- Ο Αντώνης Σαμαράς τίμησε τη μνήμη του Σήφη Βαλυράκη σε εκδήλωση στην ΕΣΗΕΑ.
- Αποκαλύφθηκε το περιεχόμενο της τελευταίας τους τηλεφωνικής επικοινωνίας για τα εθνικά θέματα.
- Η φιλία τους ξεκίνησε από την εποχή του αντιδικτατορικού αγώνα και των ΠΑΚ - Δημοκρατική Άμυνα.
- Ο πρώην πρωθυπουργός χαρακτήρισε τον Βαλυράκη ως πρότυπο 'ευπατρίδη πολιτικού'.
- Ασκήθηκε κριτική στο σύγχρονο επιτελικό κράτος σε σύγκριση με τις προτάσεις Βαλυράκη.
Ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς προχώρησε σε μια βαθιά προσωπική και πολιτική κατάθεση ψυχής για τον Σήφη Βαλυράκη, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στην ΕΣΗΕΑ. Αναφερόμενος στον «άδολο πατριώτη» και «τέκνο της Κρήτης», αποκάλυψε το παρασκήνιο της τελευταίας τους τηλεφωνικής επικοινωνίας λίγο πριν τον τραγικό θάνατο του ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ, αναδεικνύοντας μια φιλία που σφυρηλατήθηκε πάνω από κομματικές διαχωριστικές γραμμές.
| Θεματική Ενότητα | Λεπτομέρειες Αναφοράς |
|---|---|
| Τοποθεσία Εκδήλωσης | Αίθουσα ΕΣΗΕΑ, Αθήνα |
| Τιμώμενο Πρόσωπο | Σήφης Βαλυράκης (Ιστορικό στέλεχος ΠΑΣΟΚ) |
| Ομιλητής | Αντώνης Σαμαράς (Πρώην Πρωθυπουργός) |
| Ιστορικοί Σύνδεσμοι | ΠΑΚ, Δημοκρατική Άμυνα, Αντιδικτατορικός Αγώνας |
| Κοινά Πρόσωπα | Παύλος Ζάννας, Κάρολος Παπούλιας |
| Κεντρικό Μήνυμα | Ο πατριωτισμός ενώνει και δεν διαιρεί |
Αυτή η δημόσια τοποθέτηση του Αντώνη Σαμαρά δεν αποτελεί απλώς έναν επικήδειο λόγο, αλλά μια ιστορική αναδρομή σε μια εποχή έντονου πολιτικού διπολισμού. Η αναφορά στα «πράσινα και γαλάζια καφενεία» αναδεικνύει το βάθος μιας φιλίας που κατάφερε να υπερβεί τα κομματικά στεγανά της Μεταπολίτευσης, βασισμένη σε κοινές αξίες και εθνικές ανησυχίες.
Ο Σήφης ήταν ένας άδολος πατριώτης, τέκνο άφθαρτο της Κρήτης, που για την Πατρίδα αγωνίστηκε αγνά, πόνεσε ηρωικά και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά.
Αντώνης Σαμαράς, Πρώην Πρωθυπουργός
Η φιλία που γεννήθηκε μέσα από το «πολιτικό πάθος»
Ο πρώην πρωθυπουργός περιέγραψε με γλαφυρό τρόπο πώς η σχέση του με τον Σήφη Βαλυράκη ξεκίνησε σε μια περίοδο σφοδρών συγκρούσεων. Παρά το γεγονός ότι πολιτεύτηκαν σε αντίπαλα στρατόπεδα, τους ένωνε η ειλικρινής αγάπη για την Ελλάδα και η ανησυχία για το μέλλον της πατρίδας.
Η γνωριμία τους είχε τις ρίζες της στην εποχή της δικτατορίας, μέσω του θείου του Αντώνη Σαμαρά, του διανοούμενου Παύλου Ζάννα. Ο Ζάννας στη Δημοκρατική Άμυνα και ο Βαλυράκης στο ΠΑΚ, μοιράστηκαν την εμπειρία της φυλάκισης και του αγώνα για τη δημοκρατία, δημιουργώντας έναν ισχυρό ηθικό δεσμό.
Η φιλία αυτή, όπως τόνισε ο κ. Σαμαράς, εξελίχθηκε σε οικογενειακή σχέση, με τις συζύγους τους, Μίνα και Γεωργία, να διατηρούν στενούς δεσμούς. Αυτή η «ολόκαρδη σχέση ζωής» σφυρηλατήθηκε τόσο σε ευτυχισμένες στιγμές όσο και απέναντι στην απίστευτη απώλεια που συγκλόνισε την οικογένεια Βαλυράκη.
Προτεινόμενο Δίκη Βαλυράκη: «Μιλούσα στον τοίχο» – Η καταγγελία μάρτυρα για το Λιμενικό και τις απειλές
Η τελευταία συνομιλία και η μελέτη για τα εθνικά θέματα
Συγκλονιστική ήταν η αναφορά του Αντώνη Σαμαρά στην τελευταία επικοινωνία που είχε με τον Σήφη Βαλυράκη, λίγο πριν ο δεύτερος χάσει τη ζωή του. Ήταν η περίοδος της πανδημίας, όταν οι δύο άνδρες συζήτησαν εκτενώς για μια μελέτη εθνικών θεμάτων που είχε συντάξει ο Βαλυράκης.
«Μου τηλεφώνησε μόλις διάβασε ένα άρθρο μου στην Καθημερινή. Ήταν κεφάτος, δώσαμε υπόσχεση να ξαναβρεθούμε σύντομα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Σαμαράς. Αυτή η τελευταία συνομιλία αποτελεί για τον ίδιο μια «παράδοξα μεγάλη τιμή», καθώς σφράγισε μια πορεία αμοιβαίου σεβασμού.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης στην ΕΣΗΕΑ, ο πρώην πρωθυπουργός θυμήθηκε επίσης τη συνεργασία τους στο Ίδρυμα Μεσογειακών Μελετών. Εκεί, ο Βαλυράκης, ως αντιπρόεδρος υπό τον Κάρολο Παπούλια, επεξεργαζόταν προτάσεις για τη μεταρρύθμιση του κράτους και την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων πολιτικών αναλυτών, η στάση του Αντώνη Σαμαρά αναδεικνύει την ανάγκη για πολιτικό πολιτισμό. Επισημαίνεται από παράγοντες της δημόσιας ζωής ότι ο «ευπατρίδης πολιτικός», όπως τον περιέγραψε, αποτελεί ένα είδος που σπανίζει σήμερα, την ώρα που η χώρα απαιτεί εθνική ομοψυχία.
Ο πατριωτισμός ως στοιχείο ενότητας
Καταλήγοντας, ο Αντώνης Σαμαράς υπογράμμισε ότι η διαδρομή του Σήφη Βαλυράκη χαρακτηριζόταν από σταθερότητα ιδεών και πίστη στις δυνάμεις της πατρίδας. Τον χαρακτήρισε «ανυστερόβουλο και θαρραλέο», έναν δημοκράτη που πίστευε ότι ο πατριωτισμός πρέπει να ενώνει και όχι να διαιρεί.
Η αναφορά του στο «δήθεν επιτελικό κράτος» των δεκάδων υπουργών, σε αντιδιαστολή με τις προτάσεις του Βαλυράκη για μόνιμους κύκλους συναρμοδίων, αποτέλεσε μια αιχμηρή πολιτική παρέμβαση. Η κριτική αυτή συνδέθηκε με την ανάγκη για μια ουσιαστική και ευέλικτη διοίκηση, μακριά από τη γραφειοκρατική διόγκωση.
Η υπόθεση του θανάτου του Σήφη Βαλυράκη παραμένει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, καθώς η δίκη για την ανθρωποκτονία του συνεχίζεται με αποκαλυπτικές μαρτυρίες. Η παρακαταθήκη του, ωστόσο, όπως την περιέγραψε ο Αντώνης Σαμαράς, παραμένει ζωντανή ως πρότυπο αγωνιστικότητας και εθνικής ευθύνης.
