Καποδίστριας: Το φαινόμενο των 400.000 εισιτηρίων και η ανθρωπογεωγραφία των sold out αιθουσών

Η νέα ταινία του Γιάννη Σμαραγδή, «Καποδίστριας», εξελίσσεται σε ένα πρωτοφανές κινηματογραφικό φαινόμενο, έχοντας ήδη προσελκύσει σχεδόν 400.000 θεατές στις αίθουσες. Παρά την έντονη κριτική και τον διχασμό στα social media, η βιογραφία του πρώτου Κυβερνήτη καταγράφει ιστορικά ρεκόρ προσέλευσης, ανατρέποντας τα δεδομένα για την εμπορικότητα του ελληνικού σινεμά.

Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια της μακράς παράδοσης του Γιάννη Σμαραγδή στις κινηματογραφικές βιογραφίες, μετά τις επιτυχίες του «El Greco» και του «Καζαντζάκη». Το παρασκήνιο της τρέχουσας παραγωγής, που ξεκίνησε με οικονομικές δυσκολίες και έναν ιδιότυπο «πόλεμο» από μερίδα του καλλιτεχνικού κατεστημένου, φαίνεται πως λειτούργησε ως καταλύτης για το ενδιαφέρον του κοινού.

Η μάχη των εισιτηρίων και η σύγκριση με το «Υπάρχω»

Το πρώτο δεκαήμερο προβολής του «Καποδίστρια» υπήρξε καταιγιστικό, με τις ουρές έξω από τα σινεμά να θυμίζουν παλιές εποχές. Η ταινία άγγιξε τα 379.151 εισιτήρια έως τις 4 Ιανουαρίου, ξεπερνώντας το αντίστοιχο ξεκίνημα της ταινίας «Υπάρχω», η οποία πέρυσι κυριάρχησε στις αίθουσες.

Η δυναμική της ταινίας ενισχύθηκε από το χριστουγεννιάτικο άνοιγμα, όπου 144.712 θεατές επέλεξαν να δουν το έργο μέσα σε μόλις τέσσερις ημέρες. Σύμφωνα με στοιχεία της παραγωγής, η ανταπόκριση αυτή είναι ζωτικής σημασίας για την κάλυψη των υψηλών δαπανών της ταινίας.

Αξιοσημείωτο είναι ότι ανάμεσα στους θεατές βρέθηκε και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, γεγονός που προσέδωσε επιπλέον πολιτικό και κοινωνικό βάρος στην προβολή. Η προσέλευση αυτή επιβεβαιώνει την τάση του κοινού για ιστορικά έπη που τονώνουν το εθνικό αίσθημα.

Η ανθρωπογεωγραφία των θεατών: Ποιοι γεμίζουν τα σινεμά;

Το κοινό που συρρέει για να δει τον «Κυβερνήτη» δεν είναι το τυπικό κινηματογραφόφιλο κοινό της Αθήνας. Παρατηρείται μια μαζική προσέλευση ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας, πολλοί από τους οποίους είχαν χρόνια να επισκεφθούν κινηματογραφική αίθουσα, συχνά ρωτώντας με αφέλεια για τις βασικές παροχές των σινεμά.

Επιπλέον, η ταινία έχει προσελκύσει πολλούς ιερείς και γονείς με μικρά παιδιά, καθώς το έργο προσεγγίζει τη μορφή του Καποδίστρια με έναν τρόπο που θυμίζει «αγιογραφία». Η παρουσία της Ναταλίας Καποδίστρια στον ρόλο της Παναγίας ενισχύει αυτό το μεταφυσικό στοιχείο που διατρέχει την ταινία.

Στους διαδρόμους των κινηματογράφων, η ατμόσφαιρα είναι συχνά φορτισμένη συγκινησιακά. Πολλοί θεατές βγαίνουν με βουρκωμένα μάτια, χειροκροτώντας στο τέλος, ενώ εκφράζουν την υποστήριξή τους στον σκηνοθέτη απέναντι σε αυτό που ο Τάσος Χαλκιάς περιέγραψε ως «πόλεμο του κατεστημένου».

Από την εθνική ανάταση στη «μηχανή» των memes

Παρά την εμπορική επιτυχία, η ταινία έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων από τους κριτικούς κινηματογράφου, οι οποίοι εστιάζουν στις σκηνοθετικές κακοτεχνίες και την αισθητική της. Αυτό οδήγησε σε μια πόλωση, με μια μερίδα του νεότερου κοινού να αντιμετωπίζει το έργο με ειρωνική διάθεση.

Η ταινία έχει ήδη αποκτήσει «cult status» στα κοινωνικά δίκτυα, με τα memes για την ερμηνεία του Αντώνη Μυριαγκού να κατακλύζουν το διαδίκτυο. Αυτό το «τρολάρισμα» φαίνεται πως λειτουργεί αντίστροφα, προσελκύοντας περίεργους θεατές που θέλουν να έχουν άποψη για τη συζήτηση της ημέρας.

Κοινή συνισταμένη των αναλύσεων αποτελεί η άποψη ότι ο «Καποδίστριας» κατάφερε να γίνει σημείο αναφοράς, είτε ως πράξη εθνικής υπερηφάνειας είτε ως αντικείμενο ποπ κριτικής. Η επόμενη μέρα βρίσκει την ταινία να απειλεί την πρωτοκαθεδρία της «Πολίτικης Κουζίνας» στη λίστα των εμπορικότερων ταινιών όλων των εποχών.