Αίγινα: Η «οδύσσεια» 15 νεφροπαθών και το οικονομικό αδιέξοδο με τον ΕΟΠΥΥ

Δεκαπέντε νεφροπαθείς στην Αίγινα, πολλοί εκ των οποίων διανύουν την ένατη δεκαετία της ζωής τους, βιώνουν μια πρωτοφανή υγειονομική βαρβαρότητα, καθώς αναγκάζονται να ταξιδεύουν τρεις φορές την εβδομάδα στον Πειραιά για αιμοκάθαρση. Η τοπική Μονάδα Τεχνητού Νεφρού διέκοψε τη συνεργασία της με τον ΕΟΠΥΥ λόγω χρέους 180.000 ευρώ, μετατρέποντας τη ζωτική θεραπεία των ασθενών σε έναν εξαντλητικό «Γολγοθά» επιβίωσης εν μέσω γραφειοκρατικών αγκυλώσεων.

Η τρέχουσα κρίση στην ιατρική περίθαλψη της Αίγινας δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία, αλλά το αποκορύφωμα μιας πολυετούς γραφειοκρατικής εμπλοκής που ξεκίνησε το 2019. Η ρίζα του προβλήματος εντοπίζεται σε πολεοδομικές εκκρεμότητες που οδήγησαν στην προσωρινή αφαίρεση της βεβαίωσης καλής λειτουργίας της τοπικής μονάδας, γεγονός που ενεργοποίησε μια σειρά από εξωσυμβατικές πληρωμές κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Η ανατομία ενός γραφειοκρατικού αδιεξόδου

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Καθημερινής, η Μονάδα Τεχνητού Νεφρού (ΜΤΝ) του νησιού οδηγήθηκε σε οικονομικό στραγγαλισμό όταν ο ΕΟΠΥΥ αρνήθηκε να καταβάλει δεδουλευμένα ύψους 180.000 ευρώ. Τα ποσά αυτά αφορούν θεραπείες που πραγματοποιήθηκαν εκτός επίσημης σύμβασης, κατόπιν όμως ρητής εντολής της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πειραιά λόγω των περιορισμών κυκλοφορίας της περιόδου COVID-19.

Παρά το γεγονός ότι η μονάδα αποκατέστησε τις τεχνικές ελλείψεις και υπέγραψε νέα σύμβαση προ τριετίας, η άρνηση εξόφλησης του παλαιού χρέους κατέστησε τη λειτουργία της μη βιώσιμη. Η διοίκηση της μονάδας προχώρησε στην καταγγελία της σύμβασης, αφήνοντας τους ασθενείς εκτεθειμένους σε μια καθημερινότητα που υπερβαίνει τις ανθρώπινες αντοχές.

Το χρονικό της ταλαιπωρίας: Από την Αίγινα στον Πειραιά

Για τους 15 ασθενείς, η ημέρα ξεκινά στις έξι το πρωί, ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών, προκειμένου να προλάβουν το πλοίο της γραμμής. Η μετάβαση στον Πειραιά και η επακόλουθη τετράωρη αιμοκάθαρση εξαντλούν τον οργανισμό, ενώ η επιστροφή με το πλοίο συνοδεύεται συχνά από έντονη αδιαθεσία και εμετούς, όπως περιγράφει ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Νεφροπαθών, κ. Γρηγόρης Λεοντόπουλος.

Η κατάσταση επιδεινώνεται όταν οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες καθιστούν το ταξίδι επικίνδυνο ή αδύνατο, δημιουργώντας ανασφάλεια για την ίδια τη ζωή των πασχόντων. Οι ασθενείς, πολλοί από τους οποίους είναι άνω των 80 ετών, επιστρέφουν στα σπίτια τους σε κατάσταση πλήρους εξάντλησης, μόνο και μόνο για να επαναλάβουν την ίδια διαδικασία μετά από 48 ώρες.

Το παράδοξο του κόστους και η κρατική αδράνεια

Στους διαδρόμους των αρμόδιων υπηρεσιών, επισημαίνεται από παρατηρητές των κοινωνικών τάσεων ότι η εμμονή στη μη καταβολή του χρέους στερείται και οικονομικής λογικής. Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι το ετήσιο κόστος μετακίνησης των 15 ασθενών (εισιτήρια πλοίων και ταξί) ανέρχεται σε 174.600 ευρώ, ποσό σχεδόν ταυτόσημο με το χρέος που αρνείται να καλύψει ο οργανισμός.

Η επιστολή διαμαρτυρίας προς τον Υπουργό Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, και τον Πρωθυπουργό υπογραμμίζει την ανάγκη για άμεση πολιτική παρέμβαση. Όπως τονίζεται, η λύση του προβλήματος δεν είναι μόνο ζήτημα οικονομικής διαχείρισης, αλλά στοιχειώδους ανθρωπισμού απέναντι σε μια ευάλωτη ομάδα πληθυσμού που καταδικάζεται σε μαρτύριο λόγω διοικητικών δυσλειτουργιών.

Η επόμενη μέρα για τους ασθενείς

Η αναμονή για μια θετική εισήγηση στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΟΠΥΥ συνεχίζεται, με τους ασθενείς να ελπίζουν σε μια ανατροπή της τελευταίας στιγμής. Η περίπτωση της Αίγινας αναδεικνύει τις δομικές αδυναμίες του συστήματος υγείας στη νησιωτική Ελλάδα, όπου η πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες εξαρτάται από την ευρυθμία των συμβάσεων και την ταχύτητα της κρατικής μηχανής.