- Η Μάγια Σάντου δήλωσε ότι θα ψήφιζε υπέρ της ένωσης με τη Ρουμανία σε δημοψήφισμα.
- Η κίνηση στοχεύει στην προστασία της χώρας από τη ρωσική επιρροή και παρέμβαση.
- Μόνο το 33% των Μολδαβών υποστηρίζει επί του παρόντος την ενοποίηση.
- Η ένταξη στην ΕΕ έως το 2030 παραμένει ο πρωταρχικός και ρεαλιστικός στόχος.
- Η Μολδαβία αντιμετωπίζει έντονες εσωτερικές πιέσεις από φιλορωσικά κόμματα και ολιγάρχες.
Η πρόεδρος της Μολδαβίας, Μάγια Σάντου, δήλωσε ανοιχτά ότι θα ψήφιζε υπέρ της ένωσης με τη Ρουμανία σε ένα ενδεχόμενο δημοψήφισμα, προκειμένου να προστατευθεί η δημοκρατία της χώρας από τις κλιμακούμενες ρωσικές πιέσεις. Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη, η φιλοευρωπαία ηγέτιδα τόνισε πως η επιβίωση ενός μικρού κράτους ως κυρίαρχη οντότητα καθίσταται ολοένα και πιο δύσκολη στο τρέχον γεωπολιτικό περιβάλλον.
| Στοιχείο | Δεδομένα / Κατάσταση |
|---|---|
| Πληθυσμός Μολδαβίας | Περίπου 2,4 εκατομμύρια |
| Κάτοχοι Ρουμανικής Υπηκοότητας | 1,5 εκατομμύριο πολίτες |
| Υποστήριξη Ένωσης (Δημοσκοπήσεις) | Περίπου 33% |
| Στόχος Ένταξης στην ΕΕ | Έτος 2030 |
| Καθεστώς Ασφαλείας Ρουμανίας | Μέλος ΕΕ και ΝΑΤΟ |
| Ιστορική Ανεξαρτησία Μολδαβίας | 1991 (Κατάρρευση ΕΣΣΔ) |
Η δήλωση της Μάγια Σάντου έρχεται σε μια κρίσιμη καμπή για τη γεωπολιτική αρχιτεκτονική της Ανατολικής Ευρώπης, καθώς η Μολδαβία προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες της και την υβριδική απειλή από τη Μόσχα. Η ιστορική μνήμη της περιοχής, που υπήρξε μέρος της Ρουμανίας στον μεσοπόλεμο πριν προσαρτηθεί από τη Σοβιετική Ένωση, παραμένει ζωντανή, επηρεάζοντας τις σύγχρονες διπλωματικές κινήσεις.
Είναι όλο και πιο δύσκολο για μια μικρή χώρα όπως η Μολδαβία να επιβιώσει ως κυρίαρχο κράτος και να αντισταθεί στη Ρωσία.
Μάγια Σάντου, Πρόεδρος της Μολδαβίας
Η στρατηγική επιλογή της ένωσης και η ρωσική απειλή
Σύμφωνα με όσα μεταδίδει το Reuters, η Σάντου υπογράμμισε ότι η ένωση με τη Ρουμανία —κράτος μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ— θα αποτελούσε μια ασπίδα προστασίας. «Είναι όλο και πιο δύσκολο για μια μικρή χώρα όπως η Μολδαβία να επιβιώσει ως δημοκρατία και να αντισταθεί στη Ρωσία», ανέφερε χαρακτηριστικά στο βρετανικό podcast «The Rest is Politics».
Η κυβέρνηση του Κισινάου έχει επανειλημμένα καταγγείλει τη ρωσική παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας, ειδικά μετά τη νέα εντολή που έλαβε το φιλοευρωπαϊκό κόμμα τον περασμένο Σεπτέμβριο. Η κατάσταση επιδεινώνεται από το γεγονός ότι η Μολδαβία συνορεύει με την Ουκρανία, γεγονός που την καθιστά ευάλωτη σε περιστατικά όπως η νέα εισβολή ρωσικών drones στον εναέριο χώρο της.
Προτεινόμενο Ρωσία: Ο Σεργκέι Σοϊγκού καταδικάζει τις ξένες παρεμβάσεις στο Ιράν
Το χάσμα μεταξύ ηγεσίας και κοινής γνώμης
Παρά την προσωπική της θέση, η Σάντου αναγνώρισε με ειλικρίνεια ότι η πλειονότητα των Μολδαβών δεν υποστηρίζει επί του παρόντος την ενοποίηση. Πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μόνο το ένα τρίτο του πληθυσμού τάσσεται υπέρ της ένωσης με το Βουκουρέστι, παρά το γεγονός ότι περίπου 1,5 εκατομμύριο πολίτες διαθέτουν ήδη ρουμανική υπηκοότητα.
Για τον λόγο αυτό, η πρόεδρος διευκρίνισε ότι η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει ένας «πιο ρεαλιστικός στόχος» για τη χώρα. Η Μολδαβία έχει θέσει ως ορόσημο το 2030 για την πλήρη ενσωμάτωση στο ευρωπαϊκό μπλοκ, μια πορεία που υποστηρίζεται ενεργά από κράτη μέλη, όπως φάνηκε από τη δέσμευση ότι η Κύπρος θα δώσει προτεραιότητα στην ενταξιακή διαδικασία κατά την προεδρία της.
Προκλήσεις και εσωτερική αντιπολίτευση
Η πορεία προς τη Δύση δεν είναι χωρίς εμπόδια, καθώς οι φιλορωσικές δυνάμεις διατηρούν ισχυρά ερείσματα. Οι Σοσιαλιστές, που βρίσκονταν στην εξουσία μέχρι το 2020, αντιτίθενται σθεναρά στις μεταρρυθμίσεις, ενώ η χώρα αντιμετωπίζει και εσωτερικές απόπειρες αποσταθεροποίησης, όπως στην περίπτωση του φυγόδικου ολιγάρχη Ίλαν Σορ.
Αναλυτές στρατηγικής επισημαίνουν ότι η ρητορική της Σάντου λειτουργεί ως μοχλός πίεσης προς τις Βρυξέλλες, υπογραμμίζοντας ότι αν η ευρωπαϊκή προοπτική καθυστερήσει, η πλήρης ένωση με τη Ρουμανία θα αποτελέσει τη μοναδική εναλλακτική για την εθνική ασφάλεια. Η Μολδαβία, που απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1991, βρίσκεται πλέον μπροστά σε ένα υπαρξιακό δίλημμα που θα καθορίσει το μέλλον της για τις επόμενες δεκαετίες.
