηγετών να διαχειριστούν τις εσωτερικές τους διαφωνίες. Η Ολλανδία εισέρχεται σε μια περίοδο πολιτικού πειραματισμού, η οποία θα δοκιμάσει την αντοχή των θεσμών της απέναντι στον αυξανόμενο λαϊκισμό και την κοινωνική πόλωση.
Το επόμενο διάστημα θα είναι κρίσιμο για τη σύνταξη της κυβερνητικής ατζέντας, η οποία θα πρέπει να είναι αρκετά ευρεία ώστε να μην προκαλεί άμεση απόρριψη από το κοινοβούλιο. Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί στενά, καθώς η σταθερότητα της πέμπτης μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρωζώνης παραμένει το ζητούμενο.
