- Η εισαγγελέας ζήτησε την ενοχή των Δεστεμπασίδη και Μαραγγέλη για ψευδή καταμήνυση.
- Έκανε λόγο για «δολοφονία χαρακτήρα» πολιτικών προσώπων χωρίς αποδεικτικά στοιχεία.
- Αποδομήθηκε ο ισχυρισμός περί «διηγηματικών καταθέσεων» ως νομικά αβάσιμος.
- Διευκρινίστηκε η διαφορά μεταξύ του αμερικανικού αστικού συμβιβασμού και της ελληνικής ποινικής δίκης.
- Η εισαγγελική πρόταση χαρακτήρισε την υπόθεση ως βαρύ πλήγμα για τη Δικαιοσύνη.
Η εισαγγελέας του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου εισηγήθηκε την ενοχή του Φιλίστορα Δεστεμπασίδη και της Μαρίας Μαραγγέλη για τις κατηγορίες της ψευδούς κατάθεσης και ψευδούς καταμήνυσης. Η εισαγγελική λειτουργός έκανε λόγο για «δολοφονία χαρακτήρα» πολιτικών προσώπων, τονίζοντας ότι οι καταθέσεις των δύο μαρτύρων στερούνταν αποδεικτικών στοιχείων και σοβαρότητας.
| Κατηγορούμενος / Θέμα | Πρόταση / Διαπίστωση |
|---|---|
| Φιλίστωρ Δεστεμπασίδης | Ενοχή για ψευδή κατάθεση και καταμήνυση |
| Μαρία Μαραγγέλη | Ενοχή για ψευδή κατάθεση και καταμήνυση |
| Πολιτικά Πρόσωπα | Θύματα «δολοφονίας χαρακτήρα» |
| Αποδεικτικά Στοιχεία | Πλήρης απουσία ενοχοποιητικών στοιχείων |
| Αμερικανικό Δίκαιο | Αστική διαδικασία συμβιβασμού (διαφορετικό πλαίσιο) |
| Κωνσταντίνος Φρουζής | Σκοτεινή προσωπικότητα χωρίς αξιόπιστες διασφαλίσεις |
Η εξέλιξη αυτή αποτελεί την κορύφωση μιας μακράς δικαστικής διαδρομής, όπου το καθεστώς των προστατευόμενων μαρτύρων στην υπόθεση Novartis μετατράπηκε σε ποινική δίωξη για τους ίδιους τους καταγγέλλοντες. Η μετάβαση από την προστασία στην κατηγορία αναδεικνύει τις θεσμικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ελληνική Δικαιοσύνη όταν οι καταθέσεις δεν συνοδεύονται από απτά αποδεικτικά στοιχεία.
Δεν μπορεί κάποιος να καταθέτει ελαφρά τη καρδία χωρίς να διατυπωθούν με μεγάλη ακρίβεια και να συνοδεύονται από αποδεικτικά στοιχεία.
Εισαγγελέας έδρας, Τριμελές Πλημμελειοδικείο
Η εισαγγελική πρόταση και το «βαρύ πλήγμα» στη Δικαιοσύνη
Κατά την αγόρευση της, η εισαγγελέας της έδρας χαρακτήρισε την υπόθεση ως ένα βαρύ πλήγμα στον θεσμό της Δικαιοσύνης. Ζήτησε την ενοχή των δύο κατηγορουμένων, σημειώνοντας ότι δεν μπορεί να διανοηθεί διαφορετική έκβαση για την ηθική και πολιτική εξόντωση που υπέστησαν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα.
Η εισαγγελική λειτουργός υπογράμμισε ότι οι κατηγορούμενοι γνώριζαν και είχαν σκοπό την καταμήνυση των πολιτικών προσώπων. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, είναι αυτονόητο πως όταν κάποιος καταθέτει ότι είδε να δίνονται χρήματα, γνωρίζει ότι θα προκληθεί δικαστική έρευνα.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων νομικών παραστατών που παρακολουθούν την υπόθεση, η πρόταση αυτή αποδομεί πλήρως το αφήγημα των «διηγηματικών καταθέσεων» που προέβαλε η υπεράσπιση. Επισημαίνεται ότι η Δικαιοσύνη απαιτεί ακρίβεια και τεκμηρίωση, στοιχεία που, κατά την εισαγγελέα, απουσίαζαν παντελώς από τις επίμαχες μαρτυρίες.
Αποδόμηση των ισχυρισμών περί «διηγηματικών καταθέσεων»
Η εισαγγελέας στάθηκε ιδιαίτερα στον ισχυρισμό του Φιλίστορα Δεστεμπασίδη ότι οι καταθέσεις του είχαν διηγηματικό χαρακτήρα. Εξήγησε ότι ένας μάρτυρας καλείται να καταθέσει σοβαρά περιστατικά και όχι να προβαίνει σε απλές διηγήσεις, ειδικά όταν αυτές αφορούν κακουργηματικές πράξεις.
Στην απολογία του, ο Φιλίστωρ Δεστεμπασίδης είχε υποστηρίξει ότι υπολόγιζε με «μαθηματικά» τα ποσά που μπορεί να έλαβαν οι πολιτικοί. Η εισαγγελέας αντέτεινε ότι «δεν γίνονται έτσι αυτά τα πράγματα», καταλογίζοντας προχειρότητα και βιασύνη στη διαδικασία λήψης των καταθέσεων.
Παράλληλα, η εισαγγελική πρόταση άγγιξε και το ζήτημα των πιέσεων που ασκήθηκαν στους εισαγγελείς για την ταχεία περαίωση της δικογραφίας. Η λειτουργός σημείωσε ότι ο τρόπος λήψης των καταθέσεων δεν ανταποκρινόταν σε σοβαρή διαδικασία, ενώ επέρριψε ευθύνες και σε όσους υιοθέτησαν τους ισχυρισμούς χωρίς έρευνα.
Ο ρόλος του Κωνσταντίνου Φρουζή και οι πολιτικές προεκτάσεις
Κεντρικό πρόσωπο στην ανάλυση της εισαγγελέως ήταν ο Κωνσταντίνος Φρουζής, ο οποίος περιγράφηκε ως μια «σκοτεινή προσωπικότητα». Το σημείο που ενώνονται όλες οι καταθέσεις για τα πολιτικά πρόσωπα είναι το πρόσωπο του πρώην αντιπροέδρου της Novartis, ο οποίος εκμεταλλευόταν τη θέση του στον ΣΦΕΕ.
Η εισαγγελέας ανέφερε ότι τίποτα δεν διασφαλίζει πως όσα έλεγε ο Φρουζής ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Σημείωσε ότι ο ίδιος προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί τη δύσκολη οικονομική συγκυρία της χώρας για να προωθήσει τα συμφέροντα της εταιρείας του, συνομιλώντας με την αγορά.
Σχετικά με τις καταγγελίες για τον Γιάννη Στουρνάρα και τη Λίνα Νικολοπούλου, η εισαγγελέας ήταν κατηγορηματική. Τόνισε ότι δεν υπήρξαν επαρκή αποδεικτικά μέσα για το λεγόμενο «Harvard Project», ενώ παρόμοια ήταν η κρίση της και για τις περιπτώσεις του Δημήτρη Αβραμόπουλου και του Ανδρέα Λοβέρδου.
Η διαφοροποίηση μεταξύ ελληνικού και αμερικανικού δικαίου
Ιδιαίτερη σημασία είχε η αναφορά της εισαγγελέως στη Μαρία Μαραγγέλη και τον ισχυρισμό της ότι κρίθηκε αξιόπιστη στις ΗΠΑ. Η εισαγγελική λειτουργός διευκρίνισε ότι το αμερικανικό δίκαιο ακολουθεί αστικές διαδικασίες συμβιβασμού, οι οποίες διαφέρουν ριζικά από την ελληνική ποινική διαδικασία.
Εξήγησε ότι στις ΗΠΑ η διαδικασία αφορά τη συνεργασία μιας εταιρείας με τις αρχές για αθέμιτες πρακτικές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα πολιτικά πρόσωπα έχουν κριθεί ως εμπλεκόμενα. Το πλαίσιο στην Ελλάδα απαιτεί συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα για την τεκμηρίωση ποινικών αδικημάτων.
Η επόμενη μέρα της δίκης αναμένεται με ενδιαφέρον, καθώς η απόφαση του δικαστηρίου θα καθορίσει το τελικό νομικό αποτύπωμα μιας υπόθεσης που δίχασε την κοινή γνώμη. Η εισαγγελική πρόταση πάντως έθεσε το πλαίσιο για την αποκατάσταση της τιμής των προσώπων που στοχοποιήθηκαν χωρίς στοιχεία, όπως κατέθεσε και ο Άδωνις Γεωργιάδης κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
Κατανόηση της Δικαστικής Διαδικασίας
- Οι προτάσεις των εισαγγελέων δεν αποτελούν τελικές αποφάσεις, αλλά εισηγήσεις προς το δικαστήριο.
- Η ψευδής καταμήνυση προϋποθέτει ότι ο δράστης γνωρίζει πως τα γεγονότα που καταγγέλλει είναι ψευδή.
- Το καθεστώς προστασίας μαρτύρων μπορεί να αρθεί εάν αποδειχθεί δόλος ή τέλεση αδικημάτων από τους ίδιους.
- Οι αποφάσεις των αμερικανικών αρχών σε αστικό επίπεδο δεν δεσμεύουν την ελληνική ποινική δικαιοσύνη.
