- Η Μαρία Καρυστιανού καταγγέλλει ενορχηστρωμένη επίθεση αποδόμησης του χαρακτήρα της.
- Υποστηρίζει ότι τα ΜΜΕ αποσιώπησαν τα θεσμικά ζητήματα για να εστιάσουν στις αμβλώσεις.
- Ξεκαθαρίζει ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αδιαπραγμάτευτα και εκτός πολιτικών παιχνιδιών.
- Συνδέει τις επιθέσεις με την προσπάθεια ίδρυσης νέου πολιτικού κινήματος.
- Η αντιπαράθεση πυροδοτήθηκε από δηλώσεις της για το ηθικό σκέλος των αμβλώσεων.
Η Μαρία Καρυστιανού πέρασε στην αντεπίθεση μετά τις σφοδρές αντιδράσεις που προκάλεσαν οι δηλώσεις της για τις αμβλώσεις, καταγγέλλοντας «διατεταγμένη υπηρεσία αποδόμησης» και «πολιτικό συμβόλαιο δολοφονίας χαρακτήρα». Η ίδια υποστηρίζει ότι η τοποθέτησή της διαστρεβλώθηκε σκοπίμως από όσους επιθυμούν να ανακόψουν την «κυοφορία» ενός μεγάλου κινήματος που θέτει την κοινωνία στο επίκεντρο.
| Σημείο Αντιπαράθεσης | Θέση Μαρίας Καρυστιανού |
|---|---|
| Καταγγελία | Διατεταγμένη υπηρεσία αποδόμησης και δολοφονία χαρακτήρα |
| Διαστρέβλωση | Σκόπιμη εστίαση σε άκαιρη ερώτηση αντί για θεσμικά θέματα |
| Ανθρώπινα Δικαιώματα | Αδιαπραγμάτευτα και εκτός πολιτικής διαβούλευσης |
| Πραγματικός Στόχος | Ανακοπή της κυοφορίας ενός νέου κοινωνικού κινήματος |
| Αρχική Δήλωση | Ηθικός προβληματισμός υπό την ιδιότητα της παιδιάτρου |
Η έντονη δημόσια συζήτηση που πυροδοτήθηκε τις τελευταίες ώρες αποτελεί κλασικό παράδειγμα της έννοιας «δολοφονία χαρακτήρα» — μιας στρατηγικής που στοχεύει στην υπονόμευση της αξιοπιστίας ενός προσώπου μέσω της απομόνωσης και διαστρέβλωσης συγκεκριμένων φράσεων — προκειμένου να μετατοπιστεί η ατζέντα από τα θεσμικά ζητήματα στην προσωπική ηθική. Η Μαρία Καρυστιανού, με την πρώτη της επίσημη τοποθέτηση, αναδεικνύει το παρασκήνιο μιας επικοινωνιακής επίθεσης που, όπως υποστηρίζει, είχε ως στόχο την αποδόμηση του λόγου της.
Κανένα ανθρώπινο δικαίωμα ΔΕΝ τίθεται σε διαβούλευση, ΔΕΝ αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης, αλλά ΟΥΤΕ και πεδίο πολιτικών παιχνιδιών.
Μαρία Καρυστιανού
Η απάντηση της Μαρίας Καρυστιανού για τη διαστρέβλωση
Στην ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η κ. Καρυστιανού υπογραμμίζει ότι η πλειονότητα των ΜΜΕ επέλεξε να αποσιωπήσει τα θεσμικά ζητήματα που έθεσε στη συνέντευξή της, εστιάζοντας μονοθεματικά σε μια «άκαιρη ερώτηση». Καταγγέλλει ότι η τοποθέτησή της για το ζήτημα των αμβλώσεων χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο για να πληγεί η δημόσια εικόνα της και η προσπάθειά της για ένα νέο πολιτικό κίνημα που θα εκπροσωπεί την κοινωνία.
Η ίδια ξεκαθαρίζει τη θέση της για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τονίζοντας ότι αυτά δεν τίθενται σε διαβούλευση ούτε αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Η αναφορά της αυτή έρχεται ως απάντηση στον Νίκο Μωραΐτη και άλλους επικριτές, οι οποίοι έθεσαν μια σαφή «κόκκινη γραμμή» όσον αφορά το δικαίωμα της γυναίκας στην αυτοδιάθεση του σώματός της.
Το παρασκήνιο της συνέντευξης και οι αντιδράσεις
Υπενθυμίζεται ότι κατά τη διάρκεια της συνέντευξής της στο OPEN, η κ. Καρυστιανού είχε αναφέρει πως οι αμβλώσεις αποτελούν θέμα δημόσιας διαβούλευσης, εκφράζοντας έναν προσωπικό διχασμό υπό την ιδιότητα της παιδιάτρου. Η δήλωση ότι από τους τρεις μήνες η καρδιά του εμβρύου θεωρείται «ζωή που έχει δημιουργηθεί» προκάλεσε άμεσες αντιδράσεις από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και στελέχη της αντιπολίτευσης.
Αναλυτές επικοινωνίας επισημαίνουν ότι η χρονική στιγμή της επίθεσης δεν είναι τυχαία, καθώς συμπίπτει με τις διεργασίες για την εκλογή νέου Δ.Σ. μετά την παραίτηση από τον Σύλλογο Τεμπών. Σύμφωνα με εκτιμήσεις έμπειρων στελεχών του χώρου, η στοχοποίηση της κ. Καρυστιανού εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αντιμετώπισης προσώπων που μετατρέπουν το συλλογικό τραύμα σε πολιτική δράση.
Η επόμενη μέρα και το πολιτικό διακύβευμα
Η κ. Καρυστιανού επιμένει ότι ο βασικός στόχος των επιθέσεων είναι να ανακοπεί η δυναμική ενός κινήματος που μπορεί να αλλάξει τον δημόσιο διάλογο. Η ίδια αρνείται ότι τα δικαιώματα αποτελούν πεδίο πολιτικών παιχνιδιών, ενώ η εσωτερική κρίση που ξέσπασε με την επίσημη παραίτησή της από την προεδρία του συλλόγου φαίνεται να παίρνει πλέον καθαρά πολιτικές διαστάσεις.
Εν αναμονή των περαιτέρω κινήσεων, η κοινωνία παρακολουθεί μια αντιπαράθεση που ξεπερνά το δυστύχημα των Τεμπών και αγγίζει τα όρια της πολιτικής ηθικής και της ελευθερίας του λόγου. Η κατάληξη αυτής της σύγκρουσης θα κρίνει εν πολλοίς τη δυνατότητα εξωσυστημικών προσώπων να παρεμβαίνουν στην κεντρική πολιτική σκηνή χωρίς να υφίστανται συστηματική αποδόμηση.