Γερμανία: Ο Λαρς Κλίνγκμπαϊλ ζητά «ευρωπαϊκό πατριωτισμό» απέναντι στη στροφή των ΗΠΑ

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Λαρς Κλίνγκμπαϊλ, απηύθυνε έκκληση για μια νέα εποχή «ευρωπαϊκού πατριωτισμού», προτείνοντας αυστηρά μέτρα για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ηπείρου. Κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο DIW Berlin, τόνισε την ανάγκη για στρατηγική αυτονομία καθώς οι παραδοσιακές συμμαίες κλονίζονται.

Η παρέμβαση αυτή του Γερμανού υπουργού έρχεται σε μια χρονική συγκυρία όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα επαναπροσδιορίζει τις οικονομικές ισορροπίες. Η ανάγκη για ευρωπαϊκό πατριωτισμό πηγάζει από την αντίληψη ότι η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να βασίζεται στην τυφλή εμπιστοσύνη προς τους παραδοσιακούς της εταίρους.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Reuters, ο Κλίνγκμπαϊλ υποστήριξε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναπτύξει δικούς της μηχανισμούς άμυνας απέναντι στην εργαλειοποίηση του εμπορίου. Αυτή η προσέγγιση συνδέεται άμεσα με την πρόσφατη αυστηρή στάση του Βερολίνου σε θέματα διεθνούς δικαίου και κυριαρχίας.

Η διάλυση της διατλαντικής συμμαχίας και η νέα πραγματικότητα

Ο Κλίνγκμπαϊλ ήταν σαφής: η διατλαντική συμμαχία, όπως την γνωρίζαμε επί δεκαετίες, αποσυντίθεται. Σημείωσε ότι η Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας που ακολουθεί ο πρόεδρος των ΗΠΑ δείχνει μια σαφή πολιτική και πολιτισμική απομάκρυνση της Ουάσιγκτον από τη γηραιά ήπειρο.

Αυτή η τάση δεν είναι καινούργια, καθώς ήδη από το τέλος του προηγούμενου έτους είχαν καταγραφεί απειλές για αντίποινα κατά ευρωπαϊκών κολοσσών. Η Γερμανία, ως εξαγωγική δύναμη, αισθάνεται πρώτη τους κραδασμούς από την επιβολή δασμών και εξαγωγικών ελέγχων.

Στους διαδρόμους των αρμόδιων υπηρεσιών στο Βερολίνο, αναλυτές στρατηγικής επισημαίνουν ότι η Ευρώπη κινδυνεύει να μετατραπεί σε πιόνι των μεγάλων δυνάμεων. Η λύση, σύμφωνα με τον υπουργό, δεν είναι η απλή αύξηση των εξαγωγών, αλλά η βαθιά αναδιάρθρωση της ευρωπαϊκής παραγωγής.

Προστασία των θέσεων εργασίας και ευρωπαϊκές προμήθειες

Η πρόταση του Κλίνγκμπαϊλ περιλαμβάνει δύο βασικούς πυλώνες για την ενίσχυση της τοπικής οικονομίας. Πρώτον, οι εταιρείες που λαμβάνουν κρατική ενίσχυση θα πρέπει να δεσμεύονται για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας εντός της Ευρώπης, αποτρέποντας τη διαρροή κεφαλαίων και τεχνογνωσίας.

Δεύτερον, οι δημόσιες συμβάσεις και οι κρατικές επενδύσεις θα πρέπει να δίνουν απόλυτη προτεραιότητα σε προϊόντα που κατασκευάζονται στην Ευρώπη. Αυτό το μοντέλο θυμίζει έντονα τις προειδοποιήσεις που είχε απευθύνει ο Εμμανουέλ Μακρόν για την επιβίωση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.

Η στρατηγική αυτή στοχεύει στην προστασία της ενιαίας αγοράς από τον αθέμιτο ανταγωνισμό και τις υπερβολικές επιδοτήσεις τρίτων χωρών. Η διαφοροποίηση των εμπορικών εταιρικών σχέσεων πέρα από τις ΗΠΑ θεωρείται πλέον επιβεβλημένη για τη διασφάλιση της ευρωπαϊκής κυριαρχίας.

Η επόμενη μέρα για τη γερμανική και ευρωπαϊκή οικονομία

Εν αναμονή των περαιτέρω διευκρινίσεων, οικονομικοί αναλυτές τονίζουν ότι η μετάβαση σε έναν πιο «κλειστό» ευρωπαϊκό οικονομικό πατριωτισμό ενέχει κινδύνους. Ωστόσο, η κοινή συνισταμένη των αναλύσεων είναι ότι η παθητική στάση δεν αποτελεί πλέον επιλογή για το Βερολίνο.

Η Ευρώπη οφείλει να διεκδικήσει τα συμφέροντά της, όπως είχε τονίσει και ο Φρίντριχ Μερτς στο μήνυμά του για το 2026. Η ενότητα και η αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών-μελών θα αποτελέσουν τον καταλύτη για την επιτυχία αυτού του νέου δόγματος.

Το ερώτημα που παραμένει είναι αν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι εταίροι θα ακολουθήσουν το γερμανικό όραμα. Οι εξελίξεις των επόμενων μηνών θα δείξουν αν ο ευρωπαϊκός πατριωτισμός θα γίνει η νέα επίσημη πολιτική των Βρυξελλών ή αν θα παραμείνει μια γερμανική πρόταση σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.