Αφγανιστάν: Εκατομμύρια άνθρωποι στο φάσμα της πείνας λόγω χειμώνα – Δραματικές περικοπές στη διεθνή βοήθεια

Στο χείλος της απόλυτης ανέχειας βρίσκεται το Αφγανιστάν, καθώς ο συνδυασμός του δριμύ χειμώνα, των μαζικών απελάσεων και των περικοπών στη διεθνή βοήθεια απειλεί τη ζωή 17 εκατομμυρίων ανθρώπων. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Reuters, η επισιτιστική ανασφάλεια επιδεινώνεται ραγδαία μετά την αλλαγή πολιτικής από τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Donald Trump, που οδήγησε σε μείωση των πόρων του ΟΗΕ.

Η σημερινή κατάσταση στο Αφγανιστάν δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά το αποκορύφωμα τεσσάρων δεκαετιών συνεχών συγκρούσεων που διέλυσαν τις υποδομές και τους πόρους της χώρας. Το παρασκήνιο της υπόθεσης συνδέεται άρρηκτα με τη γεωπολιτική αστάθεια που ακολούθησε την αποχώρηση των διεθνών δυνάμεων το 2021, αφήνοντας ένα κενό εξουσίας και οικονομικής στήριξης που η τωρινή διοίκηση αδυνατεί να καλύψει.

Η διπλή πίεση των απελάσεων και του καιρού

Περισσότεροι από 2,5 εκατομμύρια Αφγανοί έχουν εκδιωχθεί από το Ιράν και το Πακιστάν τον τελευταίο χρόνο, επιστρέφοντας σε μια πατρίδα που αδυνατεί να τους προσφέρει τα στοιχειώδη. Οι οικογένειες αυτές, που συχνά χάνουν τις οικονομίες μιας ζωής κατά τη διάρκεια της απέλασης, βρίσκονται πλέον αντιμέτωπες με τις πολικές θερμοκρασίες του αφγανικού χειμώνα μέσα σε πρόχειρες σκηνές.

Η επισιτιστική κρίση επιδεινώνεται καθώς οι ευκαιρίες εργασίας έχουν εκμηδενιστεί λόγω των καιρικών συνθηκών, ενώ ο πληθυσμός της χώρας έχει αυξηθεί κατά το ένα δέκατο λόγω των επαναπατριζόμενων. Η έλλειψη εμβασμάτων από το εξωτερικό, που κάποτε αποτελούσαν σανίδα σωτηρίας, έχει στερήσει από την οικονομία τους απαραίτητους πόρους για την επιβίωση των πιο ευάλωτων.

Ο ρόλος των διεθνών περικοπών και της νέας πολιτικής των ΗΠΑ

Οι περικοπές στα παγκόσμια προγράμματα βοήθειας, μετά την επιστροφή του Donald Trump στον Λευκό Οίκο, έχουν αποδυναμώσει σημαντικά οργανισμούς όπως το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP). Ο πρόεδρος των ΗΠΑ εφάρμοσε πολιτικές που οδήγησαν και άλλες χώρες δωρητές σε ανάλογες μειώσεις, θέτοντας σε κίνδυνο εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων στελεχών ανθρωπιστικών αποστολών, η μείωση των πόρων λειτουργεί ως ο τελικός καταλύτης για την κατάρρευση της τοπικής οικονομίας. Επισημαίνεται από παράγοντες της αγοράς ότι η απώλεια αυτών των κεφαλαίων καθιστά την εξάρτηση από τη διεθνή βοήθεια πιο κρίσιμη από ποτέ, την ώρα που αυτή εξαντλείται.

Η επόμενη μέρα για τον πληθυσμό και τα παιδιά

Οι προβλέψεις για το 2026 είναι δυσοίωνες, με τους ειδικούς να εκτιμούν ότι επιπλέον 200.000 παιδιά θα υποφέρουν από οξεία υποσιτισμό. Στις κλινικές της Καμπούλ, ο αριθμός των ασθενών έχει ήδη διπλασιαστεί, ενώ τα διαθέσιμα συμπληρώματα διατροφής δεν επαρκούν για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες των οικογενειών.

Η διοίκηση των Ταλιμπάν υποστηρίζει ότι καταβάλλει προσπάθειες για την ανοικοδόμηση της χώρας, όμως παραδέχεται ότι τα οικονομικά προγράμματα απαιτούν χρόνο για να αποδώσουν. Εν τω μεταξύ, χιλιάδες οικογένειες όπως αυτή του Samiullah συνεχίζουν να παλεύουν καθημερινά με το κρύο και την πείνα, περιμένοντας μια βοήθεια που φτάνει με το σταγονόμετρο.

Οι προκλήσεις και η αβέβαιη προοπτική

Η διεθνής κοινότητα καλείται να αποφασίσει αν θα συνεχίσει την πολιτική των περικοπών ή αν θα παρέμβει για να αποτρέψει μια μαζική λιμοκτονία. Η κατάσταση στο Αφγανιστάν αποτελεί μια ανθρωπιστική δοκιμασία που ξεπερνά τα σύνορα της χώρας, επηρεάζοντας τη σταθερότητα ολόκληρης της περιοχής.

Χωρίς την άμεση αποκατάσταση της χρηματοδότησης και τη δημιουργία βιώσιμων υποδομών, η χώρα κινδυνεύει να βυθιστεί σε έναν φαύλο κύκλο φτώχειας και θανάτου. Οι επόμενοι μήνες θα είναι καθοριστικοί για την επιβίωση εκατομμυρίων ανθρώπων που έχουν μείνει χωρίς καμία άλλη επιλογή.