Αθηναϊκή Ριβιέρα: Στο 2027 η ολοκλήρωση του ποδηλατόδρομου – Οι αιτίες της νέας παράτασης

Η υλοποίηση του εμβληματικού ποδηλατόδρομου της Αθηναϊκής Ριβιέρας, ενός έργου προϋπολογισμού 19 εκατομμυρίων ευρώ που χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης, αντιμετωπίζει νέα σημαντική καθυστέρηση. Παρά τις αρχικές εξαγγελίες για παράδοση τον Σεπτέμβριο του 2025, οι πολεοδομικές παθογένειες και οι τεχνικές δυσκολίες μεταθέτουν τον ορίζοντα ολοκλήρωσης τουλάχιστον για το 2027.

Η ιστορία υλοποίησης αυτού του φιλόδοξου πρότζεκτ αποτυπώνει ανάγλυφα όλες τις δομικές παθογένειες της μεταπολεμικής ανάπτυξης του παραλιακού μετώπου της Αθήνας. Αυτό που ξεκίνησε ως μια βιώσιμη αστική παρέμβαση, εξελίχθηκε σε μια αδιανόητα περίπλοκη άσκηση πολεοδομικών ισορροπιών, όπου οι αυθαιρεσίες δεκαετιών και οι επικαλύψεις αρμοδιοτήτων λειτουργούν ως τροχοπέδη στην πρόοδο των εργασιών.

Το νέο χρονοδιάγραμμα και το «αγκάθι» του Ελληνικού

Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση από την Περιφέρεια Αττικής, ο εργολάβος έχει ήδη λάβει παράταση για τη συνέχιση των εργασιών, καθώς ο αρχικός στόχος του 2025 κρίθηκε ανέφικτος. Οι εκτιμήσεις πλέον κάνουν λόγο για ολοκλήρωση εντός του 2027, με την προϋπόθεση ότι θα επιλυθούν οι εκκρεμότητες στο τμήμα που αφορά τη μεγάλη επένδυση στο Ελληνικό.

Στο συγκεκριμένο σημείο εκκρεμεί η επαναχάραξη της διαδρομής, με τις πιθανότητες να κλίνουν προς τη μεταφορά του ποδηλατόδρομου κατά μήκος της λεωφόρου Ποσειδώνος. Η υπογειοποίηση της λεωφόρου αναμένεται να μετατρέψει το επιφανειακό τμήμα σε δρόμο ήπιας κυκλοφορίας, γεγονός που επηρεάζει άμεσα τον σχεδιασμό του ενιαίου πεζόδρομου.

Η πολυπλοκότητα του έργου εντείνεται από την ύπαρξη ιδιωτικών περιφράξεων και την ανάγκη για διαπλάτυνση πεζοδρομίων σε σημεία όπου ο δημόσιος χώρος έχει συρρικνωθεί. Η κατάσταση των πεζοδρομίων στην Ελλάδα αποτελεί διαχρονικό πρόβλημα, και στην περίπτωση της Ριβιέρας, η μορφολογία της ακτογραμμής δημιουργεί επιπλέον «τυφλά» σημεία που απαιτούν εξειδικευμένες τεχνικές λύσεις.

Η επιτυχία της Γλυφάδας και τα έτοιμα τμήματα

Στον αντίποδα των καθυστερήσεων, το τμήμα από τη Γλυφάδα έως το Δημαρχείο Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης αποτελεί το πιο προχωρημένο κομμάτι του έργου. Αναμένεται να παραδοθεί πλήρως μέχρι τις αρχές Απριλίου 2026, χάρη στις πρωτοβουλίες που είχε λάβει ο δήμος ήδη από το 2014, αντιμετωπίζοντας χρόνιες αυθαιρεσίες και απομακρύνοντας παράνομες κατασκευές.

Στο τμήμα της Γλυφάδας, μήκους 2,6 χιλιομέτρων, οι πολίτες μπορούν ήδη να απολαύσουν μια διαδρομή σε άμεση επαφή με τη θάλασσα. Η δημοτική αρχή, υπό τον Γιώργο Παπανικολάου, κατάφερε να επιβάλει το δημόσιο συμφέρον, δημιουργώντας μια υποδομή με σύγχρονο αστικό εξοπλισμό, φωτισμό και φυτεύσεις που αλλάζουν την εικόνα της περιοχής.

Ωστόσο, οι πολεοδομικές εκκρεμότητες παραμένουν ένα κρίσιμο ζήτημα για το υπόλοιπο δίκτυο. Η ανάγκη για τακτοποίηση αυθαιρέτων και η αυστηρή τήρηση των νόμιμων ορίων στο παραλιακό μέτωπο είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για να μην υπάρξουν νέες εμπλοκές στη χρηματοδότηση από το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης.

Η εθνική στρατηγική για τη βιώσιμη κινητικότητα

Σύμφωνα με εκτιμήσεις έμπειρων συγκοινωνιολόγων και πολεοδόμων, η Αθήνα παραμένει η μοναδική ευρωπαϊκή πρωτεύουσα χωρίς ένα συνεκτικό δίκτυο ποδηλατοδρόμων. Η δημιουργία της παραλιακής διαδρομής των 18 χιλιομέτρων αποτελεί μόνο την αρχή, καθώς σχεδιάζονται ήδη ο βόρειος ποδηλατικός άξονας (Θησείο – Κηφισιά) και ένα δίκτυο 17,3 χλμ. στο κέντρο της πόλης.

Η στροφή των πολιτών προς το ποδήλατο είναι εμφανής, με τις πωλήσεις να αγγίζουν τις 300.000 μονάδες την τελευταία τριετία στην Αττική. Η χρήση ηλεκτρικών ποδηλάτων έχει καταρρίψει το επιχείρημα ότι η μορφολογία της Αθήνας είναι ακατάλληλη για ποδηλασία, καθιστώντας επιτακτική την ανάγκη για ασφαλείς υποδομές και θέσεις στάθμευσης.

Οι προκλήσεις της επόμενης μέρας

Το στοίχημα για την Αθηναϊκή Ριβιέρα είναι να ξεπεραστούν τα εμπόδια των ιδιωτικών ιδιοκτησιών και των αντικρουόμενων συμφερόντων. Η συνεργασία μεταξύ των δήμων και της κεντρικής διοίκησης αποτελεί τον μοναδικό δρόμο για την ολοκλήρωση ενός έργου που θα ενώσει το ΚΠΙΣΝ με τη Βουλιαγμένη.

Εν αναμονή των νέων διευκρινίσεων, οι εργατολόγοι και οι αναλυτές δημόσιων έργων τονίζουν ότι η απορρόφηση των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης εξαρτάται από την τήρηση των αυστηρών χρονοδιαγραμμάτων. Η πολιτική βούληση για τη σύγκρουση με τις παθογένειες του παρελθόντος θα κρίνει αν ο ποδηλατόδρομος θα παραμείνει μια «εξωτική» εξαγγελία ή θα γίνει πραγματικότητα για τους Αθηναίους.