- Η συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν λειτούργησε ως εργαλείο διαχείρισης της έντασης.
- Η Ελλάδα παραμένει σταθερή στην οριοθέτηση ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας ως μοναδικό θέμα συζήτησης.
- Ο διάλογος κρίνεται αναγκαίος για την αποφυγή κενών που γεννούν καχυποψία.
- Η προσφυγή στη Χάγη απαιτεί κοινή αποδοχή του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.
- Η γεωπολιτική αστάθεια καθιστά την Ελλάδα κρίσιμο ευρωπαϊκό πυλώνα στην περιοχή.
Ο πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος, Δημήτρης Αβραμόπουλος, παρεμβαίνει με άρθρο του στην «Καθημερινή», αναλύοντας τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν ως μια κίνηση στρατηγικής διαχείρισης και όχι άμεσης επίλυσης των διαφορών. Υπογραμμίζει ότι σε ένα περιβάλλον παγκόσμιας γεωπολιτικής αστάθειας, η διατήρηση των διαύλων επικοινωνίας αποτελεί πράξη εθνικής ευθύνης, εφόσον διεξάγεται χωρίς υποχωρήσεις στα ζητήματα εθνικής κυριαρχίας.
| Άξονας Στρατηγικής | Περιγραφή & Στόχος |
|---|---|
| Χαρακτήρας Επαφών | Διαχείριση κρίσεων και διατήρηση διαύλων επικοινωνίας |
| Κεντρικό Θέμα | Οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ |
| Κόκκινες Γραμμές | Καμία συζήτηση για θέματα εθνικής κυριαρχίας |
| Νομική Βάση | Πλήρης εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας |
| Γεωπολιτικός Ρόλος | Η Ελλάδα ως αξιόπιστος ευρωπαϊκός πυλώνας σταθερότητας |
Η πρόσφατη διπλωματική δραστηριότητα μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας εξελίσσεται σε μια χρονική συγκυρία όπου οι διεθνείς ισορροπίες δοκιμάζονται από πολλαπλές εστίες κρίσης. Η ανάγκη για σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο καθίσταται επιτακτική, καθώς οι ενεργειακές ανακατατάξεις και οι πολεμικές συγκρούσεις στην ευρύτερη γειτονιά μας επανακαθορίζουν τις προτεραιότητες των μεγάλων δυνάμεων.
Ο διάλογος δεν αποτελεί ένδειξη υποχώρησης· αποτελεί πράξη ευθύνης σε ένα περιβάλλον διεθνούς ρευστότητας.
Δημήτρης Αβραμόπουλος, πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος
Η γεωπολιτική ρευστότητα ως καταλύτης εξελίξεων
Σύμφωνα με την ανάλυση του Δημήτρη Αβραμόπουλου, η συνάντηση των δύο ηγετών πραγματοποιήθηκε σε ένα περιβάλλον αυξημένης ρευστότητας, όπου ο πόλεμος στην Ουκρανία και η αστάθεια στη Μέση Ανατολή συνθέτουν ένα απαιτητικό πλαίσιο. Οι γεωπολιτικές ανατροπές του 2026 επιβάλλουν μια προσέγγιση που υπερβαίνει τα στενά διμερή όρια, εντάσσοντας τις ελληνοτουρκικές σχέσεις στη μεγάλη εικόνα της ευρωπαϊκής ασφάλειας.
Ο διάλογος σε αυτό το επίπεδο δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως ένδειξη αδυναμίας, αλλά ως μια συνειδητή πράξη ευθύνης. Η αποφυγή της έντασης μέσω της διατήρησης ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας επιτρέπει στην Ελλάδα να λειτουργεί ως αξιόπιστος ευρωπαϊκός πυλώνας, διασφαλίζοντας τα συμφέροντά της σε μια περιοχή που η Τουρκία επιδιώκει να αναβαθμίσει τον στρατηγικό της ρόλο.
Προτεινόμενο Αλεξανδρούπολη: Θρίλερ με τον θάνατο 84χρονου που βρέθηκε μαχαιρωμένος στο σπίτι του
Οι κόκκινες γραμμές και το Διεθνές Δίκαιο
Ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών είναι σαφής: ο διάλογος οφείλει να διεξάγεται χωρίς αυταπάτες. Η Ελλάδα δεν διαπραγματεύεται ζητήματα που άπτονται της εθνικής της κυριαρχίας, ξεκαθαρίζοντας ότι η ελληνική ατζέντα περιλαμβάνει αποκλειστικά την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, δηλαδή της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ.
Οποιαδήποτε προοπτική παραπομπής της διαφοράς στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγη προϋποθέτει την αποδοχή μιας κοινής νομικής βάσης. Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί το μοναδικό έγκυρο πλαίσιο και δεν μπορεί να εφαρμόζεται επιλεκτικά ή κατά το δοκούν, καθώς χωρίς κοινούς κανόνες δεν υφίσταται ουσιαστική προοπτική για τη σύνταξη ενός συνυποσχετικού.
Επισημαίνεται από αναλυτές στρατηγικής ότι η θεσμική συνέπεια της Αθήνας αποτελεί το ισχυρότερο διπλωματικό της όπλο. Ενώ τουρκικές πηγές συχνά κάνουν λόγο για τεχνικά ζητήματα, η ελληνική πλευρά επιμένει στην ουσία των διεθνών συνθηκών, αποφεύγοντας παγίδες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε γκριζάρισμα κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Η επόμενη μέρα των ελληνοτουρκικών σχέσεων
Η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν δεν είχε ως στόχο την οριστική επίλυση χρόνιων προβλημάτων, αλλά τη διαχείριση της κρίσης και την αποφυγή ατυχημάτων. Σε μια εποχή πολλαπλών αβεβαιοτήτων, η εθνική αυτοπεποίθηση και η ψυχραιμία αναδεικνύονται ως τα βασικά συστατικά μιας ασφαλούς εθνικής στρατηγικής.
Η χρησιμότητα τέτοιων επαφών έγκειται στην αποτροπή της καχυποψίας που γεννά η απουσία επικοινωνίας. Η Ελλάδα, παραμένοντας προσηλωμένη στις αρχές της, συνεχίζει να επιδιώκει την ηρεμία στο Αιγαίο, καθιστώντας σαφές ότι η ειρηνική συνύπαρξη περνά απαρέγκλιτα μέσα από τον σεβασμό της διεθνούς νομιμότητας.
