Αθήνα: Ενοίκιο 1.500 ευρώ για δώμα 27 τ.μ. – Η ακραία πραγματικότητα της στέγασης

Στην καρδιά της Αθήνας, οι παραλογισμοί της κτηματαγοράς αγγίζουν νέα όρια, με δώματα μόλις 27 τ.μ. να διατίθενται έναντι 1.500 ευρώ μηνιαίως. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα κατέχει πλέον την πρωτιά στην υπέρμετρη επιβάρυνση κόστους στέγασης, καθώς το ένα τρίτο των νοικοκυριών στις αστικές περιοχές δαπανά πάνω από το 40% του εισοδήματός του για ενοίκιο.

Η τρέχουσα στεγαστική κρίση στην Ελλάδα δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά το αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας συσσώρευσης στρεβλώσεων στην αγορά ακινήτων. Η μετάβαση από την παραδοσιακή κατοικία στην εκμετάλλευση τύπου Airbnb και η έλλειψη νέων οικοδομών έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό μείγμα που στραγγαλίζει τον προϋπολογισμό των πολιτών.

Η αυτοψία στον Κεραμεικό και το «σπα» των 1.500 ευρώ

Στη γειτονιά του Κεραμεικού, μια πολυκατοικία του 1972 φιλοξενεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της νέας πραγματικότητας. Ένα δώμα 27 τετραγωνικών μέτρων στον έκτο όροφο, το οποίο ανακαινίστηκε πλήρως πριν από δύο μήνες, ζητά ενοίκιο 1.500 ευρώ. Ο ιδιοκτήτης και ο μεσίτης προβάλλουν ως κύριο πλεονέκτημα την αποκλειστική χρήση της ταράτσας και ένα θερμαινόμενο τζακούζι με θέα την Ακρόπολη.

Παρά την πολυτελή ανακαίνιση και τις παροχές τεχνολογίας bluetooth στο «σπα», ο εσωτερικός χώρος παραμένει ασφυκτικά περιορισμένος. Με τέσσερα συρτάρια αντί για ντουλάπα και μια μίνι σιδερώστρα, το ακίνητο απευθύνεται σε μια πολύ συγκεκριμένη κατηγορία ενοικιαστών, την ώρα που η μέση οικογένεια μένει εκτός αγοράς λόγω των απαγορευτικών τιμών.

Από το Κολωνάκι μέχρι την Πλάκα: Ημιυπόγεια και «pocket» διαμερίσματα

Η κατάσταση δεν είναι καλύτερη σε άλλες περιοχές του κέντρου. Στο Κολωνάκι, ένα ημιυπόγειο 42 τ.μ. ενοικιάζεται για 1.300 ευρώ χωρίς τους λογαριασμούς, με τη δικαιολογία ότι η τοποθεσία του ακινήτου νομιμοποιεί το τίμημα. Αντίστοιχα, στην Πλάκα, ένα «pocket» διαμέρισμα 18 τετραγωνικών κοστίζει 850 ευρώ τον μήνα, προσφέροντας θέα στον Βράχο της Ακρόπολης αλλά ελάχιστο ζωτικό χώρο.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων στελεχών της κτηματαγοράς, η μέση ζητούμενη τιμή στην Αττική αυξήθηκε κατά 37,8% από το 2019. Η τάση αυτή δημιουργεί ένα έντονο αδιέξοδο για την ψυχική υγεία των νέων, οι οποίοι βλέπουν το μεγαλύτερο μέρος του μισθού τους να απορροφάται από τις βασικές ανάγκες στέγασης.

Τα στατιστικά στοιχεία της απόγνωσης

Η μελέτη της διαΝΕΟσις και του ΙΟΒΕ επιβεβαιώνει ότι η Ελλάδα παρουσιάζει το υψηλότερο ποσοστό υπέρμετρης επιβάρυνσης στην Ε.Ε. Στο κέντρο της Αθήνας, η μέση τιμή ανά τετραγωνικό μέτρο έχει διαμορφωθεί στα 11,54 ευρώ, σημειώνοντας ετήσια αύξηση 4,8% το τελευταίο τρίμηνο του 2025. Οι τιμές αυτές αφορούν ακόμη και παλαιές πολυκατοικίες του 1960, όπου η μυρωδιά της εγκατάλειψης στην είσοδο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα ανακαινισμένα στούντιο των λίγων τετραγωνικών.

Ακόμη και σε περιοχές όπως η Πλατεία Αττικής, ένα στούντιο 17 τ.μ. ζητά 600 ευρώ, με τον μεσίτη να παραδέχεται ότι η τιμή είναι «συζητήσιμη», αναγνωρίζοντας έμμεσα τον παραλογισμό της αγοράς. Η νέα αθηναϊκή πραγματικότητα περιλαμβάνει επίσης περιπτώσεις στα Εξάρχεια, όπου για 32 τ.μ. οι απαιτήσεις φτάνουν τα 2.000 ευρώ, καθιστώντας την εύρεση στέγης μια πράξη επιβίωσης.

Η επόμενη μέρα στην αθηναϊκή στέγαση

Οι ειδικοί ψυχικής υγείας και οι κοινωνικοί ερευνητές προειδοποιούν ότι η στεγαστική επισφάλεια οδηγεί σε κοινωνική απομόνωση και καθυστέρηση της ανεξαρτητοποίησης των νέων. Η ανάγκη για θεσμικές παρεμβάσεις και ρύθμιση της αγοράς των βραχυχρόνιων μισθώσεων γίνεται πλέον επιτακτική, καθώς οι ταράτσες της Αθήνας μετατρέπονται από κοινόχρηστους χώρους σε πανάκριβα «κελιά» με θέα.

Χωρίς μια συγκροτημένη στεγαστική πολιτική που θα ενισχύσει την προσφορά προσιτής κατοικίας, οι στρεβλώσεις αυτές αναμένεται να ενταθούν. Η ισορροπία μεταξύ τουριστικής ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής παραμένει το μεγάλο ζητούμενο για την πρωτεύουσα τα επόμενα έτη.