Αγρότες: «Ήρθαμε για να κρατήσουν τον λόγο τους» – Η κραυγή απόγνωσης στο κέντρο της Αθήνας

Με κεντρικό αίτημα την άμεση υλοποίηση των κυβερνητικών δεσμεύσεων, εκατοντάδες παραγωγοί από τη Φθιώτιδα, την Καρδίτσα και τη Λάρισα κατέκλυσαν το κέντρο της Αθήνας. Οι αγρότες προειδοποιούν για το αργόσυρτο τέλος της ελληνικής υπαίθρου, καταγγέλλοντας πως το κόστος παραγωγής και η αδιαφορία της πολιτείας καθιστούν το επάγγελμά τους μη βιώσιμο.

Η κάθοδος των αγροτών στην πρωτεύουσα δεν αποτελεί μια απλή κίνηση διαμαρτυρίας, αλλά την κορύφωση μιας πολυετούς κρίσης στον πρωτογενή τομέα. Η ανάγκη για μακροχρόνιες λύσεις αντί για πρόσκαιρα «μπαλώματα» αναδεικνύεται ως η μοναδική οδός για να ανακοπεί η ερημοποίηση της ελληνικής υπαίθρου, η οποία απειλεί πλέον τον κοινωνικό ιστό των χωριών μας. Το παρασκήνιο της κινητοποίησης συνδέεται άμεσα με την αίσθηση εγκατάλειψης που βιώνουν οι παραγωγοί, καθώς οι υποσχέσεις για στήριξη φαίνεται να προσκρούουν σε γραφειοκρατικά εμπόδια και δημοσιονομικούς περιορισμούς.

Το φάσμα της ερημοποίησης και η οικονομική ασφυξία

Ο 55χρονος παραγωγός Νίκος Βασιλικός από τον Έξαρχο Φθιώτιδας περιγράφει μια δραματική πραγματικότητα: ένα χωριό που από 1.200 κατοίκους έμεινε με 350 υπερήλικες. Η έλλειψη νέων αγροτών είναι το πιο ανησυχητικό σημάδι, καθώς μόλις δύο παιδιά στην περιοχή του συνεχίζουν το επάγγελμα. Η απογοήτευση είναι διάχυτη, με τους παραγωγούς να ζητούν ένα εθνικό στρατηγικό σχέδιο που θα τους επιτρέψει να γίνουν ανταγωνιστικοί, υιοθετώντας νέες τεχνοτροπίες στα πρότυπα άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Η ψαλίδα μεταξύ τιμής παραγωγού και ραφιού παραμένει το μεγαλύτερο οικονομικό αγκάθι. Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ της Καθημερινής, προϊόντα όπως τα μανταρίνια φεύγουν από το χωράφι στα 35-40 λεπτά για να φτάσουν στον καταναλωτή έως και 2 ευρώ. Με τον εξοπλισμό να κοστίζει περιουσίες και το καθαρό κέρδος να περιορίζεται στο 10-15% του τζίρου, η απόσβεση των επενδύσεων φαντάζει ακατόρθωτη για τη μεγάλη πλειονότητα των καλλιεργητών.

Θεσμικά εμπόδια και η μάχη με τη νοθεία

Για τους μελισσοκόμους, τα προβλήματα δεν είναι μόνο οικονομικά αλλά και βαθιά θεσμικά. Ο Αλέξανδρος Γιαννακόπουλος από την Καρδίτσα επισημαίνει ότι η νοθεία του μελιού και οι περιορισμοί στη μετακίνηση των φορτηγών τους αποτελούν τροχοπέδη. Η απαγόρευση κίνησης σε παραδρόμους λόγω ορίων βάρους οδηγεί σε εξοντωτικά πρόστιμα, την ώρα που οι παραγωγοί προσπαθούν απλώς να προσεγγίσουν τα μελίσσια τους σε δύσβατες περιοχές.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων στελεχών του αγροτικού κλάδου, η έλλειψη επαφής της ηγεσίας του Υπουργείου με την καθημερινότητα του χωραφιού οδηγεί σε αποφάσεις εκτός πραγματικότητας. Επισημαίνεται από παράγοντες της αγοράς ότι αν δεν υπάρξει ουσιαστική παρέμβαση στους ελέγχους και στη μείωση του κόστους των δηλώσεων στα ΚΥΔ, οι κινητοποιήσεις στην Αθήνα θα είναι μόνο η αρχή ενός νέου κύκλου έντασης.

Η επόμενη μέρα και οι ανεκπλήρωτες υποσχέσεις

Ιδιαίτερα κρίσιμη παραμένει η κατάσταση στη Θεσσαλία, όπου κτηνοτρόφοι περιμένουν ακόμη τις αποζημιώσεις για το ζωικό κεφάλαιο που χάθηκε κατά την καταστροφή του Daniel. Η αίσθηση ότι «δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος» για την εγχώρια παραγωγή, ενώ βρίσκεται για άλλους σκοπούς, προκαλεί έντονη κοινωνική δυσφορία. Οι αγρότες τονίζουν πως δεν ήρθαν στην Αθήνα για «τουρισμό», αλλά για να υπενθυμίσουν στην κυβέρνηση πως οι υποσχέσεις πρέπει να τηρούνται.

Εν αναμονή των επόμενων κινήσεων, οι παραγωγοί προειδοποιούν πως οι οφειλές του κράτους και η ακρίβεια στα λιπάσματα οδηγούν σε πλήρη εγκατάλειψη των καλλιεργειών. Η συνέπεια και η ειλικρίνεια από πλευράς της πολιτείας αποτελούν πλέον το τελευταίο ανάχωμα πριν από την οριστική κατάρρευση του πρωτογενούς τομέα σε πολλές περιοχές της χώρας. Η επόμενη μέρα απαιτεί πολιτική βούληση και όχι απλώς επικοινωνιακή διαχείριση των προβλημάτων.