Μύκονος: Το νομικό θρίλερ με τα McDonald’s στη Χώρα και η σύγκρουση για το διάταγμα του 1995

Η επικείμενη λειτουργία του πρώτου καταστήματος McDonald’s στην περιοχή Αλευκάντρα της Μυκόνου έχει πυροδοτήσει μια έντονη νομική και συμβολική αντιπαράθεση, φέροντας στο προσκήνιο το αυστηρό διάταγμα προστασίας του 1995. Ενώ ο δήμος ανακάλεσε την αρχική βεβαίωση λόγω ανακριβών στοιχείων, η πλευρά του επιχειρηματία επιμένει στη νομιμότητα του εγχειρήματος, κάνοντας λόγο για επιχείρηση εστίασης και όχι ταχυφαγείο.

Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια μιας μακράς συζήτησης για την τουριστική ταυτότητα των Κυκλάδων, όπου η ανάγκη για προστασία της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής συγκρούεται συχνά με τις μεγάλες διεθνείς επενδύσεις. Παρόμοιες ανησυχίες για την αλλοίωση του τοπίου έχουν εκφραστεί πρόσφατα και σε άλλα νησιά, όπως προκύπτει από τα νέα πολεοδομικά σχέδια για τη Σίφνο και τη Σέριφο, τα οποία προσπαθούν να θέσουν όρια στην άναρχη ανάπτυξη.

Το χρονικό της αδειοδότησης και η εμπλοκή της Πολεοδομίας

Η διαδικασία ξεκίνησε στις αρχές Δεκεμβρίου, όταν ο επιχειρηματίας Φλώριος Ασημομύτης κατέθεσε αίτημα για επιχείρηση μαζικής εστίασης στην πλατφόρμα openbusiness. Παρά την αρχική έγκριση που δόθηκε την παραμονή των Χριστουγέννων από τον δήμαρχο Χρήστο Βερώνη, η βεβαίωση ανακλήθηκε στις 21 Ιανουαρίου.

Η υπηρεσία δόμησης επισήμανε ότι το διάταγμα του 1995 για τη Χώρα της Μυκόνου απαγορεύει ρητώς τα φαστ φουντ στην εν λόγω περιοχή. Ωστόσο, η πλευρά της επιχείρησης επανήλθε με νέα αίτηση στις 26 Ιανουαρίου, αποδίδοντας το λάθος στις συντεταγμένες σε τεχνικό πρόβλημα της πλατφόρμας και όχι σε πρόθεση παραπλάνησης των αρχών.

Η «γκρίζα ζώνη» μεταξύ εστιατορίου και ταχυφαγείου

Το κεντρικό επιχείρημα του επενδυτή εδράζεται στο γεγονός ότι τα McDonald’s λειτουργούν πλέον ως εστιατόρια με σερβίρισμα σε τραπέζια. Σύμφωνα με τον κ. Ασημομύτη, η απαγόρευση των διεθνών αλυσίδων είναι υποκριτική, καθώς στη Χώρα λειτουργούν ήδη πολυάριθμα σουβλατζίδικα και μπεργκεράδικα με άδειες εστιατορίου.

Από την άλλη πλευρά, ο δήμαρχος Χρήστος Βερώνης υποστηρίζει ότι η μορφή του οικισμού θίγεται από τέτοιου είδους δραστηριότητες. Η νομική διαμάχη αναμένεται να κριθεί από την ερμηνεία του ειδικού διατάγματος, το οποίο προστατεύει τη Χώρα ως αρχαιολογικό χώρο και παραδοσιακό οικισμό, παρόμοια με τις προσφυγές στο ΣτΕ για πολεοδομικά ζητήματα σε άλλες προστατευόμενες περιοχές.

Συμβολισμός και τουριστική ταυτότητα: Το δίλημμα της Μυκόνου

Στους διαδρόμους των αρμόδιων υπηρεσιών, νομικοί παραστάτες που παρακολουθούν την υπόθεση τονίζουν ότι η απόφαση θα αποτελέσει δεδικασμένο για το μέλλον της εστίασης στο νησί. Η συζήτηση έχει μεταφερθεί και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τους κατοίκους να διχάζονται ανάμεσα στον εκσυγχρονισμό και τη διατήρηση της ποιότητας του τουριστικού προϊόντος.

Επιχειρηματίες του νησιού, όπως ο Βαγγέλης Πελέκης, επισημαίνουν ότι ο κίνδυνος δεν είναι η ίδια η αλυσίδα, αλλά η μαζικοποίηση που εξισώνει τη Μύκονο με οποιοδήποτε άλλο μέρος. Παράλληλα, τονίζεται ότι η επιχείρηση θα προσαρμοστεί αισθητικά στο περιβάλλον, χωρίς φωτεινές επιγραφές ή το παραδοσιακό μεγάλο σήμα της εταιρείας, σεβόμενη την κυκλαδίτικη αισθητική.

Η επόμενη μέρα και οι νομικές προεκτάσεις

Η νέα αίτηση που υποβλήθηκε στα τέλη Ιανουαρίου βρίσκεται υπό εξέταση, με τις αρχαιολογικές υπηρεσίες να έχουν τον τελευταίο λόγο. Η περίπτωση αυτή αναδεικνύει την ανάγκη για σαφέστερους κανόνες στις χρήσεις γης, καθώς η Μύκονος προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην παγκόσμια εμπορική απήχηση και την πολιτιστική της κληρονομιά.

Εν αναμονή των αποφάσεων, η υπόθεση παραμένει ανοιχτή πληγή για την τοπική αυτοδιοίκηση, η οποία καλείται να εφαρμόσει έναν νόμο 30 ετών σε μια αγορά που έχει αλλάξει ριζικά. Η τελική έκβαση θα δείξει αν η Μύκονος μπορεί να απορροφήσει παγκόσμια σήματα χωρίς να χάσει την ιδιαίτερη φυσιογνωμία που την καθιέρωσε διεθνώς.